Από τις εκλογές του 2009 και μετά, είδαμε τα πάντα. Ας πούμε είδαμε την «Ελληνική Δημοκρατία» να διαλύεται, ξένους παράγοντες να γρυλίζουν εντολές, την κυβέρνηση να παραδίδει γη και ύδωρ και να υπογράφει όχι κρυφά και ντροπαλά αλλά φανερά και ομολογουμένα συμβάσεις που επιφέρουν «απώλεια εθνικής κυριαρχίας».

Πράγματα που δεν βλέπεις ούτε στην χειρότερη μπανανία δηλαδή.

Αλλά αυτά ήταν απλά η αρχή ― στην συνέχεια οι αγορές διόρισαν απευθείας δικό τους, τραπεζικό, στην εξουσία. Είτε προσωρινά, με ρητή εντολή να πραγματοποιήσει μια σειρά μέτρα και να πάμε σε εκλογές, είτε και επ’ αόριστο, δεν μας το ξεκαθάρισαν ακόμα.

Χούντα και χειρότερα δηλαδή.

Και τι βρίσκει να κριτικάρει μερίδα της αριστεράς;

Τη συμμετοχή του ΛΑΟΣ στη νέα κυβέρνηση. «Ανησυχητικό φαινόμενο», λένε. Γιατί, προφανώς, όλα τα άλλα που ζούμε είναι καθησυχαστικά. Η μόνη ανησυχία μας είναι ότι διορίστηκε ο Άδωνης υπουργός.

Γράφει ας πούμε ο Κωστής Παπαϊωάννου «Πρόεδρος του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας»:

Η συμμετοχή του ΛΑΟΣ στη νέα κυβέρνηση αποτελεί αξιοσημείωτο γεγονός στην ιστορία της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας, γεγονός που υπερβαίνει το βάρος της ολιγόμηνης παρουσίας τεσσάρων στελεχών του στο υπουργικό συμβούλιο. Σηματοδοτείται η συμβολική και ουσιαστική νομιμοποίηση της ελληνικής Ακροδεξιάς. Τερματίζεται η εξορία της από την κυβερνητική εξουσία 37 έτη μετά την πτώση της δικτατορίας.

Η εξέλιξη δικαιολογεί και επιβάλλει την αυτόνομη αξιολόγησή της, ανεξάρτητα από τη συνολική γνώμη που έχει κανείς για τον σχηματισμό, τη σύνθεση και τις διαδικασίες κυοφορίας της νέας κυβέρνησης. Προφανώς η συμμετοχή της Ακροδεξιάς δεν είναι αποκομμένη από τις πολιτικές συνδηλώσεις της νέας κυβέρνησης. Ταυτόχρονα όμως είναι άλλης τάξης θέμα και ως τέτοιο θα έπρεπε να τίθεται.

Έχουν όμως πάθει οι επικριτές της κυβέρνησης (κυρίως οι εξ αριστερών) ό,τι κι ο βοσκός του μύθου: καταγγέλλοντας μονίμως εκτροπές και πραξικοπήματα, δεν ακούγονται όταν ο λύκος μπαίνει στο μαντρί. Και από την άλλη πλευρά, όσοι θεωρούν θετική αυτή την κυβέρνηση, έστω ως αναγκαίο κακό ή μοναδική επιλογή, θα έπρεπε να αντιδρούν επίσης στην παρουσία του ΛΑΟΣ στους υπουργικούς θώκους. Το φαιό στίγμα σκιάζει και εντέλει υπονομεύει την διατυμπανιζόμενη «εθνική συνεννόηση».

Κατά την προσωπική μας άποψη λοιπόν, οι τέσσερις εκπρόσωποι του ΛΑΟΣ αποτελούν θεμελιακή αστοχία υλικού στη σύνθεση της κυβέρνησης. Είτε κρίνουμε ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει αντιλαϊκό χαρακτήρα είτε φρονούμε ότι σε τούτη την κρίσιμη συγκυρία η διακομματική συνεννόηση είναι σωτήρια, η δική τους υπουργοποίηση παραβιάζει την «κόκκινη γραμμή»: θίγει τον φιλελεύθερο χαρακτήρα του κράτους δικαίου. Και μόνη η συμμετοχή τους εγείρει ισχυρές ενστάσεις για τη νέα κυβέρνηση, ενστάσεις που ήδη εγείρονται έντονα σε ξένα ΜΜΕ και διεθνή όργανα την ώρα που εδώ επικρατεί εύγλωττη σιωπή.

Και «μόνη η συμμετοχή τους εγείρη ισχυρές ενστάσεις για τη νέα κυβέρνηση».

Όχι ότι είναι διορισμένη και όχι εκλεγμένη, όχι ότι επικεφαλής είναι εκπρόσωπος των τραπεζικών, όχι ότι αποστολή της είναι να ξεπουλήσει τα πάντα για την επόμενη «δόση». Όχι, το πρόβλημα είναι οι 4 του ΛΑΟΣ που συμμετέχουν.

Σαν να σε πηδάει ο Κίνγκ Κόνγκ και να σε ενοχλεί μόνο ότι έχει ψύλλους.

Μου άρεσε και το «Η συμμετοχή του ΛΑΟΣ στη νέα κυβέρνηση αποτελεί αξιοσημείωτο γεγονός στην ιστορία της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας». Γιατί κατά τα άλλα η σύσταση, η ύπαρξη, και ο ρόλος αυτής της κυβέρνησης είναι τελείως συνηθισμένο γεγονός στην ιστορία της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας.

Πάρτε και ερώτηση από πρόσφατο λόγο της Παπαρήγας στην βουλή:

Κ. Πρωθυπουργέ ξέρετε τι σημαίνει συμμετοχή του ΛΑΟΣ στην κυβέρνησή σας; Καλά εσείς μπορεί να μην έχετε καμμία ευθύνη, να μην το ξέρατε…

Με τέτοια αριστερή αντιπολίτευση, μπορεί να μας κυβερνήσει και η ίδια η Μέρκελ μεθαύριο, όταν τελειώσει η θητεία της στην Γερμανία. Εμείς θα είμαστε απασχολημένοι να συζητάμε για τον Καρατζαφέρη.

Δηλαδή μας κουβαλιέται και κυβερνάει απευθείας το Δ’ Ευρωπαϊκό Ράιχ, και αυτούς τους απασχολεί ο κίνδυνος που συνιστά ένας κωλοτούμπας δημαγωγός της πλάκας, στημένος με «λαλιώτικα» κόλπα για να κόβει κάνα ποσοστό από τη Νέα Δημοκρατία. Εν ολίγοις: όσοι επιμένουνε στον ακροδεξιό χαρακτήρα του ΛΑΟΣ δεν έχουνε ιδέα ούτε τι είναι, ούτε τι αντιπροσωπεύει στην ελληνική κοινωνία, ούτε γιατί μπήκε σε μια κυβέρνηση τραπεζιτών και γιατί αυτή η κυβέρνηση το δέχτηκε.

Κατά τα άλλα, οι ίδιοι αυτοί «προοδευτικοί» νιώθουν πολύ ανώτεροι που δεν τους ξεγελάει ο Καρατζαφέρης, όπως ξεγελάει τον δεξιό παππού με την σύνταξη των 400 ευρώ.

Μπράβο, συγχαρητήρια.