Φιλοπατρία

Archive for the ‘ΕΘΝΙΚΑ’ Category

Ἄλλο νὰ τὸ παίζῃς ἀντιπολίτευσις κι ἄλλο νὰ τὸ παίζῃς …κυβέρνησις!

Όπως θα διαπιστώσει κι ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι άλλο πράγμα να ζητάς αυξήσεις και να μην πληρώνεις φόρους, ως αντιπολίτευση, κι άλλο είναι να βρεθείς στην κυβέρνηση και να πρέπει να μαζεύεις από την μύγα ξύγκι, για να πληρώσεις τους πρασινοφρουρούς και τις μαϊμού συντάξεις.

Διαβάστε περισσότερα στην Φιλονόη.


Ο τολμών νικά.

Θεωρούμε σημαντικότατη τη νίκη τού ΣΥΡΙΖΑ για τον ελληνικό λαό, όχι επειδή πιστεύουμε ότι ως κόμμα έχει τις λύσεις που χρειάζεται η Ελλάδα, αλλά επειδή είναι η απόδειξη ότι ο ελληνικός λαός έχει αρχίσει πλέον κι αφυπνίζεται. «Μηνύματα» δεν στέλνουν μόνον οι πολιτικοί, αλλά και οι λαοί. Με τη νίκη τού ΣΥΡΙΖΑ ο ελληνικός λαός έστειλε στην Ευρώπη και τον κόσμο ένα «μήνυμα» πολύ καθαρό και ισχυρό …Το «μήνυμα» ότι δεν τρομοκρατείται και ότι οι επιλογές του από τώρα και πέρα θα έχουν σχέση με τα δικά του συμφέροντα και όχι με τις υποδείξεις των ξένων και των δανειστών. Αυτό το «μήνυμα» έστειλε ο ελληνικός λαός και είναι πλέον σειρά άλλων να τρομοκρατηθούν.
Ακόμα κι αν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αποδειχθεί η χειρότερη όλων των εποχών, το «μήνυμα» έχει φύγει. Ο ελληνικός λαός θα δοκιμάζει τις ηγεσίες που κρίνει ο ίδιος ότι τον συμφέρουν και όχι αυτές που του υποδεικνύουν οι ιμπεριαλιστές και οι δανειστές. Ο ελληνικός λαός στις τελευταίες εκλογές έδειξε ότι αρχίζει και ξεφεύγει από τον φόβο. Έδειξε ότι είναι έτοιμος να ξαναπάρει στα χέρια του τη ζωή του. Αυτό, όσο κι αν ακούγεται εύκολο ή αυτονόητο, δεν είναι για την περίπτωση των Ελλήνων. Οι Έλληνες είναι ίσως ο μοναδικός λαός στον κόσμο, που υπέστη τέτοια μεγάλη τρομοκρατική πίεση σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα από όλα τα διεθνή μέσα. Συκοφαντήθηκε όσο κανένας άλλος λαός στην ιστορία τού κόσμου. Ακόμα και οι Εβραίοι τού μεσοπολέμου, όταν έπεσαν θύματα της προπαγάνδας των Ναζί, είχαν την πολυτέλεια να απολαμβάνουν τα ακριβώς αντίθετα σε άλλα κράτη του κόσμου. Αντίθετα, η σημερινή συκοφαντική «εκστρατεία» εις βάρος των Ελλήνων, ήταν καθολική και παγκόσμια.
Από τους πιο ισχυρούς παράγοντες του κόσμου μέχρι τους πιο αδύναμους, όλοι «έδειχναν» την Ελλάδα. Κράτη πανίσχυρα, που από τις επιλογές τους εξαρτάται το μέλλον τού Πλανήτη, κατηγορούσαν την Ελλάδα για την παγκόσμια οικονομική κρίση. Κράτη αδύναμα, που οι λαοί τους μαστίζονταν από την πείνα, έφτασαν στο σημείο να δείχνουν την Ελλάδα σαν «σύμβολο» οικονομικής κακοδιαχείρισης. Ο Λευκός Οίκος έκανε ανακοινώσεις για την παγκόσμια οικονομία και χρησιμοποιούσε σαν «δαίμονά» της την Ελλάδα. Έφτασαν στο σημείο να δείχνουν έναν μικρό λαό σαν το απόλυτο «λάθος» τού παγκόσμιου οικονομικού θαύματος …Ο λαός, ο οποίος εμπόδιζε τον Πλανήτη να βρει τις λύσεις τής οικονομίας. Δεν υπάρχει αρνητική εξήγηση στην παγκόσμια οικονομική δυσπραγία, που να μην έχει συνδεθεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο με τους Έλληνες.
Ακόμα και λίγες στιγμές πριν πλησιάσει στην κάλπη απειλούνταν με όλους τους τρόπους και απ’ όλους τους δωσίλογους. Τα μηνύματα από το εξωτερικά έπεφταν «βροχή». Εγκληματίες Ναζί, οι οποίοι παρίσταναν τους Ευρωπαίους αξιωματούχους, μιλούσαν για GRexit, ενώ γνώριζαν ότι αυτό είναι αδύνατο. Η ΕΚΤ απειλούσε μέχρι τις παραμονές των εκλογών ότι δεν θα συμπεριελάμβανε την Ελλάδα στους προγραμματισμούς που αφορούσαν τη δημοσιονομική «χαλάρωση» στην Ευρώπη. Το «διευθυντήριο» της Ευρώπης «υποδείκνυε» σχεδόν απειλητικά το ποιον θα έπρεπε να επιλέξει ο ελληνικός λαός για ηγέτη του, προκειμένου να συνεχίσει να υπάρχει …Προκειμένου να πάρει τη «δόση», για να επιβιώσει …Για να πληρωθεί τη σύνταξή του ή να πάρει το φάρμακό του.
Το ίδιο απάνθρωπη και εξοντωτική ήταν και η τρομοκρατία, η οποία ασκήθηκε στον λαό από την ίδια την ηγεσία του. Ο «δημοκράτης» Πρωθυπουργός μιλούσε για μια επιλογή, η οποία θα αντιμετωπιζόταν από τον ίδιο ως «ατύχημα», που ο ίδιος δεν θα το επέτρεπε —πως άραγε;—- ποτέ να συμβεί. Ο «δημοκράτης» Βορίδης μιλούσε για επανάληψη «επιτυχών» επεμβάσεων του παρελθόντος. Ο «δημοκράτης» τηλεβιβλιοπώλης μιλούσε για «κομμουνιστάς», οι οποίοι θα μας έπαιρναν την περιουσία και ο ίδιος θα εγκατέλειπε τη χώρα για να γλιτώσει. Η κόρη τού παλιού αριστερού χαφιέ τού Μητσοτάκη ανησυχούσε μήπως ξεμείνουμε από χαρτί υγείας. Μέχρι και ο Πάγκαλος «ρίσκαρε» να μας απειλήσει ότι θα «αυτοκτονήσει», αν νικούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ γνώριζε ότι ο ελληνικός λαός θα ψήφιζε τα πάντα, αν ήταν να τον δει σε νεκροκρέβατο.
Το γεγονός ότι ο Ελληνικός Λαός έκλεισε τα αυτιά του στην τρομοκρατία των δωσίλογων είναι από μόνο του μια νίκη …Μια μεγάλη νίκη, γιατί το πρώτο βήμα για τη νίκη είναι η τολμηρή απόφαση να την διεκδικήσεις. Και μόνον που ο ελληνικός λαός επέλεξε κάτι, που οι δωσίλογοι και τα αφεντικά τους το παρουσίαζαν σαν καταστροφικό, ήταν μεγάλη απόφαση. Ο ελληνικός λαός έδειξε εμπράκτως ότι έχει την τόλμη να διεκδικήσει το δίκιο του. Έδειξε ότι έχει την τόλμη να στηρίξει όποιον έχει τη θέληση να πολεμήσει για το δίκιο του. Σήμερα αυτός ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ και αύριο μπορεί να είναι κάποιος άλλος. Σημασία έχει ότι «ξεκόλλησε» πια από τις «αγκυλώσεις» τού ιδεοληπτικού «νάρθηκα» της «άρρωστης» Μεταπολίτευσης.

Πηγή

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

ΤΟ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡOΒΛΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑ-ΣΥΡΙΖΑ ΕΠΟΧΗ

 

Γράφει ο Alex Synodinos 

 
Paranoia, πίνακας του Henning Büllier

Παλαιότερα, όταν η σχολή του Σουρεαλισμού βρισκόταν στην άνοδο της, ένας μεγάλος καλλιτέχνης και δάσκαλος της (δυστυχώς το όνομα του μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή) είχε ερωτηθεί  εάν προτίθεται να διδάξει Σουρεαλισμό στην Ελλάδα. Η απάντηση του ήταν πως η Ελλάδα είναι εκ φύσεως σουρεαλιστική χώρα και δεν έχει τίποτα να διδάξει περί Σουρεαλισμού σε αυτή.

Το παραπάνω περιστατικο έγινε αρχές του 20ου αιώνα. Στις αρχές του 21ου αιώνα γινόμαστε πλέον και επίσημα η χώρα του Υπαρκτου Σουρεαλισμού.

Αλλά ας ξεκινήσουμε από τα βασικά…

Καταρχήν, το ΣΥΡΙΖΑ θα κυβερνήσει, εάν όχι σε μερικές μέρες, τότε σε μερικούς μήνες, εάν όχι σε μερικούς μήνες, σε 1 χρόνο, αλλά κυβέρνηση θα γίνει. Ακόμα και αν συμβεί το απίθανο και ξαναβγει η ΝΔ πόσο λέτε να κρατήσει το ΣΥΡΙΖΑ εκτός εξουσίας;

 

Η προετοιμασία για άμυνα της VIII μεραρχίας και η ιστορική νύχτα της 27ης προς 28η Οκτωβρίου 1940 στον τομέα ευθύνης της

γράφει ο Φιλίστωρ

Πρόλογος – Το ελληνικό αμυντικό δόγμα στα βόρεια σύνορα

Το Μεσοπολεμικό Ελληνικό αμυντικό δόγμα ως το καλοκαίρι του 1939 προετοίμαζε τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις για μια πιθανή επίθεση από την Βουλγαρία, που παρέμενε η μοναδική σταθερά αναθεωρητική δύναμη στην περιοχή των Βαλκανίων. Όλα τα αμυντικά κονδύλια που είχαν εγκριθεί, διατέθηκαν για την οχύρωση της Ελληνοβουλγαρικής μεθορίου – την περίφημη γραμμή Μεταξά – μια αλυσίδα απόρθητων φρουρίων που λίγο έλειψε να σταματήσουν ακόμη και τις πανίσχυρες Γερμανικές τεθωρακισμένες μεραρχίες στην εισβολή του 1941. Για τον τομέα των συνόρων με την Αλβανία δεν υπήρχε πρόβλεψη αμυντικής θωράκισης καθώς η γειτονική χώρα, ασχέτως φιλοδοξιών και προθέσεων δεν αποτελούσε ρεαλιστικό επιθετικό κίνδυνο για την Ελλάδα.

