67 χρόνια από την μάχη των Αθηνών

Η φωτογραφία και ο σύνδεσμος από το μπλογκ έχω μάτια και βλέπω. Τιμή στους ήρωες που δεν άφησαν να γίνει η Ελλάδα Ρουμανία του Τσαουσέσκου.

Επειδή η Αριστερά των διαπλεκόμενων ΜΜΕ, και τα γιουσουφάκια της έχουν ανατρέψει κάθε αλήθεια καλά θα είναι να θυμώμαστε πως έγιναν τα πράγματα.

Δεν ήταν μια ειρηνική διαδήλωση η συγκέντρωση της 3ης Δεκεμβρίου που χτύπησε η αστυνομία και οι “μοναρχοφασίστες”. Ήταν μια στημένη προοκάτσια και σύσσωμη η Αριστερά, απλά ψεύδεται όταν λέει, τα όσα λέει.

Ο σχωρεμένος ο Γ. Φαράκος ομολόγησε ο ίδιος, ότι ο λόχος της σπουδάζουσας κατέβηκε στην διαδήλωση με τα όπλα κρυμμένα κάτω από τα παλτά. Δηλ. δεν ήταν ειρηνική η διαδήλωση; Προφανώς όχι.

Αυτό λέει η απόφαση της ολομέλειας της ΚΕ που ζητά την βίαιη κατάληψη της εξουσίας με απόφαση της 2ης Δεκ. Άλλωστε το σάρωμα των αστυνομικών τμημάτων της Αθήνας και η χωρίς δίκη δολοφονία με βασανιστήρια των αιχμαλώτων αστυνομικών δείχνει απλά την εκτέλεση ενός σχεδίου που απλά ζητούσε αφορμή για να εκτελεστεί. Η δε αστυνομία, χτύπησε την διαδήλωση ύστερα από επίθεση που έγινε με χειροβομβίδες κλπ. στο σπίτι του Παπανδρέου λίγα λεπτά πρίν.
[...

Re: Γ.ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ: Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ

από ΤΑΥΓΕΤΗΣ » Μάρτιος 26th, 2009, 12:51 am

ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Αναφερθήκαμε προηγουμένως στην επίθεση των ενόπλων οργανωμένων διαδηλωτών του ΚΚΕ στην κατοικία του Πρωθυπουργού. Αξίζει να δούμε το περιστατικό αυτό λεπτομερέστερα:
Στις 10.40 το πρωί της 3ης Δεκεμβρίου - δηλαδή δέκα λεπτά μετά την πρώτη επίθεση των ενόπλων διαδηλωτών της άκρας αριστεράς κατά του κτιρίου της Αστυνομικής Διευθύνσεως και της αστυνομικής δυνάμεως στην πλατεία Συντάγματος - ο αστυνόμος β1 Γεώργιος Κανελλάκης (Αστυνομικός Διευθυντής Αθηνών το 1964), ο οποίος ήταν απεσπασμένος στην προσωπική ασφάλεια του Πρωθυπουργού και βρισκόταν την ημέρα εκείνη επικεφαλής της ολιγάριθμης αστυνομικής δυνάμεως που φρουρούσε την πρωθυπουργική κατοικία επί της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας 14, είδε μία φάλαγγα κομμουνιστών διαδηλωτών να κατεβαίνει την λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας. Η φάλαγξ εκείνη απετελείτο από 3.000 περίπου διαδηλωτές και προερχόταν από τα προάστεια (Χολαργός, Αγία Παρασκευή, Χαλάνδρι κλπ.). Οι διαδηλωτές κρατούσαν «πλακάτ» και εφώναζαν διάφορα συνθήματα. Όταν η κεφαλή της φάλαγγος βρισκόταν στην πλατεία Ρηγίλλης, παρουσιάσθηκε στον αστυνόμο Γεώργ. Κανελλάκη ο οποίος στεκόταν στην εξώθυρα της πρωθυπουργικής κατοικίας, οπλισμένος μ' ένα αυτόματο «στεν» -ένα άτομο, και του είπε:
-Δεν πιστεύω να χτυπήσετε τον λαό...
-Εσύ τι είσαι; ρώτησε ο Κανελλάκης.
-Αξιωματικός.
0 Κανελλάκης υπέθεσε ότι επρόκειτο για αξιωματικό του Στρατού, ενώ επρόκειτο για ταγματάρχη του ΕΛΑΣ. Ονομαζόταν Προβελέγγιος και ήταν αρχηγός της φάλαγγος των διαδηλωτών και της ένοπλης «ομάδος κρούσεως» που βρισκόταν ανάμεσα τους. Ο αστυνόμος Κανελλάκης τον άρπαξε για να τον τραβήξει άμεσα, οπότε από την φάλαγγα των διαδηλωτών άρχισε η ρίψη πυροβολισμών και χειροβομβίδων κατά των επτά αστυνομικών, που με επικεφαλής τον Κανελλάκη, βρίσκονταν ως φρουρά έξω από την πρωθυπουργική κατοικία (άλλοι 15 περίπου αστυνομικοί βρίσκονταν μέσα, στις σκάλες). Από τις βολές εκείνες τραυματίσθηκε ο αστυφύλαξ Βασιλόπουλος. Ο Γ. Κανελλάκης ετράβηξε τον Προβελέγγιο στο εσωτερικό του κτιρίου, και οι αστυνομικοί τού έκαναν σωματική έρευνα. Βρήκαν επάνω του ένα πιστόλι γεμάτο, εφεδρικές σφαίρες στις τσέπες του, καθώς κι ένα δελτίο ταυτότητος που ανέφερε ότι ήταν ταγματάρχης του ΕΛΑΣ. (Τον παρέδωσαν έπειτα στην Γενική Ασφάλεια, από όπου αφέθη ελεύθερος). Οι αστυνομικοί που φρουρούσαν έξω από την πρωθυπουργική κατοικία, απήντησαν στα πυρά των διαδηλωτών και τους ανάγκασαν να κρατηθούν σε αρκετή απόσταση. Οι περισσότεροι μάλιστα, έπεσαν «πρηνηδόν» στην πλατεία Ρηγίλλης. Κάτω από τα πυρά των αστυνομικών και ακέφαλοι, έπειτα από την σύλληψη του Προβελέγγιου, οι διαδηλωτές καθηλώθηκαν και δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε. Απεσύρθησαν και διαλύθηκαν. Ο σκοπός τους, που ήταν η κατάληψη της πρωθυπουργικής κατοικίας και η σύλληψη του Πρωθυπουργού και των υπουργών που ήσαν συγκεντρωμένοι εκεί, είχε ματαιωθεί. Εάν κατόρθωναν οι κομμουνιστές να συλλάβουν τον Πρωθυπουργόν και τους υπουργούς, το κράτος θα είχε καταλυθεί, η άκρα αριστερά θα είχε κι όλας επιβληθεί, και θα σχημάτιζε δική της κυβέρνηση.
Χρόνια αργότερα, στις 6 Ιουνίου 1951, ο Γεώργ. Παπανδρέου, ως αντιπρόεδρος της τότε Κυβερνήσεως Κέντρου, έστειλε στον υπουργό Εσωτερικών Κων. Ρέντη, την ακόλουθη επιστολή σχετικά με την στάση του ηρωικού αστυνόμου Γ. Κανελλάκη κατά την τραγική εκείνη πρώτη ημέρα του κινήματος:

