Κάρτες της ημέρας του πατέρα απαγορεύονται στα σκωτσέζικα σχολεία
του Simon Johnson, Σκώτου πολιτικού συντάκτη

23/06/2008 Χιλιάδες μαθητές του δημοτικού αποτράπηκαν από την παραγωγή των καρτών της ημέρας του πατέρα στο σχολείο από φόβο μήπως στενοχωρήσουν τους συμμαθητές που ζουν με ανύπαντρες μητέρες και λεσβίες.

Η πολιτικά ορθή πολιτική υιοθετήθηκε ήσυχα στα σχολεία “προς όφελος της ευαισθησίας” εξαιτίας του αυξανόμενου αριθμού μονογονεϊκών και οικογενειών του ίδιου φύλου.

Προέκυψε μόνο αφότου ένας μεγάλος αριθμός πατέρων απέτυχε να λάβει τις παραδοσιακές κάρτες και τα χειροποίητα δώρα τους.

Οι πραγματοποιούντες εκστρατεία οικογενειακών δικαιωμάτων καταδίκασαν χτες τη νύχτα την πολιτική ως “παράλογη” και υποστήριξαν ότι περιθωριοποιεί τους πατέρες, αλλά οι τοπικές αρχές είπαν ότι οι δάσκαλοι πρέπει να αντιδράσουν “στο μεταβαλλόμενο πρότυπο της οικογενειακής ζωής”.

Μία αναφορά της εθνικής στατιστικής υπηρεσίας τον Απρίλιο διαπίστωσε ότι το ένα σε τέσσερα βρετανικά παιδιά ζει τώρα με έναν μεμονωμένο γονέα – ο διπλάσιος αριθμός με αυτόν 20 έτη πριν.

Η κάρτα της ημέρας του πατέρα έχει εισαχθεί στα σχολεία στη Γλασκώβη, το Εδιμβούργο, το ανατολικό Renfrewshire, Dumfries και Galloway και Clackmannshire.

Η Tina Woolnough, 45, της οποίας ο γιος Felix παρακολουθεί το σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Blackhall του Εδιμβούργου, είπε ότι αρκετοί δάσκαλοι εκεί δεν επέτρεψαν στα παιδιά να κάνουν τις κάρτες της ημέρας του πατέρα φέτος.

Η κα Woolnough, μέλος του σχολικού συμβουλίου γονέων-δασκάλων, είπε: “Αυτό είναι κάτι ξέρω κάνουν σε μια βάση κατά περίπτωση στο σχολείο του γιού μου Felix. Μερικές τάξεις στέλνουν τις κάρτες της ημέρας του πατέρα και μερικές όχι.

“Οι δάσκαλοι γνωρίζουν τις οικογενειακές καταστάσεις των παιδιών σε κάθε τάξη και εάν ένα παιδί δεν έχει πατέρα στο σπίτι, ο δάσκαλος θα αποφύγει να βάλει τα παιδιά να κάνουν κάρτα.”

Η κατασκευή των καρτών και των χειροτεχνιών της ημέρας της μητέρας, και την παραμονή της Mothering Sunday, παραμένει γενικά επιτρεπόμενη.

Αλλά το διάταγμα της ημέρας του πατέρα ακολουθεί μια σειρά άλλων πολιτικά ορθών μέτρων που θεσπίζονται στα σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένης της άρσης των χριστιανικών αναφορών από τις εορταστικές ευχετήριες κάρτες.

Ο Ματ O’Connor, ιδρυτής της ομάδας καμπάνιας πατέρες για τη δικαιοσύνη, είπε: “Είμαι έκπληκτος από αυτό. Αυτό συνολικά υπονομεύει το ρόλο και τη σημασία του πατέρα είτε αυτός είναι ακόμα με τη μητέρα του παιδιού ή όχι.

“Στέλνει επίσης ένα ταραγμένο μήνυμα στα νέα αγόρια ότι οι πατέρες δεν είναι σημαντικοί.”

Ο Alastair Noble, ανώτερος υπάλληλος της εκπαίδευσης με τη φιλανθρωπική οργάνωση Χριστιανική Δράση, Έρευνα και Εκπαίδευση, είπε: “Αυτό φαίνεται να είναι μια ακραία και κάπως παράλογη αντίδραση.