Η Ήπειρος προμαχούσα έναντι της Ιταλικής απειλής

Αυτή η κατάσταση άλλαξε δραματικά μετά την εύκολη κατάληψη της Αλβανίας από την Ιταλία το καλοκαίρι του 1939. Παρά τις επίσημες Ιταλικές διαβεβαιώσεις για τις αγνές προθέσεις έναντι της Ελλάδας, το Γ. Ε. Σ. αμέσως ξεκίνησε μια προσπάθεια εκπόνησης ενός πρόχειρου σχεδίου αμύνης έναντι μιας πιθανής Ιταλικής επίθεσης, ενώ ενέκρινε κάποια μικρά κονδύλια για την οχύρωση της Ελληνο-Αλβανικής μεθορίου. Ψυχή της προσπάθειας αυτής αναδείχθηκε ο υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, διοικητής της VIII μεραρχίας Ηπείρου, ένας ικανότατος στρατιωτικός
ηγήτωρ και μελλοντικός ήρωας των πρώτων Ελληνικών αμυντικών επιτυχιών έναντι της Ιταλικής επίθεσης. Ο Κατσιμήτρος είχε λάβει μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη Μικρασιατική Εκστρατεία με τον βαθμό του Λοχαγού, όπου είχε διακριθεί και τραυματιστεί σοβαρά. Είχε βαθιά γνώση του πολέμου και των απροσδόκητων δυσκολιών που ανέκυπταν τόσο στα χαμηλά επίπεδα διοίκησης όσο και στα ανώτερα.

Η μονάδα του Κατσιμήτρου στον Ελληνικό στρατιωτικό σχεδιασμό του ΓΕΣ όπως τον είχε εγκρίνει ο ίδιος ο Παπάγος, σε περίπτωση Ιταλικής επίθεσης, όφειλε να επιβραδύνει όσο περισσότερο μπορούσε την Ιταλική προέλαση ώσπου να ολοκληρωθεί η Ελληνική επιστράτευση και να μπει στον αγώνα ο κύριος όγκος του Ελληνικού στρατού. Όμοια αποστολή είχε και το απόσπασμα Δαβάκη στον τομέα της Πίνδου, όμως εκεί οι δυνατότητες ήταν πολύ περιορισμένες λόγω των μικρών δυνάμεων στον τομέα (μόλις 3 τάγματα!). Ο Κατσιμήτρος διοικούσε την VIII μεραρχία στην περιοχή από το 1938 και είχε αναπτύξει ιδιαίτερες σχέσεις τόσο με τους ιφυσταμένους του και τους στρατιώτες του, όσο και με τον τοπικό πληθυσμό. Ηπειρώτης ο ίδιος (η καταγωγή του ήταν από τα Άγραφα), είχε αποφασίσει να μην δώσει στο εχθρό ούτε σπιθαμή εδάφους και να προτάξει αντίσταση μέχρι θανάτου στον τομέα του Καλπακίου, ορεινό σημείο που δέσποζε σε όλη την τοποθεσία και αποτελούσε μια άριστη εκ φύσεως οχυρή γραμμή για άμυνα. Ο Κατσιμήτρος πίστευε ότι η κύρια Ιταλική ενέργεια θα στρεφόταν εναντίον της τοποθεσίας αυτής και αποφάσισε να τα επικεντρώσει τις προσπάθειες του εκεί.

Η κατασκευή των οχυρώσεων και η προετοιμασία του τομέα στο Καλπάκι

Έτσι, χρησιμοποιώντας την κρατική επιχορήγηση που είχε διατεθεί για τον σκοπό αυτό (μόλις 82 εκατομμύρια δρχ), ανέσκαψε όλη αυτή την περιοχή δημιουργώντας αμυντικές πτυχώσεις, ενώ δημιούργησε με μεγάλη τέχνη κρυφά οχυρά σημεία όπου έκρυψε το πυροβολικό του και σήμανε όλες τις τοποθεσίες που θεωρούσε ως πιθανότερες για την συγκέντρωση του εχθρού. Αρωγοί στην προσπάθεια αυτή υπήρξαν όλοι οι κάτοικοι της περιοχής που εκτός από εθελοντική εργασία πρόσφεραν και ότι άλλο μπορούσαν (άλογα κτλ) για να διευκολυνθεί το έργο της προετοιμασίας του εδάφους. Ο ίδιος ο Κατσιμήτρος επισκεπτόταν συχνά τις μονάδες της μεραρχίας από την Κακαβιά ως
την Πρέβεζα, και με ομιλίες του προς τα στελέχη και τους οπλίτεςπροσπαθούσε να τους τονώσει το ηθικό και να εξάψει τον πατριωτισμό τους. Γνώριζε άριστα την μορφολογία του εδάφους και την ψυχολογία των κατοίκων του και χρησιμοποιούσε τις γνώσεις αυτές για να βελτιστοποιήσει την άμυνα του έναντι της Ιταλικής επιβουλής.

Σημαντικό ρόλο στην όλη προσπάθεια διαδραμάτισε ο συνταγματάρχης Μαυρογιάννης διοικητής του πυροβολικού της μεραρχίας, ένας αληθινός σκαπανέας της Ηπείρου, ο οποίος ανέπτυξε μια ακαταπόνητη δραστηριότητα σε όλη την περιοχή τοποθετώντας τα πυροβόλα του ακόμη και σε ορεινές σπηλιές, καμουφλάροντας όλα τα σημεία έναντι του φόβου της υπεροπλίας της Ιταλικής αεροπορίας. Μέσα σε λίγους μήνες όλος ο τομέας είχε σκαφτεί και διαμορφωθεί κατάλληλα για άμυνα, με αντιαρματικές τάφρους, συρματοπλέγματα, ναρκοπέδια και πολυβολεία.  Όλος ο νομός της Ηπείρου βρισκόταν σε ένα πολεμικό οργασμό πολλούς μήνες πριν την ιταλική εισβολή. Ήδη τον Αύγουστο του 1939 έγινε μια πρώτη επιστράτευση στους κατοίκους της περιοχής και μια δεύτερη τελική τον Αύγουστο του 1940 μετά τον άνανδρο τορπιλισμό της Έλλης», όταν πια ο Ελληνο-ιταλικός πόλεμος φαινόταν επικείμενος.

Στις 24 Αυγούστου το ΓΕΣ έστειλε εκ νέου διαταγές στον Κατσιμήτρο μέσω του συνταγματάρχη Γεώργιου Γρίβα (μετέπειτα αρχηγού της «Χ» και της ΕΟΚΑ), στις οποίες εκ νέου προσπαθούσε να περάσει το πνεύμα της κλιμακωτής επιβράδυνσης της αναμενόμενης Ιταλικής επίθεσης στον ηγήτορα της VIII μεραρχίας, μέχρι να εμπλακούν και οι υπόλοιπες δυνάμεις στον Αγώνα. Η λογική τους προέβλεπε και πιθανή υποχώρηση ώστε να μην αποκοπεί η VIII μεραρχία, την οποία καλούσαν να σώσει την τιμή των Ελληνικών όπλων. Πολλοί στρατιωτικοί αναλυτές εκ των υστέρων χαρακτήρισαν τις διαταγές ηττοπαθείς και ανεφάρμοστες, ο γράφων θα τις προσδιόριζε ως μια προσπάθεια ρεαλιστικής προσέγγισης για την αντιμετώπιση ενός ισχυρότερου αντιπάλου. Ο Κατσιμήτρος πάντως
είχε πάρει τις αποφάσεις του και αναδείχθηκε, κατά την γνώμη μου, ως η κυριότερη μορφή του έπους του 1940, καθώς αν δεν κατάφερνε να αναχαιτίσει τις πρώτες Ιταλικές επιθέσεις, ίσως όλα να είχαν εξελιχθεί πολύ δυσμενέστερα για τον Ελληνικό στρατό.

Η νύχτα της 27ης προς 28η Οκτωβρίου στον τομέα της VIII μεραρχίας

Την τελευταία εβδομάδα του Οκτωβρίου, η VIII μεραρχία ήταν πλήρως επιστρατευμένη με τους Ηπειρώτες να αποτελούν κατά 4/5 την δύναμη της. Το ιστορικό βράδυ της 27ης προς 28η Οκτωβρίου, ένα από τα ιστορικότερα της σύγχρονης Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους, οι Ελληνικές προφυλακές της μεραρχίας κατέγραψαν ασυνήθιστη κίνηση στον απέναντι Ιταλικό τομέα. Το νέο αμέσως μεταφέρθηκε στην διοίκηση της μεραρχίας τηλεφωνικά. Ο Κατσιμήτρος λαμβάνει τα αγωνιώδη τηλεφωνήματα των προφυλακών, αλλά πριν ενημερώσει την Αθήνα περιμένει τον Μαυρογιάννη. Αυτός λίγο πριν τα μεσάνυχτα επιστρέφει στο διοικητήριο και ενημερώνει τον υποστράτηγο ότι η Ιταλική επίθεση είναι θέμα λίγων ωρών.

Ο Κατσιμήτρος αμέσως ενημερώνει τον αντισυνταγματάρχη Κορόζη του Γ.Ε.Σ. για τις εξελίξεις και την επικείμενη Ιταλική επίθεση. Τον διαβεβαιώνει ότι«…..μπορεί να μην έχω το ανάστημα του στρατάρχου Πεταίν, όστις κατά το 1916 αμυνόμενως σθεναρώς στο Βερντέν είπε ότι δεν θα περάσουν οι Γερμανοί, αλλά δύναμαι να σας διαβεβαιώσω εν πλήρει πεποιθήσει ότι δεν θα περάσουν οι Ίταλοι από το Καλπάκι.». Αμέσως μετά ο Κατσιμήτρος θέτει σε συναγερμό τηλεφωνικά όλες τις μονάδες προκαλύψεως και τα παραμεθόρια φυλάκια διατάσσοντας επιφυλακή και ασθενή άμυνα μέχρι το βασικό σημείο αντίστασης. Είναι άξιο λόγου το γεγονός ότι εκείνο το βράδυ όλες οι τηλεφωνικές συνδέσεις, παρά τον φόρτο επικοινωνίας, δούλεψαν άψογα φαινόμενο πρωτοφανές για Ελλάδα ακόμη και για την εποχή μας.

Επίλογος – η απόρριψη του Ιταλικού τελεσιγράφου – Πόλεμος!

Ο Κατσιμήτρος αποσύρθηκε για να κοιμηθεί στην κλίνη του στις 01.00 το πρωί, ο ύπνος του όμως έμελλε να είναι βραχύς. Μόλις δύο ώρες μετά ένας ηλικιωμένος άνδρας κάπου σε ένα προάστιο της Αθήνας, φορώντας πυζάμες λόγω του περασμένου της ώρας, με ελαφρά τρεμάμενα χέρια θα παραλάβει το ιταμό Ιταλικό τελεσίγραφο και θα προφέρει τις περίφημες Γαλλικές λέξεις: «Alors, c’ est la guerre». Λίγο μετά, στις 04.00 τα ξημερώματα, το τηλέφωνο του Κατσιμήτρου θα κροταλίσει, με αυτό τον μονότονο κλασικό ήχο που έκαναν οι τηλεφωνικές συσκευές εκείνης της εποχής. Από την άλλη άκρη του σύρματος θα ακουστεί η βραχνή φωνή του Κορόζη που μεταφέρει τις διαταγές του Παπάγου…»…Πόλεμος! ο πρόεδρος της κυβερνήσεως Ιωάννης Μεταξάς απέρριψε ιταλικόν τελεσίγραφον….».

