Και;

Εχει δηλαδή μεγάλη σχέση η παγκόσμια οικονομική κρίση, με την δική μας “κρίση”; Γιατί;

Στο Αμέρικα είχαμε μια αδυναμία αποπληρωμής στεγαστικών δανείων που οδήγησε κάποιες υπερ-εκτεθειμένες αμερικανικές τράπεζες στην χρεωκοπία.

Οκ.

Είχαμε εμείς οι έλληνες, τράπεζες, ιδιώτες και ιδρύματα τόση μεγάλη “έκθεση” σε αυτά τα τοξικά “προϊόντα”;

Είχαμε εμείς ως χώρα τίποτε μεγάλες εξαγωγές προς το Αμέρικα και θα επηρρεαζόμασταν εξαιτίας του ότι εκεί σφίχτηκαν οικονομικά;

Οχι και στα δύο, μάλλον.

Τότε, τι κρίση και κρίση λέμε συνέχεια.
Επίσημοι και καναλάτοι δημοσιογράφοι.
Κοροϊδευόμαστε;

Εμείς εδώ ως δημόσιο είχαμε και έχουμε ένα υψηλό δημόσιο χρέος. Αλλες χώρες με ΠΟΛΥ υψηλότερο χρέος, ΜΑ ΠΟΛΥ υψηλότερο, συνεχίζουν και δανείζονται μια χαρά στην (καταραμένη) αγορά ομολόγων.

Στο κάτω κάτω, στη “μοντέρνα” εποχή, έτσι είναι το “εθιμο”: Ολα τα δημόσια είναι καταχρεωμένα. Αλλά συνεχίζουν να “εξυπηρετούν” το χρέος τους και η ζωή συνεχίζεται.

Εκεί έξω, υπάρχουν απίστευτα “λιμνάζοντα” κεφάλαια που ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΝΑ ΕΠΕΝΔΥΘΟΥΝ. Οχι που δεν θα μας δάνειζαν κιόλας.

Εμείς εδώ με ανοησίες, με κόλπα, με διάφορα, που δεν θα μάθουμε ποτέ, φτάσαμε από ένα ΜΕΣΑΙΟ δημόσιο χρέος, σε μια ΑΔΥΝΑΜΙΑ δανεισμού. Που ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. Μη το ξανακούσω αυτό, πληζ.

Εμείς, όχι μόνο δανειστήκαμε από το ΔΝΤ, αλλά κατά τα φαινόμενα το σώσαμε κιόλας, από την οικονομική καταστροφή στην οποία όδευε (μέχρι και το χρυσό του είχε αρχίσει να πουλάει, διαβάζω) και την αναξιοπιστία στην οποία είχε περιέλθει ύστερα από την βουλιμική του επίθεση στην Αργεντινή. Ναι, εμείς οι σωτήρες. Και τώρα μας βραβεύουν κιόλας, εμάς τους σωτήρες τους, στο πρόσωπο του πρωθυπουργού μας, για εντιμότητα και άλλα τέτοια πολιτισμένα.

Εμείς τους σώζουμε από την κρίση τους. Οχι εκείνοι εμάς.
Εμείς δεν είχαμε κρίση.
Την αποκτήσαμε λόγω βλακείας.

Θραξ Αναρμόδιος