Διάβασα εδώ μια άποψη που απηχεί περίπου τα όσα σκέφτομαι εδώ και αρκετά χρόνια για την θέση του επίσημου πολιτικού κόσμου του κράτους των Ελλήνων για το Μακεδονικό αλλά και όλα σχεδόν τα εθνικά θέματα. Οι σκέψεις αυτές φαίνεται να επιβεβαιώνονται από τα παρακάτω που εμφανίζονται εδώ.
Πρώτον, ότι δεν δεσμεύεται η ΠΓΔΜ να ενσωματώσει στο Σύνταγμα τη νέα διεθνή της ονομασία.
Δεύτερον, ότι δεν επιτρέπεται η πολιτική χρήση του όρου «Μακεδονία», με αποτέλεσμα να εγείρεται ζήτημα για την περιφέρεια της Μακεδονίας, αλλά και για το υπουργείο Μακεδονίας - Θράκης.
Τρίτον, ότι προβλέπεται το Συμβούλιο Ασφαλείας να απευθύνει απλή προτροπή στα μέλη του ΟΗΕ να αναγνωρίσουν την ΠΓΔΜ με τη διεθνή της ονομασία.
Ο επίσημος πολιτικός κόσμος παρά τις όποιες εξαιρέσεις που υπογραμμίζουν τον κανόνα το Μακεδονικό το έχει πουλήσει από πολύ παλιά. Ήταν το ‘92 όταν καμμιά 40 Ελληνόψυχοι (Ελληναράδες ή εθνίκια όπως τους αποκαλούν σήμερα οι αφιονισμένοι νεοταξίτες με μουτσούνα αναθεωρητή) τάραξαν τα Γαλλικά μέντια με τις αναφορές τους στο Μακεδονικό. “…Αφού το όνομα δεν έχει σημασία γιατί να μην ονομαστεί Αλσατία;” έλεγε μια, “…η Ελλάδα δεν έχει ούτε Αλγερία, ούτε Rainbow warrior ούτε σπηλιές της Ουβεά” έλεγε ο άλλος.
Το γραφείο τύπου της Ελλ. πρεσβείας (Κ. Παππάς) επικοινωνούσε μαζί τους (ήταν οι “Μακεδονομάχοι”) ώσπου το θέμα δεν συντονίστηκε και αφέθηκε να ξεφουσκώσει. Θα λυνότανε με προσωπικότητες όπως η “Στέλλα” και οι Γάλλοι φίλοι της είπε. Ήταν το μεσουράνημα του Άιρον Μέηντεν και του Εφιάλτη που έλεγε “σε δέκα χρόνια θάχει ξεχαστεί το όνομα”.
Σήμερα, αυτός που τότε κατέβασε τον κόσμο σε συλαλλητήριο δεν ζει, αυτοί που κατέβασαν τα παντελόνια τους στους Σκοπιανούς εμφανίζονται σαν τιμητές όλων (έμπαινε Alexis), και τα δυο μεγάλα κόμματα τσακώνονται για λεπτομέρειες σε δευτερεύοντα που έχουν να κάνουν με θέματα που αφορούν αποκλειστικά και μόνο τα παιδιά τους και όχι τον Ελλ. λαό.
Συνέλληνες, ζούμε δύσκολες στιγμές γιατί πλησιάζει η ώρα της “προσέλευσης στο ταμείο”. ‘Ερχεται η στιγμή να πληρώσουμε για το ότι ζήσαμε και ζούμε εδώ και μερικές δεκαετίες λαθραία και γκλαμουράτα.
Κόσσοβο, Τσαμουριά, Μακεδονικό, Σχέδιο Αννάν στο Κυπριακό, Θράκη, Αν. Αιγαίο, λαθρομετανάστες, ναρκωτικά, τρομοκρατία κλπ.. Στα μικρά κόμματα με πατριωτική θέση παρά τις όποιες αντιθέσεις (εδώ και εδώ) δεν φαίνονται διατεθημένοι να έρθουν σε ρήξη με τον κατεστημένο πολιτικό κόσμο.
Οι πατριώτες πρέπει να βγούν στην πρώτη γραμμή πλέον. Χρειάζεται συντονισμός.
Ελευθερία είναι η δυνατότητα επιλογής ακόμη και αν αυτή η επιλογή μας φέρνει μπροστά στον θάνατο. Έτσι κι αλλιώς όλοι θα πεθάνουμε. Οι ινδιάνοι Σιού αν θυμάμαι καλά ξεκίναγαν την ημέρα τους λέγοντας “Σήμερα, είναι μια όμορφη μέρα για να πεθάνει κανείς”. Προσπαθήστε να το θυμόσαστε και Αντισταθείτε.
Μιχάλης Κατσαρός
Η διαθήκη μου
Αντισταθείτε
σ’αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει : καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ’αυτόν που γύρισε πάλι
και λέει : Δόξα σοι ο Θεός.
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρία εισαγωγαί - εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χαιρετάει απ’ την εξέδρα ώρες
ατέλιωτες τις παρελάσεις
σ’ αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε πάλι σ’ όλους αυτούς που λέγονται
μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ’ όλα τ’ ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ’ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακίες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις
απο γραφιάδες και δειλούς για το σοφό
αρχηγό τους.
Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών
και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη
διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ’ αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ’ όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ αντισταθείτε.
Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την
Ελευθερία.
(……..)
Και συ λοιπόν
στέκεσαι έτσι βουβός με τόσες παραιτήσεις
απο φωνή
απο τροφή
απο άλογο
απο σπίτι
στέκεις απαίσια βουβός σαν πεθαμένος:
Ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν.
Υποβολή απάντησης
You must be logged in to post a comment.
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να υποβάλετε σχόλιο.