Στις 05.30, μίση ώρα πριν λήξει το άνανδρο τελεσίγραφο, η νύχτα έγινε μέρα στους τομείς προκαλύψεως της VIII μεραρχίας. Ένα φράγμα πυρός κατέκαψε τον Ελληνικό τομέα, ενώ ακούγονταν οι ερπίστριες των Ιταλικών τεθωρακισμένων της μεραρχίας «Κενταύρων» που πλησίαζαν. Τα Ιταλικά βομβαρδιστικά με τις χαμηλές πτήσεις τους και τους βομβαρδισμούς τους συμπλήρωναν την κόλαση πυρός και οι Έλληνες οπλίτες λαμβάνουν το βάπτισμα του πυρός μέσα
σε ένα κολασμένο δαντικό σκηνικό. Δεν σάστισαν όμως, αλλά συμπτύχθηκαν κανονικά, όπως προέβλεπε το σχέδιο που είχε εκπονήσει το επιτελείο της μεραρχίας, προς τις κύριες γραμμές Ελληνικής αντίστασης. Οι γέφυρες του ποταμού Αωού ανατινάσσονται για να επιβραδύνουν την Ιταλική προέλαση και ήδη καταγράφονται οι πρώτες Ελληνικές επιτυχίες, όπως στο ύψωμα του Αηδονοχωρίου, όπου ο ταγματάρχης Βερσής(*) με έναν λόχο και μια πυροβολαρχία θα θερίσει τους προελαύνοντες Ιταλούς και θα καταστρέψει δύο τεθωρακισμένα.

Το ΈΠΟΣ του 1940 έχει ξεκινήσει….

(*) Ο ταγματάρχης Βερσής θα αυτοκτονήσει ενώπιον των οπλιτών του, όταν θα γίνει η συνθηκολόγηση το 1941, γιατί δεν άντεχε να παραδώσει τα πυροβόλα του στον εχθρό. Το τελετουργικό της θυσίας, όπως το περιγράφει ο υποστράτηγος Ι. Α. Βερνάρδος:

«Το V Σύνταγμα Πυροβολικού παρέδωσε τα πυροβόλα και τον οπλισμό του εις το χωρίον Σταυράκι. Η ταχύπτερος φήμη έφερε μέχρις ημών την νύκτα της επομένης, ότι ο ταγματάρχης πυροβολικού Βερσής Κωνσταντίνος, διοικητής μοίρας πυροβολικού, ετίμησε, κατά τρόπον μεγαλειώδη, το υπερήφανον όπλον του. Όταν, δηλαδή, έλαβε την διαταγή να παραδώση τα πυροβόλα του, συνεκέντρωσεν τους άνδρας της μοίρας του με μέτωπον προς νότον, προς την αιώνιαν Ελλάδα. Διέταξε και πάντες έψαλαν τον Εθνικό μας Ύμνον, και κατόπιν, αφού ησπάσθη τα πυροβόλα του, έδωσε διαταγήν και τα συνέτριψαν με δυναμίτιδα. Κι ενώ ακόμη το έδαφος εσείετο από τας εκρήξεις, ο Βερσής, στηρίξας το περίστροφόν του εις τον δεξιόν του κρόταφον, ηυτοκτόνησε». (Ι.Α. Βερνάρδου «Τρεμπεσίνα», σελ. 176. Εκδόσεις Ν. Αλικιώτης και Υιοί).
Επίμετρον 

 Η Ημερήσια Διαταγή του  Χρ. Κατσιμήτρου στις 28/10/1940

Αξιωματικοί και οπλίται της Ογδόης Μεραρχίας,

Ο Πρέσβης της Ιταλίας εν Αθήναις εζήτησεν από την Κυβέρνησιν ημών να διέλθη ο Ιταλικός Στρατός δια του εδάφους μας.
Η Κυβέρνησις απέρριψε την αίτησιν ταύτην και διέταξε αντίστασιν μέχρις εσχάτων. Ήδη διανοίγεται το στάδιον της εκτελέσεως του υπέρτατου προς την πατρίδα καθήκοντος δια αντιστάσεως, μέχρι εσχάτων συμφώνως προς το σχέδιον ενεργείας.
Αξιωματικοί και οπλίται της Ογδόης Μεραρχίας αμυνθήτε του Ιερού Πατρίου εδάφους μετά φανατισμού εναντίον του επιδρωμέως όστις θέλει να προσβάλη ημάς ύπουλως και άνανδρως.
Αναμνησθήτε των ενδόξων παραδόσεων του Έθνους μας και πολεμήσατε μετά λύσσης κατά του ανάδρου εχθρού όστις τόσον ατίμως και άναδρως θέλει να προσβάλη τούτο.

Δείξατε εις αυτόν ότι είμεθα εις θέσιν να δώσουμεν την δέουσαν απάντησιν όπως έδωσαν οι Πρόγονοί μας εις τους επιδρομείς Πέρσας. Ο Θεός ας βοηθήσει τον Τίμιον υπέρ Πατρίδος αγώνα μας και ας ευλογήσει τα όπλα μας διότι θα αγωνισθώμεν υπέρ βωμών και εστιών και υπέρ της ελευθερίας μας.

Με την πεποίθησιν ακράδαντον υπέρ της νίκης αναφωνώ μεθ’ ημών.

Ζήτω, το Έθνος!
Ζήτω, η Πατρίς!
Ζήτω, ο Στρατός!

 Η Ημερήσια Διαταγή του  Χρ. Κατσιμήτρου στις 30/10/1940

ΕΠΙΤΕΛ. ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΙΙΙ. ΓΡΑΦ. ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ Αριθ. Πρωτ. 30904
ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΑΤΑΓΗ

» Λήξαντος του προκαλυπτικού αγώνος, από σήμερον η Μεραρχία κατέχει την ωργανωμενην τοποθεσίαν δι’ όλων των δυνάμεών της. Επί της τοποθεσίας ταύτης θα δοθή ο αποφασιστικός αγών προς τον εχθρόν.
Ο αγών θα διεξαχθή μετά πείσματος και επιμονής ακαταβλήτου.
 Άμυνα καρτερά επί των θέσεών μας μέχρις εσχάτων.
Ουδεμία ιδέα εις ουδένα να υπάρχη περί υποχωρήσεως.
Μέχρι τούδε τα προκαλυπτικά τμήματα συνεπτύσσοντο συμφώνως τω σχεδίω Υποχωρητικού Ελιγμού. Ήδη πάντες, από του Στρατηγού Διοικητού της Μεραρχίας μέχρι και του τελευταίου στρατιώτου, θα αγωνισθώμεν επί των θέσεών μας.
Και εν ανάγκη θα πέσωμεν όλοι υπερασπιζόμενοι αυτά…»

Πηγές

Αλέξανδρος Ζαούσης, Οι δύο Όχθες 1939-1945, εκδόσεις Παπαζήση

Δημήτριος Λιμνιάτης, Αντιστράτηγος ε.α. , Το έπος του 1940 και ο υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, (Περιοδικό «Ιστορία Εικονογραφημένη», τ. 352, Οκτ. 1997)

Άγγελος Τερζάκης «Η Ελληνική Εποποιία 1940-1941», Αθήνα 1964.

 

Picture

«Καταλαβαίνω πως ως πολιτικός ένα από τα καθήκοντα σας είναι και η συλλογή «ψηφαλακίων» […] αλλά υπάρχουν και όρια κύριε Πρωθυπουργέ» έγραφε ο Ζαν Κοέν, στην ανοιχτή επιστολή του προς τον Α. Σαμαρά, ύστερα από την επίσημη επίσκεψή του στο Ισραήλ.

Αφορμή αποτέλεσε η άρνηση του πρωθυπουργού να φορέσει το περίφημο καπελάκι κιπά, το εβραϊκό σύμβολο της πίστης. «Ως άνθρωπος της πολιτικής επικοινωνίας» συνέχιζε ο πρώην σύμβουλος της οικογένειας Μητσοτάκη και πάλαι ποτέ «άτυπος πρεσβευτής» του Ισραήλ «καταλαβαίνω πως μία φωτό με κιπά δεν θα καθόταν καλά με τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής που τόσο θέλετε να προσελκύστε».

Ο Ζαν Κοέν είχε εν μέρει δίκιο: Ακολουθώντας το παράδειγμα ομοϊδεατών της σε όλη την Ευρώπη η ελληνική ακροδεξιά, υπό την ηγεσία του A. Σαμαρά, επιχειρεί να συσφίξει τις σχέσεις της με το κράτος του Ισραήλ χωρίς παράλληλα να θίξει τα αντισημιτικά ένστικτα των οπαδών της. Το πρόβλημα ήταν ότι πίσω από την «αγέροχη» στάση του ακροδεξιού πρωθυπουργού κρυβόταν μια από τις ταπεινωτικές διαπραγματεύσεις που έχει πραγματοποιήσει ελληνική αποστολή τον τελευταίο αιώνα.

Καθώς γράφονταν αυτές οι γραμμές το πρακτορείο Reuters αποκάλυπτε ότι η ισραηλινή εταιρεία επενδύσεων Invel Real Estate βρισκόταν στα τελικά στάδια εξαγοράς του 66% της «Εθνικής Πανγαία ΑΕΕΑΠ», που περιλαμβάνει την ακίνητη περιουσία της Εθνικής τράπεζας. Προκειμένου όμως να πληρώσει τα 600 εκ. ευρώ, στα οποία ορίστηκε το αντίτιμο, η Invel θα δανειζόταν από… την Εθνική. Ουσιαστικά δηλαδή θα τους δώσουμε ένα τμήμα των χρημάτων που χρειάζονται για να αγοράσουν κοψοχρονιά τη δημόσια περιουσία.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως εντοπίζεται στον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από την Invel, τον Ισραηλινό μεγιστάνα Μπένι Στέινμετζ, ο οποίος μεταξύ άλλων διεκδικεί και τη ΛΑΡΚΟ. Ο Στέινμετζ, είναι ένα από τους μεγαλύτερους εμπόρους διαμαντιών του πλανήτη και δραστηριοποιείται σε περιοχές της Αφρικής όπου το εμπόριο πολύτιμων λίθων μετριέται συνήθως σε πραξικοπήματα, εμφύλιες συρράξεις και εργάτες- σκλάβους. Σύμφωνα με καταγγελίες τα χρήματα από τα «ματωμένα διαμάντια» χρησιμοποιούνται και για την οικονομική ενίσχυση της διαβόητης Ταξιαρχίας Γκιβάτι, του ισραηλινού στρατού, που ευθύνεται για ορισμένα από τα πιο αιματηρά εγκλήματα στη Λωρίδα της Γάζας.

Τον περασμένο Απρίλιο το FBI, με εντολή του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, συνέλαβε τον βασικό εκπρόσωπο του Στέινμετζ στην Γουινέα, με την κατηγορία ότι δωροδοκούσε αξιωματούχους για να πετύχει μια από τις πιο σκοτεινές αγοραπωλησίες στην ιστορία της εξόρυξης πολύτιμων λίθων. Ο άνθρωπος του Στέινμετζ είχε εξασφαλίσει έναντι μόλις 165 εκ δολαρίων το 50% των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης σιδήρου στο βουνό Σιμαντού, η αξία του οποίου υπολογίζεται στα 10 δισ. δολάρια. Σε ελάχιστο χρονικό διάστημα ο Στέινμετζ πούλησε τα μισά από αυτά τα δικαιώματα έναντι 2.5 δις δολαρίων. Η έρευνα του FBI απέδειξε ότι οι απεσταλμένοι του Στέινμετζ υπέγραψαν τη σχετική συμφωνία εκμετάλλευσης (κυριολεκτικά) στο νεκροκρέβατο του πρώην δικτάτορα της Γουινέας, Λανσάνα Κοντέ. «Όσοι έβαλαν την υπογραφή τους είναι είτε ηλίθιοι, είτε εγκληματίες… ή και τα δυο» σχολίαζαν τότε επιχειρηματίες της Γουϊάνας – οι οποίοι φυσικά θα προτιμούσαν να είχαν εξασφαλίσει για τον εαυτό τους μια ανάλογη ληστρική σύμβαση εκμετάλλευσης. Σύμφωνα με τον Guardian ανάμεσα στα «δωράκια» που δέχθηκαν αξιωματούχοι της Γουινέας περιλαμβάνονταν μινιατούρες της φόρμουλα ένα και ρολόγια φτιαγμένα από διαμάντια ενώ η σύζυγος του πρώην δικτάτορα προτίμησε μια επιταγή 2.5 εκ. δολαρίων. Όλοι οι αξιωματούχοι αρνούνται τις κατηγορίες.