“Θα σκεφτόμουν ότι η παραδοσιακή οικογένεια και ο γάμος είναι ακόμα οι πλειοψηφικοί τρόποι ζωής των ανθρώπων στη Σκωτία. Το να αρνηθεί κανείς την εμπειρία της πλειοψηφίας δεν φαίνεται για την ακρίβεια λογική.”

Οι τοπικές αρχές υπεράσπισαν την αλλαγή, λέγοντας ότι οι δασκάλοι έπρεπε να ενεργήσουν “με ευαισθησία” σε μία εποχή που πολλά παιδιά δοκίμαζαν την οικογενειακά διάλυση και το διαζύγιο.

Ένας εκπρόσωπος για το Συμβούλιο του ανατολικού Renfrewshire είπε: “Όλο και περισσότερο, συμβαίνει να υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν τους πατέρες τους ή δεν έχουν τους πατέρες να ζουν μαζί τους και δάσκαλοι πρέπει να είναι ευαίσθητοι σε αυτό.

“Οι δάσκαλοι έπρεπε πάντα να ασχοληθούν με μερικούς μαθητές που δεν έχουν τους πατέρες ή τις μητέρες, αλλά με τη συζυγική διάλυση αυτό επιταχύνεται.”

Ο Jim Goodall, επικεφαλής της εκπαίδευσης στο Συμβούλιο του Clackmannanshire, είπε ότι οι δάσκαλοι αναμένονται να συμπεριφερθούν με την κοινή λογική αλλά να είναι ευαίσθητοι “στο μεταβαλλόμενο πρότυπο της οικογενειακής ζωής.”

Το Συμβούλιο του νότιου Ayrshire είπε ότι τα παιδιά δεν πρέπει να αισθανθούν παραγκωνισμένα ή ανεπιθύμητα, ενώ το Συμβούλιο της πόλης του Εδιμβούργου είπε ότι η πρακτική για τις κάρτες της ημέρας του πατέρα ήταν ένα θέμα για μεμονωμένα σχολεία.

Πηγή

Οι πολλές ευαισθησίες θα μας φάνε. Δεν ξέρω τι μπορεί να βλέπετε εσείς, αλλά εγώ βλέπω την ανεπάρκεια των εκπαιδευτικών για την επιβολή των πολιτικά ορθών μέτρων. Δεν μπορέσε κανείς από όλους αυτούς τους επιστήμονες να καταλάβει ότι το μοντέλο που εισήχθη είναι αποτυχημένο (τι άλλο θα μπορούσαμε να πούμε για τον διπλασιασμό των μονογονεϊκών οικογενειών μέσα σε 20 χρόνια;) και αποφεύγοντας να το θίξει απλά το κρύβει κάτω από το χαλί.

Η λογική συνέχεια είναι ότι το φαινόμενο θα εξακολουθήσει να πολλαπλασιάζεται. Δεν είναι βέβαια μόνο αυτό. Σε γενικές γραμμές οι δάσκαλοι και οι εκπαιδευτικοί εν γένει είναι “προοδευτικοί” ήγουν αριστεροί. Αυτό προκύπτει από τουλάχιστον δύο χώρες που γνωρίζω καλά. Δικαίωμά τους να έχουν την οποιαδήποτε επιλογή αλλά να την κρατούν για τους εαυτούς τους. Όχι να την μεταφέρουν στους μαθητές τους. Στην ουσία όλοι αυτοί δυναμιτίζουν τα θεμέλια της κοινωνίας και επιπλέον στέλνουν το λογαριασμό στον πολίτη. Επιπλέον οι οικογένειες (;) του ιδίου φύλου είναι μιά από τον δούρειο ίππο του φεμινισμού και έχει σαν άλλη όψη του νομίσματος τις λεσβίες.

Οι δικτατορίες των μειοψηφιών που προωθούνται από το κέντρο της ΕΕ.

Βαδίζουμε στο δρόμο που χάραξε η Σοβιετική Ρωσσία των αιμοσταγών δολοφόνων σε μια έκδοση αναθεωρημένη και τρόπον τινά δημοκρατική. Στην ουσία για το ίδιο καθεστώς πρόκειται με μεγαλύτερη προσοχή στις ατέλειες που παρουσιάστηκαν την εποχή του υπαρκτού σοσιαλισμού.

* Γαλλική έκφραση.