Posted by: filopatria on: 13 Ιουνίου, 2009
Προφανώς αναζωογονημένο από τα εκλογικά αποτελέσματα το ΚΚΕ μπήκε στην μάχη. Στην μάχη για την απορρόφηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ας το πούμε διεύρυνσή της εκλογικής του βάσης.
Δυστυχώς όμως αυτό δεν είναι όλο. Οι αντικειμενικοί στόχοι του κόμματος παραμένουν ως είχαν πριν την πτώση του κομμουνισμού.
Ποίοι ήταν οι στόχοι;
Να ονομάσουν παράδεισο, καθεστώτα όπως, την Ρουμανία του κοντουκατόρ, την Βουλγαρία του Ζιβκοφ, και την Αν. Γερμανία του Χόνεκερ και να εξαπολύουν οχετούς λάσπης και εκφοβισμό σε όποιο αυτόπτη μάρτυρα έλεγε κάτι που τους χάλαγε το προφίλ. Σε αυτούς υπήρχαν οι ρομαντικοί που εγκλωβίστηκαν στο κόμμα και τα στελέχη. Οι τελευταίοι είναι μια αδίστακτη συμμορία καιροσκόπων που ξέρει καλά που βρίσκονται τα συμφέροντά της.
Πως το καταλαβαίνουμε; Μα από τα συνθήματα και τα ζητήματα που βάζει στις διεκδικήσεις του και φυσικά από τα έργα του.
Έτσι λοιπόν στις διεκδικήσεις του κοιν. κινήματος συχνά-πυκνά υπήρχαν αθώοι στόχοι που δεν ήταν και τόσο αθώοι αν το καλεσκεφτόταν κανείς. Λαοκρατία πχ. ακούγεται όμορφα αλλά εννοεί την λαοκρατία στο βουνό με δολοφονίες αθώων ή έστω αντιφρονούντων με συνοπτικές καταδίκες στα λαοδικεία και το παιδομάζωμα. Αυτό αποδεικνύοπυν τα γεγονότα. Καταργεί την έννοια του κράτους δικαίου και την αντικαθιστά με το κρατος που ή ιστορία έρριξε στα σκουπίδια με την πτώση του τοίχους του Βερολίνου.
Παλιότερα ακουγόταν πολύ η ειρήνη. Ειρήνη στο “καπιταλιστικό” στρατόπεδο την ίδια στιγμή που το σοσιαλιστικό εξοπλιζόταν για να κόψη λαρύγγια. Ειρήνη με αδιάντροπους ψεύτες πολεμοκάπηλους με αποδεδειγμένη κακή θέληση δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει ποτέ, και πρέπει όσοι προωθούσαν αυτή την ατζέντα να ήταν αφελείς ή πράκτορες.
Ένα άλλο σύνθημα εκείνες τις εποχές ήταν το περίφημο “Λεφτά για την παιδεία και όχι για το ΝΑΤΟ”. Φυσικά! Αφού αποσταθεροποίηση του ΝΑΤΟ έφερνε κοντύτερα την επικράτηση των Σοβιετικών με όλες τις επιπτώσεις του. Οι άνθρωποι ενδιάφερονταν για την σοσιαλιστική τους Πατρίδα την ΕΣΣΔ ενώ την ίδια στιγμή όχι μόνο μονοπωλούσαν κάθε έννοια πατριωτισμού αλλά δεν επέτρεπαν σε κανένα άλλο να είναι πατριώτης ενώ είχαν και κάτι βιτρίνες με Ελλ. σημαίες. Αυτό απλά ήταν το ξόρκι.
Η πιο πρόσφατη είναι οι ευρωεκλογές. Όχι στην ΕΕ (με την οποία έχω ενστάσεις αλλά όχι τις ίδιες του ΚΚΕ) αλλά από την άλλη τα λεφτά στην Ευρωβουλή είναι πολλά. Για τα μπικικίνια κανένα πρόβλημα εισόδου. Είναι γνωστό: Όσοι δεν έχουν το παραμικρό ηθικό έρεισμα όλα τα αναγάγουν σε θέμα τακτικής.
Υπάρχουν και πολλές άλλες περιπτώσεις που δεν μπορώ να θυμηθώ αλλά η ουσία είναι μία. Το ΚΚΕ εξακολουθεί να πρεσβεύει μια ιδεολογία που τόσο η ίδια, όσο και οι οπαδοί της που είναι υπόλογοι μαζικά για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Προς το παρόν χάρις στην Ομερτά των ΜΜΕ μπορούν να παριστάνουν πολλά τα οποία δεν είναι.
Στην τελευταία φάση στρέφονται ανοιχτά κατά της Ελληνικής κοινωνίας και υπέρ των λαθρομεταναστών. Ιδού:
Είναι φανερό ποίους ενοχλεί η εφαρμογή των νόμων και του κράτους δικαίου. Όσους έχουν συμφέροντα και αναζητούν φυσικούς συμμάχους για τον τρίτο γύρο. Γιατί αν είχαμε κράτος δικαίου ένας Κούτβης αξιωματικός του στρατού της Σοβιετίας και συμμορίτης δεν θα γινόταν ποτέ εθνικός ήρωας. Ούτε θα αξαφανίζονταν τα βιβλία που λένε αλήθειες που δεν αρέσουν στο κώμα του λαού.
13 Ιουνίου, 2009 στο 23:17
Από τη μέρα της ίδρυσης του, το ΚΚΕ, όταν έπρεπε να διαλέξει ανάμεσα στον Έλληνα και τον “άλλο”, κατά μια διαβολική σύμπτωση, την κρίσιμη στιγμή επέλεγε πάντα τον “άλλο”, όποιος κι αν ήταν αυτός.
Σε κάνει ν’ αναρωτιέσαι…