Προφανώς στην περίπτωση της Ελλάδας δεν έχουμε ακόμη κανένα λόγο να πιστέψουμε ότι οι επικεφαλείς της Πανγαία θα είναι επιρρεπείς σε τόσο κιτς δώρα. Το πολιτικό ερώτημα που προκύπτει όμως για την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου είναι αν η βιασύνη να εισάγουν ένα παγκόσμιο κολοσσό του real estate στη χώρα (σε βαθμό που να τον δανείζουμε για να μας αγοράσει) σχετίζεται με τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας που θα ανατρέψουν εκ θεμελίων την αγορά ακινήτων. Το ερώτημα φάνταζε ρητορικό και ίσως συνομωσιολογικό και στην Ισπανία μέχρι που πριν από μερικούς μήνες έκανε την εμφάνισή της η Goldman Sachs προσπαθώντας να αγοράσει μαζικά ακίνητα σε πλειστηριασμούς. Η τράπεζα δηλαδή, που ευθύνεται όσο λίγες για την χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-2008, επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος.

Για την ιστορία, τις διαπραγματεύσεις της Πανγαία πραγματοποίησε για λογαριασμό της Εθνικής ο Πέτρος Χριστοδούλου – το περίφημο στέλεχος της Goldman Sachs που παλαιότερα κατείχε τα ηνία του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους ενώ την ισραηλινη πλευρά εκπροσωπεί ο ελληνικής καταγωγής Κρις Παπαχιστοφόρου, πρώην στέλεχος της Deutsche Bank!

Εξίσου «λαμπρά διαπιστευτήρια» έχει και ο ισραηλινός κολοσσός Elbit Cochin Island Ltd. o οποίος διεκδικεί την περιοχή του αεροδρομίου στο Ελληνικό. Η συγκεκριμένη εταιρεία, που δραστηριοποιείται στο Real Estate είναι θυγατρική της Elbit Imaging η οποία με τη σειρά της γεννήθηκε σαν παρακλάδι της Elbit, μιας από τις μεγαλύτερες πολεμικές βιομηχανίες του πλανήτη. Η μητρική επιχείρηση γιγαντώθηκε παρέχοντας στον ισραηλινό στρατό μη επανδρωμένα αεροσκάφη, που χρησιμοποιήθηκαν στις σφαγές της Γάζας και του Λιβάνου, εξοπλισμό για άρματα μάχης αλλά και τα συστήματα παρακολούθησης στο τείχος της ντροπής – που χωρίζει τους ισραηλινούς από τους παλαιστίνιους. Η «επιτυχία» μάλιστα ήταν τόσο μεγάλη ώστε άρχισε να εξάγει την τεχνογνωσία της και στα σύνορα ΗΠΑ – Μεξικό – όπου κάθε χρόνο εκατοντάδες μετανάστες βρίσκουν τραγικό θάνατο στην προσπάθειά τους να περάσουν σε αμερικανικό έδαφος. Η πολιτική αυτή της Elbit ανάγκασε ακόμη και την Deutsche Bank να διακόψει τη συνεργασία μαζί της, όπως έκαναν αργότερα και σκανδιναβικές χώρες.

Σε ότι αφορά βέβαια το αεροδρόμιο του Ελληνικού το βασικό πρόβλημα της Elbit Imaging είναι ότι ο ιδιοκτήτης της Mordechay Zisser βρίσκεται βουτηγμένος μέχρι το λαιμό στα χρέη και αναγκάζεται να ξεπουλάει όσο όσο τα μεγάλα πρότζεκτ που είχαν αναλάβει οι θυγατρικές του. «Η υπερχρεωμένη Elbit Imaging αιμορραγεί όσο αυξάνεται η οργή των πιστωτών» ήταν ο χαρακτηριστικός τίτλος της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz στα μέσα Ιουνίου. Τι καλύτερος επενδυτής λοιπόν για το αεροδρόμιο του Ελληνικό από έναν υπερχρεωμένο επιχειρηματία που ξέρει να χτίζει τείχη εκεί όπου οι πολίτες θα έπρεπε να έχουν ελεύθερη πρόσβαση.

Μιλώντας όμως για τις θυγατρικές της ισραηλινής πολεμικής βιομηχανίας δύσκολα μπορεί να παραβλέψει κανείς το εξαιρετικό «timing» του σχεδιαζόμενου λουκέτου στα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) με το άνοιγμα της κυβέρνησης στην πολεμική βιομηχανία του Ισραήλ. Δεν είχε προλάβει να βγάλει τα ρούχα του από τη βαλίτσα ο Έλληνας πρωθυπουργός όταν δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της Κυβέρνησης το μνημόνιο συμφωνίας μεταξύ του ελληνικού και του ισραηλινού υπουργείου άμυνας. Πέρα από την ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας σε επιχειρησιακό επίπεδο, σε μια περίοδο όπου το Ισραήλ επανέρχεται στο ρόλο του ταραχοποιού απέναντι στο Ιράν και το Λίβανο, το μνημόνιο ανοίγει την αγορά του ελληνικού στρατού, που μέχρι σήμερα στηριζόταν σε πολύ μεγάλο βαθμό στα ΕΑΣ, σε ισραηλινές εταιρείες. Η ισραηλινή πολεμική βιομηχανία είναι από τις πρώτες που μπορούν να ωφεληθούν από την χρόνια απαξίωση της ΕΑΣ που φτάνει σήμερα στα όρια του λουκέτου, με πρόσχημα και τις πιέσεις της τρόικας.

Το τελευταίο τρανταχτό παράδειγμα εισβολής ισραηλινών συμφερόντων στην ελληνική οικονομία είναι το ενδιαφέρον της κρατικής εταιρείας ύδρευσης του Ισραήλ Mekorot για την ΕΥΑΘ αλλά και την ΕΥΔΑΠ. Δεν χρειάζεται φυσικά να αναφερθούμε και πάλι στη φαιδρότητα των νεοφιλελεύθερων επιχειρημάτων της κυβέρνησης,τις ελληνικές κρατικές επιχειρήσεις κατάλοιπο της «σοβιετίας» αλλά ξεπουλά με κάθε ευκαιρία κερδοφόρες επιχειρήσεις του ελληνικού δημοσίου σε κρατικές επιχειρήσεις ξένων χωρών. Προφανώς η ξένη «σοβιετία» είναι πάντα πιο γλυκιά, αποδοτική και ανταγωνιστική από τις δικές μας.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Mekorot όμως είναι ότι εδώ και δεκαετίες αποτελεί ένα από τα πιο πιστά εργαλεία του ισραηλινού κράτους για τον καθημερινό εξανδραποδισμό των παλαιστινίων. Η εταιρεία ανέλαβε ουσιαστικά τα δίκτυα ύδρευσης που είχε κατασκευάσει ο Ισραηλινός στρατός εκτρέποντας νερά του Ιορδάνη προς όφελος των ισραηλινών κατακτητών και σε βάρος των παλαιστινίων. Παραβιάζοντας τις οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την ημερήσια παροχή τουλάχιστον 100 λίτρων νερού ανά κάτοικο η Mekorot αφήνει να φτάσουν από 20 έως 70 λίτρα στα παλαιστινιακά εδάφη και 300 στους Ισραηλινούς. Σύμφωνα μάλιστα με ξένα μέσα ενημέρωσης η Mekorot ουσιαστικά κλέβει νερό από το υπέδαφος παλαιστινιακών περιοχών για να υδροδοτεί κατά προτεραιότητα τους παράνομους εβραϊκούς οικισμούς.

Θεωρητικά κάθε συζήτηση για συνεργασία με το αιμοσταγές καθεστώς του Βενιαμίν Νετανιάχου θα έπρεπε να ακυρώνεται πριν ξεκινήσει, όπως συνέβαινε στο παρελθόν με το φιλοφασιστικό καθεστώς του Απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική. Ακόμη όμως και αν άφηνε κανείς κατά μέρους όλες τις ανθρωπιστικές ανησυχίες η οικονομική συνεργασία με το Ισραήλ εξελίσσεται σε ένα παιχνίδι ρώσικης ρουλέτας με όλες τις σφαίρες στο μύλο.

Ίσως τελικά ο Ζαν Κοέν να είχε δίκιο και σε ένα ακόμη τμήμα της επιστολής του προς τον Αντώνη Σαμαρά. Εκείνο που έλεγε: «Τέλος, αγαπητέ Αντώνη επέτρεψε μου μία προσωπική εμπειρία μαζί σου. Όταν την 1η Μαΐου του 1991 πήγαμε μαζί στο Ισραήλ, εσύ ως Υπουργός Εξωτερικών και εγώ ως σύμβουλος επικοινωνίας, έβαλες κιπά στο μνημείο του ολοκαυτώματος». Αυτό το καπέλωμα κρατάει χρόνια.

—————————–

Το άρθρο είναι του Άρη Χατζηστεφάνου και του λέμε ένα μεγάλο μπράβο!!!! Η εσχάτη προδοσία της πατρίδας μας και του λαού της και η πλήρη παράδοση της στους Σιωνιστές! Κι ας έρθουν να μας συλλάβουν με το αντιρατσιστικό τους νομοσχέδιο που ΕΠΙΤΗΔΕΣ έστησαν μέσω της Χρυσής Αυγής (τώρα φαίνεται και ο στημένος ρόλος της και ποιους εξυπηρετεί – κανόνας βασικός της Κοινωνικής Μηχανικής: Πρόβλημα – Αντίδραση – Λύση). 

Ελληνικέ Λαέ: Ένας είναι ο εχθρός σου αυτή τη στιγμή κι ένας πάντα ήταν – Η παγκόσμια ελίτ που έχει ρίζες σιωνιστικές, κορμό τα εταιρικά μονοπωλιακά συμφέροντα και κλαριά τις πολιτικές ανά τον κόσμο μαριονέτες. Ώρα αυτό το δέντρο να ξεριζωθεί! 

  • In: ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ | ΕΘΝΙΚΑ | ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
  • Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Εμείς πάντα είχαμε 35% υψηλότερες απολαβές από τον Ισπανό εργαζόμενο, όταν το ισπανικό ΑΕΠ ήταν 50% υψηλότερο από το δικό μας

Τάσιος: Ο ένας Έλληνας έκλεβε τον άλλο

 

ΑΘΗΝΑ 26/06/2014

 

Ο διακεκριμένος καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ακαδημαϊκός, συγγραφέας και επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρίας, Θεοδόσης Τάσιος, έχει στο ενεργητικό του εκατοντάδες φιλοσοφικές δημοσιεύσεις με ευρύ φάσμα θεμάτων, που τον καθιστούν έναν φιλόσοφο εν δράσει, έναν διανοητή με διαυγή φιλοσοφικό λόγο.

