Το άκουσα στην ΤΒ κάποια στιγμή στις ειδήσεις αλλά ούτε σημασία ιδιαίτερη έδωσα ούτε όμως άκουσα τίποτε ιδιαίτερα σχόλια κάπου αλλού. Κοιτώντας σήμερα εδώ τι να δώ. Σοσιαληστική Διεθνής αλλά και διεθνείς κύκλοι με μερικά ονόματα που αν δεν τα ξανακούσαμε πρόσφατα όταν σκάσανε τα πρώτα κανόνια της “ελεύθερης αγοράς” των χρηματοπιστωτικών κύκλων, έχουν στενές σχέσεις με όλους τους πρωταγωνιστές. Ακόμη πως γίνεται ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς να δίνει ομιλίες στην Μέκκα του καπιταλισμού και να μην ανοίγει ρουθούνι; Εδώ κόκκινο σώβρακο αν φοράς δεν σου δίνουνε βίζα τουρισμού για το Στέιτς και το πιντί μιλάει για Σοσιαλισμό;

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και πρόεδρος της Σοσσιαλιστικής Διεθνούς μίλησε σε πάνελ το οποίο συνδιοργάνωσαν στο αμερικάνικο πανεπιστήμιο New School οι: «Economists For Peace and Security», «The Charles Leopold Mayer Foundation Initiative For Re-thinking the Economy» and the «Levy Economics institute of Bard College» at the «Schwartz Center Economic Policy Analysis», New School, New York.

Και ακολουθούν μερικά άλλα ονόματα από το ίδιο καζάνι:

Στην συζήτηση, που ξεκίνησε από το πρωί και ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις έξι το απόγευμα(τ.ω. ΝΥ) συμμετείχαν οι: James K. Galbraith, Lucy Law Webster, Joseph Stiglitz, Marshal Auerback, Pierre Calame, Marcellus Andrews, Jeff Madrick, Allen Sinai, Perry Mehrling, Gary Dymski, Bernard Schwarzt, Δημήτρης Παπαδημητρίου, Bill Black, Jack Blum, Richard Medley, Barkley Rosser, John Eatwell, Paul Davidson, Ping Chen, Luiz Carlos Bresser Pereira και ο Γιώργος Παπανδρέου.

Προσωπικά θα είχα πολλές επιφυλάξεις να έχω τέτοιους συνομιλητές, ειδικά για την περίπτωση που θα πρέσβευα έννοιες όπως σοσιαλισμός κλπ. όπως αυτές που χρησιμοποιεί ο ΓΑΠ. Ας δούμε όμως λίγο από το σάϊτ του και τι άλλο λέει.

[...Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση δείχνει ανάγλυφα τα αδιέξοδα μιας αγοράς που λειτουργεί χωρίς κανόνες και αποδεικνύει την ανάγκη να ασκήσει τον ρυθμιστικό ρόλο του το κράτος. Ένα κράτος επιτελικό και ισχυρό, που βάζει κανόνες, ελέγχει, σχεδιάζει την αναπτυξιακή πορεία, συμβάλλει αποφασιστικά σε αυτήν με δημόσιες επενδύσεις, και διασφαλίζει τη δίκαιη κατανομή του πλούτου...]

Ξαναζεσταμένο φαγητό! Γιατί;

Η αγορά δεν λειτουργεί χωρίς κανόνες αλλά με το αιώνιο κανόνα. Να βάλει τους φτωχούς να πληρώσουν την κάθε “κρίση” να τους κάνει φτωχότερους και να κάνει πλουσιώτερους αυτούς που έχουν στήσει το κόλπο.

Το επιτελικό και ισχυρό κράτος το εχω ξανακούσει από τον “ευχαριστώ τους Αμερικάνους”. Το είδατε παλιώτερα εσείς οι Ελλαδίτες είτε στα Ίμια είτε με τις λεωφορειοπειρατείες που έκαναν κάθε βδομάδα οι Αλβανοί παλιώτερα, ή και στο Μακεδονικό. Τον σχεδιασμό τον είδαμε με ένα κράτος που διαλύεται με την πρώτη βροχή.

Την δικαιώτερη κατανομή του πλούτου την είδατε με τους Λαλιώτη, Τζοχατζόπουλο, Πάχτα, Νεονάκη και τα λοιπά μπουμπούκια. Το αποκορύφωμά της ήταν το Χρηματιστήριο και τα κυκλώματα του παραδικαστικού.

Αυτό που εξηγεί όμως, τις επαφές του ΓΑΠ με όλους τους ανωτέρω, και που το πάει ο ΓΑΠ, είναι για μένα, το παρακάτω σχόλιο (υπάρχει μαζί με μερικά άλλα εξίσου δυνατά):

Ο Γιώργος συνέχεια μας κοπανάει: “για μια Παγκόσμια διακυβέρνηση”, “Παγκοσμιοποίηση με κέντρο τον άνθρωπο”, αυτό ήταν και το ρεζουμέ της υπόθεσης, κάποιος από το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να μας πει τι σημαίνουν όλα αυτά;

Πάντως ο Δαυίδ Ροκφέλλερ πρέπει να έμεινε απολύτως ικανοποιημένος από την ομιλία του Γιώργου.

Την Παγκόσμια Κυβέρνηση των τραπεζιτών δεν θα την φέρουν οι δεξιοί αλλά οι “αριστεροί” με το αθώο πρόσωπο.

Αρε Πασοκτζήδες κωλόφαρδοι, πάντα είστε με την πλευρά των δυνατών.

Να ξαναρωτήσω λοιπόν και εγώ; Τι εννοεί ο ποιητής με την “Παγκόσμια διακυβέρνηση”; Με ποιούς και για λογαρισμό τίνος; Για δικό μου λογαριασμό ή/ και για λογαριασμό της γενιάς των 700 € σίγουρα όχι πάντως.