]«Φίλε κύριε υπουργέ,
Έχω καθυστερήσει εις την εκτέλεσιν αληθώς ιερού καθήκοντος απέναντι διακεκριμένου Αξιωματικού της Αστυνομίας Πόλεων. Την 3ην Δεκεμβρίου 1944, ολίγον μετά την εκδηλοθείσαν εις την Πλατείαν Συντάγματος στασιαστικήν επίθεσιν του ΚΚΕ, επεχειρήθη άλλη επίθεσις κατά της οικίας μου, επί της οδού Βασ. Σοφίας αρ. 14. Εις την οικίαν μου είχον τότε συγκεντρωθεί οι περισσότεροι υπουργοί. Οι κομμουνισταί, εχρησιμοποίησαν εναντίον της Φρουράς, όπλα και χειροβομβίδες. Η επίθεσις απεκρούσθη, όχι άνευ θυμάτων διά τον εχθρόν. Απαντες οι άνδρες της φρουράς έπραξαν το καθήκον των. Ανήκει όμως, όλως ιδιαιτέρα τιμή, εις τον επικεφαλής της φρουράς κ. Κανελλάκην Γεώργιον (αστυνόμον Β’), ο οποίος, με την έξοχον γενναιότητα του, ενέπνευσε τους άνδρας του, συλλαβών αυτοπροσώπως τον ηγούμενον της επιθέσεως…».

Το στασιαστικό κίνημα είχε αρχίσει. Στις συνοικίες, τα τμήματα του ΕΛΑΣ ενεργούσαν επιθέσεις εναντίον των αστυνομικών τμημάτων. Τα βίαια γεγονότα της Κυριακής 3 Δεκεμβρίου ήσαν προοίμιον του εμφυλίου πολέμου. Απ’ εκείνη την στιγμή, η ηγεσία του ΚΚΕ έδωσε διαταγή επιθέσεως εναντίον όλων των αστυνομικοί τμημάτων. Η πολιορκία ήρχισε την ίδια νύκτα. Το ένα μετά το άλλο, τα συνοικιακά αστυνομικά τμήματα κατελαμβάνοντο από τον ΕΛΑ Σ και οι άνδρες των εξετελούντο. …]

Δείτε ακόμη μια σκιαγράφηση απόψεων από προηγούμενη ανάρτηση. Δείτε επίσης την πολύ καλή ανάρτηση εδώ.