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ συνάντησε τον κ. Τάσιο με αφορμή την έκδοση του νέου του βιβλίου με τίτλο «Ας αναστοχασθούμε εαυτούς και αλλήλους» που γεννήθηκε «προφορικά» όπως γράφει ο ίδιος στο πρόλογο, καθώς περιλαμβάνει τις διαλέξεις του στο Μέγαρο Plus με θέμα: «Κοινωνία και Φιλοσοφία».

Δηλώνει αγωνιστικά απαισιόδοξος, δηλαδή αισιόδοξος, όπως εξηγεί, και με ένα λόγο άμεσο, καθαρό και χωρίς περιττούς ακαδημαϊσμούς, μίλησε για το φαινόμενο της Χ.Α, την ελληνική κρίση, την Ευρώπη, αλλά και την τέχνη και τον πολιτισμό.

«Δεν συμμερίζομαι τον ρόλο της παρθένας που κυριαρχεί «Αχ, τι έπαθα»,
για τον απλούστατο λόγο ότι η ελληνική κοινωνία είχε πάντοτε ένα σημαντικό ποσοστό από συμπολίτες μας, που είχαν πολιτική επιλογή τον ολοκληρωτισμό και είναι μια πολύ παλιά ιστορία.

Από την εποχή του εμφυλίου πολέμου είχαμε παλιανθρώπους ολοκληρωτικούς, που πίστευαν στην μαγεία της δύναμης και στην απλότητα των λύσεων.

Αυτή είναι η ρίζα του ολοκληρωτισμού,
η απλοποίηση στην επίλυση των πολιτικών προβλημάτων, των οποίων καμιά φορά αρνούμαστε και την ύπαρξη και αφετέρου, η μυστική μαγεία που ασκεί η δύναμη.

Στην εποχή του εμφυλίου είχαμε και Χίτες και Ο.Π.Λ.Α. και αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να μεγάλωσαν παιδιά.

Ύστερα, τον καιρό της Χούντας
, λέγανε «οι αγώνες του ελληνικού λαού κατά της Χούντας», δεν τους έβλεπα. Έβλεπα μειονότητες ηρωικές που έκαναν ό,τι έκαναν.

Από τη άλλη μεριά θα μου πείτε και γιατί δεν φαινόταν αυτά τα φαινόμενα πριν; Μα δεν φαινόταν γιατί ήταν κουκουλωμένα από τα αποτελέσματα της φορολογίας των ευρωπαίων φορολογουμένων, τα οποία μεταφράζονταν εδώ σε δάνεια ευμάρειας και κάτω από την ευμάρεια πολλά πράγματα μπορεί να κρυφτούν», είπε ο Θεοδόσης Τάσιος μιλώντας για τη Χρυσή Αυγή και τα αυξημένα ποσοστά της στις πρόσφατες Ευρωεκλογές και συμπλήρωσε:

«Οι πολίτες δεν πιστεύουν ότι είναι εγκληματική οργάνωση
. Αυτό είναι το απίστευτο και είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, όσο επικίνδυνη είναι και η κατάληψη των προπυλαίων, του ναού της επιστήμης που είναι το πανεπιστήμιο, προκειμένου να χορέψουμε ένα ζεϊμπέκικο και να δηλώσουμε ότι από αύριο αρχίζει ο πόλεμος.

Αυτά δεν είναι πολιτική, δεν είναι πάντως δημοκρατία. Είναι φαινόμενα μιας πίστης σε απλοποιημένες αντιλήψεις για τη φύση του πολιτικού γίγνεσθαι και είναι επικίνδυνα.

Όταν φεύγουμε από την συναίνεση,
όταν δυναμώνουμε τον τόνο, αρχίζει ήδη η ολίσθηση προς την κατεύθυνση του ολοκληρωτισμού, για να φτάσουμε βεβαίως στα οργανωμένα τάγματα. Βλέπω τη μαγεία της δύναμης, βλέπω την απλοποίηση της επίλυσης των πολιτικών προβλημάτων, εις αμφότερα τα άκρα του απολιτικού φάσματος, διότι άμα είναι άκρο δεν είναι πολιτικό, γιατί το πολιτικό ενέργημα είναι η συναίνεση».

Αναφερόμενος στο μέλλον της Ευρώπης και το ενδεχόμενο διάλυσής της, είπε ότι δεν πιστεύει ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο και τόνισε:

«Θέλω να ελπίζω ότι απλώς υπάρχει μια παλινδρόμηση
προς την κατεύθυνση της αναζήτησης μιας συνεπέστερης συμμετοχικότητας των λαών, που δεν την είχαμε. Η ευρωπαϊκή ένωση ήταν ένα όραμα και μια πραγμάτωση μιας έμπνευσης λίγων πολιτικών και λίγων ομάδων και συμφερόντων στην αρχή.

Ο δε Σουμάν είχε πει ότι «δεν πρόκειται να γίνουν αυτά που οραματιζόμαστε γρήγορα, θα περάσουμε από πολλές ενδιάμεσες φάσεις», δηλαδή το μισό-πρόβλεπε αυτό που συμβαίνει σήμερα. Δεν υπήρχε το όραμα στους λαούς, το όραμα ήταν σε μερικούς οδηγούς οι οποίοι όμως διέθεταν μία δύναμη πάνω στους λαούς τους.

Λόγω του κοινοβουλευτικού συστήματος
και λόγω της μειωμένης συμμετοχικότητας των λαών, υπήρχε η εμπιστοσύνη προς αυτούς τους ηγέτες, οι οποίο βλέποντας μπροστά κατάφεραν να το φτιάξουν το όραμα.

Οι λαοί δεν συμμετείχαν, οι λαοί όμως ομολογούν, καθώς και όλα αυτά τα μορφώματα των αριστεροδεξιών που λένε «κάτω η Ευρώπη», ότι η Ευρώπη πέτυχε κάποια πράγματα, όπως ότι δεν έχουμε πολέμους μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών.

Όταν παραχωρείς ένα μέρος της λεγόμενης ανεξαρτησίας
σου για χάρη κάποιου άλλου κέρδους στο τέλος πρέπει να κάνεις το λογαριασμό, κέρδη και ζημίες έναντι των κερδοζημιών του άλλου σχήματος.

Δεν υπάρχουν απόλυτα πράγματα. Στο βιβλίο μου για την παγκοσμιοποίηση γίνεται αντιληπτό ότι δεν είναι μεταφυσική ούτε η απομόνωση, ούτε η συνένωση, αλλά είναι τελικώς μια ρεαλιστική σύγκριση των συμφερόντων. Ερχόμαστε λοιπόν σε αυτό που λέμε και για την εθνική πολιτική.

Η συμμετοχικότητα του πολίτη τώρα,
οφείλει να είναι πολύ μεγαλύτερη. Ξέρετε στις πολιτικές θεωρίες δεν είναι όπως στις άλλες τις επιστημονικές περιοχές όπου έχεις ένα εργαστήριο, μπορείς να κάνεις ένα πείραμα, μπορείς κάτι να αποπειραθείς να επαληθεύσεις ή να διαψεύσεις.

Εκεί σου χρειάζεται η ιστορία δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Το οποίο είναι ένα πολύ βραδύ εργαστήριο το άτιμο. Χρειάστηκαν 60 χρόνια για να περάσει από το μεγάλο εργαστήρι της ιστορίας το πείραμα των Μπολσεβίκων.

Χρειάστηκε ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα
για να περάσει το πείραμα των φασιστών, το οποίο κάλυπτε ολόκληρη την Ευρώπη των λαών.

Αλλά μείνετε μετά απολύτου βεβαιότητας ιστορικής, ότι η Ευρωπαϊκή συμπολιτεία είναι ένα γεγονός το οποίο όχι απλώς είναι αναπόφευκτο αλλά είναι πανευκταίον. Η βεβαιότητα είναι απόλυτη, δεν χωράει αντίρρηση αυτό.

Το ζήτημα είναι ο τρόπος με τον οποίο θα μεταβούμε
από την σημερινή κατάσταση των δήθεν ανεξαρτήτων κρατών -σιγά την ανεξαρτησία, το ένα κράτος χρωστάει στο άλλο είτε σε τέχνη είτε σε αθλητισμό είτε σε τουρισμό είτε σε μετανάστες είτε σε μουσική είτε σε μόρφωση, ποιά ανεξαρτησία έχουμε, προ πολλού γίνει ένα ενιαίο χωριό- στην ενοποίηση».

Επιστρέφοντας στην ελληνική πραγματικότητα διατύπωσε την άποψη ότι οι Έλληνες δεν έχουν καταλάβει τα αίτια της κρίσης και συμπλήρωσε:

«Εμείς πάντα είχαμε 35% υψηλότερες απολαβές από τον Ισπανό εργαζόμενο
, όταν το ισπανικό ΑΕΠ ήταν 50% υψηλότερο από το δικό μας. Και μόνο τώρα, είμαστε περίπου στην ίδια στάθμη, όπου εμείς υποστήκαμε μία τρομερή ύφεση, ενώ οι άλλοι είχαν μια μικρή ύφεση. Είναι φανερά τα πράγματα, ζούσαμε με ξένα λεφτά και σου απαντούν «ναι αλλά τα τρώγανε οι πολιτικοί».

Έχω κάνει έναν λογαριασμό, πόσα έφαγε ο Τσοχατζόπουλος και βάζω και 500 Τσοχατζόπουλους που δεν είναι, αλλά ας το πούμε, δεν βγαίνουν βρε παιδιά τα 300 δις ευρώ. Δεν γίνεται, κάτι άλλο έγινε. Είχαμε μείωση των εξαγωγών μας, είχαμε δημοσιονομικά κενά, είχαμε μειωμένη παραγωγικότητα, η αγροτική παραγωγή πήγαινε κατά διαβόλου, ωστόσο οι απολαβές μας πάντοτε μεγάλωναν.

Αυτό δεν είναι αρκετό για να δείξει ποιά είναι η αιτία της καταστροφής
; Και να προσθέσω και τη φράση του Γιαννίτση, κάποτε δούλευαν πέντε άνθρωποι για να θρέφουν τρεις συνταξιούχους και τώρα δουλεύουν τρεις για να θρέφουν πέντε συνταξιούχους. Αυτά είναι φανερά αδιέξοδα τα οποία κουκουλώνονταν με το δημόσιο χρέος.

Φυσικά και κλέβανε, όχι βέβαια μόνο οι πολιτικοί, οι 200.000 απατεώνες του ΙΚΑ τι ήταν; οι 1300 γεωργικοί συνεταιρισμοί, που σήμερα έχουν μείνει 300, οι άλλοι 1000 ή αυτοδιαλύθηκαν ή είναι στα δικαστήρια λόγω «κλεψάνας» τι ήταν; Οι φοροφυγάδες; αυτά τα 20-30 δις το χρόνο, τι ήταν;

Ο ένας Έλληνας έκλεβε τον άλλο,
τέτοια πολλαπλότητα ανήθους, τέτοια απολιτικότητα, τέτοια παραμέληση του μέλλοντος, τέτοια προτίμηση για το «εγώ και τώρα» υπήρχε.

Να δανειστούμε και τι θα πει να δανειστούμε; Να δανειστούμε και θα τα πληρώσει ο τσόγλανος ο γιος μου, όχι εγώ. Αυτό θα πει να δανειστούμε.

Το κακό το μεγάλο είναι ότι τα 10 εκατομμύρια
μπορούμε να λέμε ότι θέλουμε, αλλά αυτές οι πεντακόσιες χιλιάδες των πολύ φτωχών, αυτοί είναι το δράμα γιατί αυτοί πληρώνουν τα επίχειρα και της μιας και της άλλης πολιτικής.

