Μεταφέρω από εδώ.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Μικροσυμπλοκές σημειώθηκαν λίγο πριν από την εκδήλωση διαμαρτυρίας και το συλλαλητήριο που πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ στη Θεσσαλονίκη από το ΛΑΟΣ για το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ. Η σοβαρότερη εξ αυτών ήταν η επίθεση που δέχθηκαν δυο αδέλφια 35 και 42 ετών, τα οποία επέβαιναν σε μοτοσικλέτα και κατευθύνονταν στη συγκέντρωση των Μακεδονικών σωματείων στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο («Παλαί ντε σπορ»), με βασικούς ομιλητές τον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Ανθιμο και τον πρώην υπουργό κ. Στ. Παπαθεμελή. Ομάδα νεαρών που κατά πληροφορίες προέρχονται από τον αντιεξουσιαστικό χώρο, επιτέθηκε με μεταλλικό αντικείμενο στους δυο επιβάτες, στο φανάρι της Εγνατίας οδού, στο ύψος της πολυτεχνικής σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Οι δράστες χτύπησαν αρχικά τον 42χρονο και του απέσπασαν με τη βία την ελληνική σημαία ενώ στη συνέχεια τραυμάτισαν τον 35χρονο οδηγό της μοτοσικλέτας στο κεφάλι. Ο οδηγός μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Παπανικολάου» όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες.[...]

Να θυμίσω και το ιστορικό που έγινε και το οποίο βλέπουμε να επαναλαμβάνεται συνεχώς στις μέρες μας αλλά αντίστροφα. Το Μάη του ‘63 η «Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη» την οποία φορές επικουρεί και ο «Σύνδεσμος Μπέρτραντ Ράσελ», σαφώς υπό την ποδηγέτηση του ΚΚ και των αφεντικών του στην ΕΣΣΔ, διοργάνωσε ομιλία στην Θεσσαλονίκη. Κάποιοι σε διατεταγμένη υπηρεσία δολοφόνησαν με ένα χτύπημα στο κεφάλι τον βουλευτή της ΕΔΑ Γρ. Λαμπράκη.

[...]Το βράδυ της 22 Μαΐου 1963 ο Λαμπράκης μίλησε σε εκδήλωση που διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη η «Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη». Πριν ακόμα η εκδήλωση ξεκινήσει, πλήθος παρακρατικών και αστυνομικών με πολιτικά είχαν καταλάβει τα γειτονικά πεζοδρόμια, κραυγάζοντας συνθήματα και προπηλακίζοντας όσους προσέρχονταν στην αίθουσα για να πάρουν μέρος σε αυτή. Άλλοι αστυνομικοί, ένστολοι, αν και παρόντες σε μεγάλο αριθμό δεν λάμβαναν κανένα μέτρο για την απώθηση των παρακρατικών, παρά τις διαμαρτυρίες των οργανωτών και του ίδιου του Λαμπράκη, ενός μέλους δηλαδή του ελληνικού κοινοβουλίου. Μάλιστα, ένας παρακρατικός κατόρθωσε να χτυπήσει το Λαμπράκη στο κεφάλι με ρόπαλο κατά την είσοδό του στην αίθουσα της εκδήλωσης, τραυματίζοντάς τον ελαφρά.[...]

Από την άλλη η εμπειρία μου μου λέει ότι οι αριστεροπασόκοι στην Ελλάδα προφασιζόμενοι πραγματικά (;) ή φανταστικά γεγονότα μιλούν επί δεκαετίες ακατάπαυστα για φασιστικές επιθέσεις συντηρώντας μια συνεχή όξυνση. Δεν μπορώ παρά να αναφερθώ στις καταλήψεις του ‘79 των ΑΕΙ πχ. που γνώρισα από πρώτο χέρι, και την δολοφονική επίθεση 200 τραμπούκων της ΚΝΕ υπό τον σημερινό επιχειρηματία της ελ. αγοράς, τότε αρχικνίτη Μαλάμη στο Χημείο όπου τραυμάτισαν μερικούς και τα έκαναν γης Μαδιάμ για την οποία, όλες ανεξαιρέτως οι εφημερίδες της εποχής πιστές στην γραμμή της Ομερτά, πλην της “Μεσημβρινής” δεν είδαν και δεν άκουσαν τίποτε. “Αδέσμευτος” τύπος σου λέει ο άλλος.  Η την γροθιά που δέχτηκα το πρόσωπο από κάποιο βρωμοπασπίτη επειδή του χάλασα τη σούπα του κομματικού του χαβά. Την ηθική γύμνια τον πολιτικό σαλτιμπαγκισμό και τον ακραίο τυχοδιωκτισμό  του ΠΑΣΟΚ τον γνώρισαν στη συνέχεια οι Έλληνες.

Από την άλλη, για φασίστες ακούω αλλά δεν θυμάμαι ποτέ να με πείραξε κανένας από δαύτους. Την σήμερον ακούω για τον μπαμπούλα τους “φασίστες” αλλά βλέπω από την μιά ένα μέρος της Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) να καλεί ανοιχτά για “αντιδιαδηλώσεις” σε καθόλα νόμιμες και συνεχείς πατριωτικές εκδηλώσεις, για κρεμάλες στους φασίστες, για καταλήψεις σχολείων από μειοψηφίες επικουρούμενες από λαθρομετανάστες εμπόρους ναρκωτικών και καταστροφές της περιουσίας του Έλληνα φορολογούμενου και κάπως σαν ένα ρίγος διαπερνά την σπονδυλική μου στήλη γιατί όλα ακούγονται γνώριμα, σαν επιστροφή στο παρελθόν, της κομμουνιστικής ΕΣΣΔ ή/ και των πολιτοφυλακών της ΟΠΛΑ.

Βλέπω επιθέσεις εναντίον βιβλιοπωλείων και βιβλίων και θυμάμαι αυτό που λέγαν παλιώτερα μερικοί ότι ο Χϊτλερ έκαιγε τα βιβλία, αλλά βλέπω μόνο αυτούς που παριστάνουν τους “αντιφασίστες δημοκράτες” να το κάνουν. Και δεν είναι μόνο αυτό. Σε συνδυασμό με τα ΜΜΕ και κάποιους δημοσιογράφους, την Αριστερά (εκτός του ΚΚΕ πάντως) να προωθούν ανενόχλητοι την ατζέντα των αόρατων αφεντικών της Νέας τάξης με την ανοχή των οργάνων του κράτους των Ελλήνων.

Δηλαδή την ποινικοποίηση και τη βίαιη φίμωση της όποιας υπεράσπισης της Ελλάδας και των Ελλήνων από χρηματιζόμενους υπαλλήλους των πολυεθνικών ελίτ. Μήπως θάπρεπε κάποιος εισαγγελέας να ασχοληθεί σοβαρά με αυτούς τους κοινούς τραμπούκους και τα αφεντικά τους, όπως κάποτε έκανε και ο κος Σαρτζετάκης;