Αν δεν δανειστώ και δημιουργήσω λιτότητα η οποία θα μπορέσει να κινήσει τη μηχανή της παραγωγικότητας και της καινοτομίας, οι φτωχότεροι θα την πληρώσουν και αν δανειστώ και στο τέλος δεν έχω να πληρώσω πάλι οι φτωχότεροι θα την πληρώσουν. Βλέπετε ότι η κοινωνική αδικία καραδοκεί.

Απαντώντας στην ερώτηση με ποιό κριτήριο
θα πρέπει να διαθέσει τα λιγοστά χρήματά της, η ελληνική πολιτεία, αν πρέπει να επιλέξει ανάμεσα σε περικοπές σε νοσοκομεία ή στον πολιτισμό ο διαπρεπής καθηγητής είπε: «Αντικειμενικό κριτήριο δεν υπάρχει. Είναι θέμα πολιτικό. Δηλαδή ηθικό.

Άλλωστε αυτό θα πει ότι άγεται ένα δίλημμα στη στάθμη της πολιτικής απόφασης, μόνον όταν δεν χωρεί αντικειμενικό κριτήριο. Η αξία της χαράς να ανακαλύπτεις με το υποσυνείδητο σου – που γίνεται με την τέχνη- και η αξία της χαράς στο να συμμετέχεις στην αγάπη του άλλου, στη χαρά του άλλου, είναι δύο αξίες που συγκρούονται, για τις οποίες η ατομική συνείδηση μπορεί να δώσει τη λύση αμέσως, συγκινησιακά.

Να πει εγώ έχω τέτοιο πάθος αυτή η στιγμή με το θέατρο που κλείνω τα μάτια
μου στο πόσο υποφέρουν οι άλλοι και εγώ υποφέρω σωματικώς, αλλά θέλω το θέατρο, αυτό είναι προσωπική υπόθεση. Όταν όμως είναι δύο άνθρωποι; με διαφορετικές τέτοιες συγκινησιακές αντιλήψεις, τι κάνουμε;

Τότε ισχύει ο κανόνας της δημοκρατίας, που είναι η πλειοψηφία. Ναι αλλά πώς να το οργανώσεις, θα κάνουμε δημοψηφίσματα; Και εκεί αρχίζουν τα προβλήματα, γι΄αυτό και η νομοθετική και η εκτελεστική εξουσία είναι ένα μεταξωτό εσώρουχο, είναι δύσκολο» και συμπλήρωσε: «πιστεύω ότι δεν μπορεί η πολιτεία να αδιαφορήσει, για τα αισθητικά ενδιαφέροντα των πολιτών. Φτάνει να έχει αναγνωρίσει ότι είναι ανθρώπινα ενδιαφέροντα.

Δεν μπορεί να κάνει ό,τι κάνουν οι Αμερικάνοι
που λένε όλα οι ιδιώτες, εμείς δεν δίνουμε λεφτά, ή κι αν τα δώσουμε, πρέπει να μη θίγουν την ηθική και τη θρησκεία.

Οπότε δεν υπάρχει καλλιτεχνικό προϊόν που να μπορεί να χρηματοδοτηθεί. Βεβαίως δεν έχουμε αρκετά λεφτά ώστε το κράτος να είναι η μόνη πηγή χορηγίας, αυτό είναι μία πραγματικότητα.

Και μάλιστα αυτό είναι και επικίνδυνο
. Αν είναι το κράτος η μόνη πηγή, τότε στο τέλος μπορεί να καταλήξουμε σε μια μορφή ιδεολογικής τρομοκρατίας από τη μεριά του. Γι’ αυτό η γενική τάση και τα δύο να δουλεύουν -η πολιτεία και ο ιδιωτικός χώρος- νομίζω ότι είναι επ΄αγαθώ».

Ανήσυχος για το μέλλον της εκπαίδευσης αλλά και τη μετανάστευση των νέων παιδιών ο κ. Τάσιος είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ:

«Όχι μόνο χάνουμε μυαλά αλλά
και ενώ η κύρια ελπίδα μας είναι η δημιουργία καινοτομίας, η οποία θα παραχθεί στα πανεπιστήμια και στην ρωμαλέα επαγγελματική εκπαίδευση, τα μεν πανεπιστήμια δεν τα αφήνουμε να αναπτυχθούν διότι ηλιθίως θεωρούμε ότι μπορούμε να τα χρησιμοποιούμε ως παραρτήματα σεμιναρίων των κομμάτων, τη δε ρωμαλέα επαγγελματική εκπαίδευση την οποία έχουμε καταργήσει.

Στύβουμε το σώμα από χυμούς οι οποίοι θα έδιναν μεγάλη ώθηση στην αναμενόμενη ανάπτυξη και μένουμε με μειωμένη αξία. Αφήστε που μπορεί αυτό να έχει και πολιτικές συνέπειες, αν φεύγουν τα μυαλά εκείνα που μπορούν να συλλάβουν τη σημερινή πραγματικότητα, η οποία είναι περίπλοκη».

Τέλος αναφερόμενος στην περιορισμένη παρουσία του στα ΜΜΕ
ο καθηγητής Θεοδόσης Τάσιος είπε:

«Υπάρχει το μηδέν άγαν, υπάρχει όριο, είναι δυνατόν να μιλάει κανείς επ’ άπειρον; Υπάρχει και ο κίνδυνος να σου αρέσει η φωνή σου, να θέλεις να την ακούς και άντε να βγεις μετά απ’ αυτό το γκεζί. Έχω μεγάλη συμπάθεια προς τον Νάρκισσο, πέρασε το μεγαλύτερο βασανιστήριο.

Ο άνθρωπος έβλεπε το πρόσωπο του στο νερό
, δεν μπορούσε να φύγει και στερήθηκε τα πάντα, τη ζωή, τον έρωτα, τον ουρανό, το φαγητό, πως να μην το λυπάσαι; Έχω μεγάλη λύπηση για τους νάρκισσους, είναι μια δραματική υποκατάσταση επιβεβαίωσης του είναι, η οποία είναι μια σπουδαία οντολογική διαδικασία, με χάντρες με μικροαρέσκιες.

Δεν είναι επιβεβαίωση, που είναι, να μπορέσω να καθρεφτιστώ στα μάτια του συνομιλητή μου, μήπως μπορέσω να συμμετάσχω στο πόνο ή την χαρά του, μήπως δηλαδή καταφέρω να μην είμαι ένας, αλλά να είμαστε δύο ή τρεις, να έχω δηλαδή την υποστασιακή ηδονή να διπλασιάσω το είναι μου. Αυτό είναι καραμπινάτη ηδονή, τα άλλα είναι υποκατάστατα».

Πηγή: ΑΜΠΕ, Φωτεινή Γιαννούλη

Οι κομμουνιστές μας παίρνουν τα σπίτια.

 

 

Εκεί που όλοι πιστέψαμε ότι με τον ΕΝΦΙΑ (όπου ενσωματώθηκαν ο φόρος ακινήτων, το αντισυνταγματικό χαράτσι της ΔΕΗ και λοιπά τέλη επί των ακινήτων) τελειώσαμε, έρχεται ο νέος Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος να μας διαψεύσει. Η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου επιβάλει (πέρα από τον ΕΜΦΙΑ) επιπλέον και σκληρότατο φόρο ιδιοκατοίκησης, χωρίς μάλιστα καμία απαλλαγή.

 

 

Σύμφωνα με το άρθρο 39 παρ. 1 του νέου ΚΦΕ, ως βάση λαμβάνεται

(καταχρηστικά και αντισυνταγματικά πλέον, λόγω της κρίσης και της κατάρρευσης των πραγματικών αξιών) η αντικειμενική αξία του ακινήτου. Η αξία αυτή πολλαπλασιάζεται επί 3%. Το ποσό που θα προκύψει θα φορολογείται με 11% μέχρι τις 12.000 ευρώ και από εκεί και πάνω με 33% !!!!!!. Αν αυτό δεν είναι εν ψυχρώ δήμευση της περιουσίας των Ελλήνων και μάλιστα με ταυτόχρονη υποχρέωση καταβολής «μισθώματος», τότε τι είναι;

 

Παλιά μας έλεγαν ότι οι κομμουνιστές θα μας πάρουν τα σπίτια. Δεν μας μίλησαν όμως και για τους νεοφιλελεύθερους. Η διαφορά τους είναι ότι ενώ οι κομμουνιστές παίρνουν τις περιουσίες για να τις κρατικοποιήσουν, οι νεοφιλελεύθεροι τις παίρνουν για πάρτη τους.

 

 

ΠΟΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΙΠΕ..”Φταιει το PSΙ για τις(δολοφονικές)ελλείψεις στα Νοσοκομεια” ;

https://i0.wp.com/casjam.com/wp-content/uploads/2013/09/you-talkin-to-me.jpg

ΟΤΑΝ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ;

Ποιος Υπουργός της Κυβέρνησης περαδέχτηκε πριν απο μερικά λεπτά ότι :

“Ελλειψεις στα Νοσοκομεία είναι πραγματικότητα, όχι από αξονικούς κτλ, αλλά από φθηνά υλικά όπως σεντονια, γάζες, βαμβάκι κι αυτό γιατί έγινε το Κούρεμα του PSΙ ;;;;”

ΜΑ ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ PSI ΥΠΕΓΡΑΨΕ ΚΑΙ ΨΗΦΙΣΕ ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ PSI ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΜΕΡΚΕΛ, ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΙΤ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΤΩΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ;

(ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ)

http://olympiada.files.wordpress.com/2014/06/d19fe-mpoumpoukosdonkey.jpg?w=533&h=584

 

ΔΑΝΙΗΛ ΕΣΔΡΑ..ΕΝΑΣ ΕΒΡΑΙΟΣ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Υπεγράφη σήμερα, μεταξύ του υπουργού Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, Νίκου Δένδια και του επικεφαλής του Τμήματος του ΔΟΜ στην Ελλάδα, Δανιήλ Εσδρά

Η συγκεκριμένη δράση περιλαμβάνει ενέργειες, όπως ενημέρωση και προετοιμασία για την επιστροφή, υλοποίηση της εθελούσιας επιστροφής των υπηκόων τρίτων χωρών στις χώρες καταγωγής τους και υποδοχή τους στον τελικό τόπο προορισμού τους Συμφωνία με την οποία ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ) αναλαμβάνει την υποχρέωση για την εφαρμογή της δράσης που αφορά στις εθελούσιες επιστροφές στις χώρες καταγωγής τους μεταναστών που έχουν εισέλθει παράνομα στην Ελλάδα, υπεγράφη σήμερα, μεταξύ του υπουργού Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, Νίκου Δένδια και του επικεφαλής του Τμήματος του ΔΟΜ στην Ελλάδα, Δανιήλ Εσδρά.

 
Η συγκεκριμένη δράση περιλαμβάνει ενέργειες που μεταξύ άλλων αναφέρονται σε: Ενημέρωση για τη δυνατότητα της εθελούσιας επιστροφής, προετοιμασία για την επιστροφή, υλοποίηση της εθελούσιας επιστροφής των υπηκόων τρίτων χωρών στις χώρες καταγωγής τους και υποδοχή τους στον τελικό τόπο προορισμού τους και επανένταξη στον κοινωνικό ιστό της χώρας τους. 
Ο συνολικός προϋπολογισμός για την εν λόγω δράση ανέρχεται στο ύψος των 13.000.000 ευρώ και συγχρηματοδοτείται από ευρωπαϊκούς πόρους (Ευρωπαϊκό Ταμείο Επιστροφής) σε ποσοστό 75% και από εθνικούς πόρους σε ποσοστό 25%.
πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ένας Έλληνας, επικεφαλής της μεταναστευτικής πολιτικής στο Ισραήλ, θα μπορούσε να είναι, μόνο, μια πρωταπριλιάτικη είδηση. Και όπως λέει και το γνωμικό «για να καταλάβεις ποιοι σε κυβερνάνε δες ποιους δεν μπορείς να επικρίνεις».

Ο θρυλικός μακεδονομάχος Καπετάν Άγρας….
O θρυλικός μακεδονομάχος Καπετάν Άγρας….

07/06/1907 Απαγχονίζεται από τους κομιτατζήδες ο θρυλικός μακεδονομάχος Καπετάν Άγρας.

Μακεδονομάχος, από τις ηρωικότερες μορφές του Μακεδονικού Αγώνα.
Έμεινε στην ιστορία με το πολεμικό ψευδώνυμο Τέλλος Άγρας.
Κατατάχθηκε εθελοντής στα στρατιωτικά σώματα, που αγωνίζονταν στη Μακεδονία εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Ήταν θερμός υποστηρικτής της ιδέας ότι η ελληνική ψυχή της Μακεδονίας, θα αφυπνιζόταν μόνο με τη δράση.
Πολέμησε στην περιοχή του Βερμίου Σημαντική υπήρξε η συμβολή του νεαρού ανθυπολοχαγού στις σκληρές μάχες για την εκκαθάριση της λίμνης των Γιαννιτσών, η οποία, λόγω της φυσικής της θέσης και των βουλγαρικών οχυρώσεων,είχε καταστεί οχυρό απροσπέλαστο.Τον Ιούνιο του 1907 δέχθηκε πρόταση του βοεβόδα Ζλατάν για τοπική ειρήνευση, όμως εκείνος τον συνέλαβε, τον διαπόμπευσε και τον κρέμασε κοντά στο χωριό Βλάδοβο, το σημερινό Άγρα, της Έδεσσας.

Ο Σαραντέλλος ή Σαράντος Αγαπηνός του Ανδρέου, ανθυπολοχαγός πεζικού του Ελληνικού Στρατού, καταγόταν από τους Γαργαλιάνους της Μεσσηνίας και εγενήθη το 1881 στο Ναύπλιο, όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως εφέτης. Έμεινε στην ιστορία με το πολεμικό ψευδώνυμο Τέλλος Άγρας.
Μεγάλωσε σε οικογένεια, η οποία είχε προσφέρει στο Έθνος πολλούς αγωνιστές του 1821. Ο Σαράντος Αγαπηνός είχε δυο αδελφούς, τον Αντώνη (Τρίπολη 1877 – Σύρος Ιαν. 1923) και το Νίκο (Ναύπλιο 1890 – Beni Suef Αιγύπτου 1947).
Η μία γιαγιά του ήταν της οικογενείας Παπατζώνη, επίσης οικογένεια ηρώων του Αγώνα της Παλιγγενεσίας, της οποίας γόνος ήταν και ο σημαντικός ποιητής μας Τ. Π. Παπατζώνης. Ο παππούς του Αντώνιος Αγαπηνός ήταν Έφορος της Επιμελητείας του Αγώνα για την περιοχή των Γαργαλιάνων. Ο αδελφός του παππού του Διονύσιος ή Νιόνιος Αγαπηνός ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Το όνομά του το βρίσκουμε ακόμη στη μαύρη λίστα της φοβερής αστυνομίας του Τσάρου, διότι μαζί με άλλους Έλληνες Επαναστάτες πατριώτες συνέδραμαν τους περίφημους Δεκεμβριστές τους Ρώσσους Επαναστάτες του Δεκεμβρίου του 1825.

Κατά την διάρκεια της μεγάλης Ελληνικής Επαναστάσεως ο Νιόνιος Αγαπηνός, επικεφαλής πολεμικού σώματος από 100 Γαργαλιανιώτες, λαμβάνει μέρος μαζί με το Γενναίο Κολοκοτρώνη, τον Κων/νο Δεληγιάννη και τον Δημητράκη Πλαπούτα στη πολιορκία του Νιόκαστρου στην Πύλο, στην θέση των Παλαιών Πατρών, στην Εκστρατεία της Αθήνας και στα Δερβενάκια κατά του Δράμαλη, όπου επέδειξε μεγάλη γενναιότητα και ηρωισμό.
Το 1895 ο Τέλλος Αγαπηνός εισάγεται στη Σχολής των Ευελπίδων και διαπρέπει. Βρίσκεται ανάμεσα στους δύο καλύτερους μαθητές. Μέσα από το προσωπικό του ημερολόγιο φαίνεται η πίστη του στις ακατάλυτες αξίες που τον συνόδευσαν σε όλη του τη ζωή.Το 1901 αποφοιτά από τη Σχολή Ευελπίδων και τοποθετείται στη φρουρά της Αθήνας, στο 7ο Σύνταγμα. Στη Μακεδονία πήγε εθελοντικά κατόπιν επανειλημμένων δικών του προσπαθειών, ενώ οι ανώτεροί του δεν του έδιναν άδεια, λόγω του νεαρού της ηλικίας του. Αναγκάστηκε να καταφύγει στη μεσολάβηση του φίλου του Μακεδονομάχου Υπολοχαγού Ν. Ρόκκα, ( καπετάν Κολιός).
Ο τότε διάδοχος Κωνσταντίνος εγκρίνει την μετάθεσή του τον Φεβρουάριο του 1902 στον Τύρναβο, λέγοντάς του ότι πρώτη φορά του ζητά αξιωματικός την χάρη να τον στείλει στα σύνορα
Τελικά διορίζεται αρχηγός ενός ανταρτικού σώματος, το οποίο προετοίμαζε στο Βόλο ο καπετάν Ακρίτας ( Κωνσταντίνος Μαζαράκης ). Και μια νύχτα του Σεπτεμβρίου του 1906, αυτός αρχηγός με καπετάνιο τον Γεώργιο Τηλιγάδη και δώδεκα ευζώνους Ρουμελιώτες φεύγουν με ιστιοφόρο από το Τσάγεζι, το σημερινό Στόμιο, της Λάρισας για τη Μακεδονία.

Στο συνοριακό φυλάκιο που υπηρέτησε έγινε ήρωας αρκετών επεισοδίων με τους απέναντι Τούρκους. Σε μια περίπτωση μάλιστα, πήδησε τα σύνορα και μπήκε στο Τούρκικο φυλάκιο προκειμένου να φέρει πίσω ένα όπλο Γκρας που ανήκε στον Ελληνικό Στρατό και το κρατούσαν οι Τούρκοι από τον πόλεμο του 1897. Μετά το επεισόδιο αυτό, έλεγε στους παλαιότερους αξιωματικούς συναδέλφους του για τους Τούρκους : «Απορώ, βρε αδελφέ, πώς τέτοια ζώα σας εκυνήγησαν στον πόλεμο του 1897».

Μαζί με το σώμα του Άγρα, το Γενικό Προξενείο Θεσσαλονίκης αποστέλλει στη λίμνη των Γιαννιτσών δύο ακόμα νεοσυγκροτηθέντα ελληνικά σώματα, τα σώματα του Υπολοχαγού του Πεζικού Σάρρου Κωνσταντίνου (Κάλα) και Ανθυποπλοίαρχου Δεμέστιχα Ιωάννη (Νικηφόρου) με εικοσιπέντε άνδρες ο καθένας. Πρωταρχική αποστολή των σωμάτων ήταν η απομάκρυνση των βουλγαρικών συμμοριών από τη λίμνη, οι οποίες είχαν εγκατασταθεί με ισχυρές δυνάμεις στο νοτιοδυτικό τμήμα της, έτσι ώστε να μπορεί να αποτελέσει βάση εξόρμησης και κέντρο ανεφοδιασμού των ελληνικών σωμάτων για τις περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας.

Ο Βάλτος ήταν μία τεράστια περιοχή 100 τετραγωνικών χιλιομέτρων νότια των Γιαννιτσών. Λάσπη, πυκνοί καλαμιώνες μαζί με βούρλα και ραγάζι, ψηλό ως δύο μέτρα. Τα φυλλώματα των φυτών ήταν τόσο πυκνά που δεν έβλεπες πέρα από λίγα μέτρα. Κουνούπια, ψάρια, χέλια, αλλά και βατράχια και βδέλλες, το κάθε είδος κατά μυριάδες, αποτελούσαν τον πλούτο του βυθού. Νερόκοτες, αγριόπαπιες, αγριόχηνες και άλλα υδρόβια πουλιά έβρισκαν άσυλο στη λίμνη. Στη δασωμένη ακρολιμνιά λούφαζαν διάφορα αγρίμια, όπως αλεπούδες, κουνάβια, αγριόχοιροι και λύκοι, που κατέβαιναν ως εκεί το χειμώνα. Τις φωνές αυτών των ζώων μιμούντο οι κομιτατζήδες για να συνεννοούνται μεταξύ ξηράς και καλυβών.

Ο βούρκος ανέδιδε αναθυμιάσεις αποπνικτικές. Η ζωή μέσα στη λίμνη ήταν πραγματικό μαρτύριο. Το καλοκαίρι οι ελώδεις πυρετοί οργίαζαν. Δεν υπήρχε κάτοικος της λίμνης που να μην έχει προσβληθεί. Έτσι κάθε ατσαλένιος οργανισμός μετά από λίγους μήνες έφευγε απ’ το Βάλτο παίρνοντας στα σωθικά του τη θανατηφόρο ελονοσία και τους ρευματισμούς, που γρήγορα τον οδηγούσαν στο θάνατο ή τον κάρφωναν για πολλά χρόνια στο κρεβάτι του πόνου και της φθοράς. Γι’ αυτό κανένας Μακεδονομάχος, λένε, δεν είχε αντέξει να μείνει στη Λίμνη των Γιαννιτσών πάνω από έξι μήνες, εκτός από τον ντόπιο οπλαρχηγό, τον Καπετάν Γκόνο Γιώτα, που άντεξε μέσα εκεί όλα τα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα.

Την απέραντη αυτή λίμνη εκμεταλλεύονταν ψαράδες από τα γύρω χωριά. Πήγαιναν εκεί να κόψουν το χρήσιμο ραγάζι. Μ’ αυτό γέμιζαν στρώματα και έφτιαχναν σαμάρια για τα ζώα. Μάζευαν βδέλλες που τις πουλούσαν στο εξωτερικό, για ιατρική, τότε, χρήση, και κυνηγούσαν τις αγριόπαπιες και τα άλλα χρήσιμα ζώα της λίμνης. Επειδή όμως δεν μπορούσαν να γυρίσουν στο χωριό τους αυθημερόν, έφτιαχναν «πατώματα» μέσα στη λίμνη από δέντρα, χοντρές ρίζες από καλάμια που τα συνέδεε μεταξύ τους με δοκούς και έριχναν επάνω χώμα. Αργότερα, πάνω στα πατώματα έβαζαν πασσάλους και πλέκοντας το ραγάζι έφτιαχναν τοίχους και τριγωνική ή κωνική στέγη. Αυτές ήταν οι «καλύβες». Στο μέσον της καλύβας είχαν φτιάξει και εστία που έκαιγε με υδροχαρή φυτά, που έβγαζαν περισσότερο καπνό παρά φωτιά. Στις καλύβες έφταναν εύκολα με τις πλάβες, τις βάρκες δίχως καρίνα που εύκολα αναποδογύριζαν αλλά μπορούσαν να κινούνται και σε ρηχά νερά χρησιμοποιώντας το πλατσί, ένα ειδικό κουπί. Κάποτε υπήρχε και ένα δεύτερο πλατσί που το χρησιμοποιούσε ο πλαβαδόρος για τιμόνια της πλάβας. Έτσι η λίμνη έγινε και καταφύγιο κάθε κακοποιού στοιχείου, όπως ληστών, φυγοδίκων και λιποτακτών.

Οι Βούλγαροι μετά την αποτυχία της Επανάστασης του Ίλιντεν, το 1903, καταδιωκόμενοι από τα τουρκικά αποσπάσματα βρήκαν καταφύγιο στη λίμνη. Έτσι ανακάλυψαν και σιγά-σιγά εκτόπισαν τους ψαράδες. Όλος ο γύρω κάμπος καταδυναστευόταν από τους κομιτατζήδες αυτούς, που την ημέρα έβγαιναν και τρομοκρατούσαν τα γύρω χωριά και το βράδυ τρύπωναν στις κρυφές και απόρθητες έως τότε καλύβες τους. Έτσι, σιγά-σιγά αναγκάζονταν οι δυστυχείς αυτοί Έλληνες χωριάτες να δηλώνουν υποταγή στους αδίστακτους κομιτατζήδες, γιατί διαφορετικά αντιμετώπιζαν το δολοφονικό μαχαίρι, τη φωτιά και το δυναμίτη.
Μπροστά στην κατάσταση αυτή το Προξενείο μας στη Θεσσαλονίκη αποφάσισε να δράσει μέσα στη λίμνη, στην ίδια τη φωλιά των Κομιτατζήδων. Ο Άγρας, λοιπόν, ανέλαβε να τους εκδιώξει από το Βάλτο. Προκαλώντας τους να αναμετρηθούν μαζί του, κατάφερε να καταλάβει την περίφημη Καλύβα των Βουλγάρων, γνωστή με το όνομα Κούγκα.

Στις 14 Νοεμβρίου του 1906, ο Τέλλος Άγρας εξορμά για να καταλάβει την κεντρική βουλγαρική καλύβα του Ζερβοχωρίου. Καθώς όμως δεν είχε επαρκή δύναμη για να προκαλέσει αντιπερισπασμό στις γειτονικές βουλγαρικές καλύβες, βρέθηκε ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά. Στην πεισματώδη σύγκρουση οι απώλειες ήταν τρεις σύντροφοι του Άγρα νεκροί (ο Δημ. Μακρακιώτης από την Δωρίδα, ο Γεώργιος Θεμελής από την Καστοριά καί ο Φώτης Τριζόπουλος από την Κουλακιά) και τρεις τραυματίες μεταξύ των οποίων ο υπαρχηγός του Τυλιγάδης, καθώς και ο ίδιος Άγρας, ο οποίος τραυματίστηκε στον δεξιό ώμο και στο δεξί χέρι.

Το κέντρο του αγώνα κάλεσε τον Άγρα να μεταβεί στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να γιατρευτεί από τα τραύματά του. Στη Θεσσαλονίκη παραμένει για λίγες μόνο ημέρες. Το μυαλό του βρίσκεται πίσω στο Βάλτο και τα παλληκάρια του. Χωρίς να έχει αποθεραπευθεί γυρίζει στη λίμνη και συνεχίζει τον αγώνα ως το Φεβρουάριο του 1907. Στις φωτογραφίες που διασώθηκαν από την εποχή εκείνη, βλέπουμε τον Άγρα με τους συντρόφους του στο Βάλτο φορώντας γάντι στο δεξί χέρι γιατί του έλειπε η ονυχοφόρος φάλαγγα από το μεσαίο δάκτυλο του δεξιού χεριού του.
Στο Βάλτο η υγεία του έχει βλαφθεί ανεπανόρθωτα. Τον Φεβρουάριο του 1907 το Κέντρο του Αγώνα της Θεσσαλονίκης τον στέλνει στην Νάουσα, απ’ όπου θα συνεχίσει την οργανωτική δουλειά»

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας του δε σταμάτησε να διευθύνει τον αγώνα της περιοχής του, πολλοί αγγελιοφόροι από τα πλησιέστερα χωριά τον επισκέπτονταν, για να λάβουν εντολές και να του υποβάλλουν τις αιτήσεις και τις πληροφορίες που είχαν.

Ο Άγρας ήταν αρχηγός με ακατάβλητη αγωνιστική διάθεση. Παρά τον κλονισμό της υγείας του και παρά τα τραύματά του εξακολουθούσε να παραμένει στο καθήκον, αν και θα μπορούσε να ζητήσει άμεση αποχώρηση στην ελεύθερη Ελλάδα. Η πίστη του για τον αγώνα και η αγάπη του για τη Μακεδονία δεν του επέτρεπαν να προβεί σε τέτοια ενέργεια, την οποία θεωρούσε εγκατάλειψη του αγώνα…

Στη Νάουσα που παρέμεινε νοσηλευόμενος ο Άγρας διαπίστωσε ότι οι κομιτατζήδες των γύρω χωριών είχαν επιβάλλει έναν οικονομικό αποκλεισμό στην πόλη. Απαγόρευαν στους χωρικούς να πηγαίνουν στο παζάρι της Νάουσας, καθώς και για οικονομικές συναλλαγές, επί ποινή θανάτου. Αυτό το έκανε το Βουλγαρικό κομιτάτο για να μην επηρεάζονται οι χωρικοί από τους Έλληνες προκρίτους από τους οποίους λόγω της δημοσιονομικής και κοινωνικής δομής είχαν κάποια εξάρτηση. Έτσι οι έμποροι και οι βιομήχανοι της Νάουσας υπέφεραν και αναγκάζονταν να βρουν έναν τρόπο διευθέτησης του προβλήματος.

Αυτό το κλίμα επικρατούσε στη Νάουσα και πιο πριν, από την εποχή του προηγούμενου αρχηγού, του καπετάν Ακρίτα. Όπως προκύπτει από την αλληλογραφία του Ακρίτα, μερικοί πρόκριτοι Ναουσαίοι προσπαθούσαν να τα βρουν με τους κομιτατζήδες. Γι’ αυτό ο Άγρας μιλάει χλευαστικά για τους προκρίτους αυτούς, τους οποίους στην κρυπτογραφική αλληλογραφία του με το Προξενείο αποκαλεί «λεοντόκαρδους».

Ο Άγρας θέλησε να συναντήσει κάποιους από τους Βουλγαρόφρονες, γιατί και οι ίδιοι ήθελαν να επιστρέψουν στον Ελληνισμό. Σε ένα πρώτο σημείωμά του προς το κέντρο Θεσσαλονίκης με ημερομηνία 15 Μαρτίου 1907 αναφέρεται ένας πρώτος υπαινιγμός για μια συνάντηση : «Κατόρθωσα να φέρω ενταύθα κεφαλάς «Βρομερών» (εννοεί Βουλγάρων), οι οποίοι είχαν δύο έτη να έλθωσιν. Πιστεύω αν δεν συμβεί τίποτε το έκτακτον, κάτι θα επιτύχω. Πάντως, έχουν μετανιώσει βλέποντας το άδικο και το μάταιον του αγώνος ον διεξάγουν».

Ακόμη πιο ευδιάκριτος είναι ο υπαινιγμός :

«Δεν κοιμούμαι διόλου την νύχτα, καθόσον μόνον την νύχτα έρχονται «Βρομεροί» και ομιλούμε. Τους βλέπω όλους έχοντας όρεξιν ΝΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩΣΙΝ… Ίδωμεν».

Εντούτοις, τον Απρίλιο του 1907, το Προξενείο Θεσσαλονίκης αποφάσισε να αντικαταστήσει τους αρχηγούς και τους αντάρτες, οι οποίοι είχαν δοκιμαστεί και εξαντληθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, ανάμεσά τους και ο Άγρας, του οποίου τα τραύματα δεν πάνε καθόλου καλά και η ελονοσία τον έχει καταστήσει πλέον φάντασμα του εαυτού του. Λίγο πριν φύγει από τα αιματοβαμμένα χώματα της αγαπημένης του Μακεδονίας θέλει να κάνει κάτι μεγάλο. Κάτι που αν πετύχει, ο Μακεδονικός Αγώνας στην περιοχή θα έληγε με νίκη κατά κράτος των ελληνικών δυνάμεων.

Ο Άγρας φθάνοντας στη Μακεδονία, ήλθε σ’ επαφή με τους ανθρώπους που το Ελληνικό Προξενείο είχε επιφορτίσει να βοηθούν τους Μακεδονομάχους σε κάθε περιοχή. Έτσι και στη Νάουσα στην Επιτροπή Μακεδονικού Αγώνα συμμετείχε ένα εξέχον μέλος της τοπικής κοινωνίας. Ήταν ο βιομήχανος Ζαφείριος Λόγγος, ο οποίος διατηρούσε μεγάλο εργοστάσιο νηματουργίας στη Νάουσα με την επωνυμία : «Νηματουργία Λόγγου Κύρτση και Τουρπάλη». Στο εργοστάσιό του είχε εργασθεί παλιότερα ο Βάννης Ζλατάν. Να σημειωθεί εδώ ότι ο Ζλατάν καταγόταν από τη Γκολέσιανη το σημερινό χωριό Λευκάδια της Νάουσας και είχε πάει σε Ελληνικό σχολείο. Διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον εργοδότη του Ζαφείριο Λόγγο, έβγαιναν μάλιστα μαζί για κυνήγι.

Στη Νάουσα επίσης ο Άγρας γνωρίστηκε με τον Ανώνη Μίγγα, έναν οικογενειάρχη από τον κύκλο των ανθρώπων τού Μακεδονικού Αγώνα. Ο Αντώνης Μίγγας ήταν ράπτης γουνοποιός στο επάγγελμα, και είχε γνωρίσει τον Ζλατάν ως πελάτη.

Ο Βοεβόδας Ζλατάν, αρχηγός των κομιτατζήδων του Βάλτου, κατανικημένος από τον Άγρα, διωγμένος από αρχηγός των Βουλγαροκομητατζήδων, ζητάει από τον Ζαφείριο Λόγγο να τον φέρει σε επαφή με τον Άγρα, καθώς ήθελε, όπως έλεγε, να ενταχθεί στα ελληνικά αντάρτικα σώματα. Ο Ζαφείριος Λόγγος το αναφέρει στον Άγρα. Καθώς υπήρχαν αρκετές πληροφορίες για την πτώση του ηθικού των βουλγαρικών συμμοριών και τη διάθεση πολλών στελεχών των κομιτάτων να διακόψουν τους δεσμούς τους με αυτά και να προσχωρήσουν στον ελληνικό αγώνα, και εφόσον ο Άγρας σε λίγες μέρες θα έφευγε για την Αθήνα, θεωρεί το γεγονός μεγάλη ευκαιρία. Αν κατάφερνε να πάρει μαζί του στην Αθήνα τον Ζλατάν, η ελληνική υπόθεση θα κέρδιζε ένα ακόμη στέλεχος με μεγάλη επιρροή στα βουλγαρίζοντα χωριά του κάμπου της Νάουσας.

Το φαινόμενο δεν ήταν πρωτόγνωρο. Οι θρυλικοί μάρτυρες του Μακεδονικού Αγώνα Κώττας, καπετάν Γκόνος Γιώτας, καπετάν Νικοτσάρας και πολλοί άλλοι ήσαν μετεστραφέντες κομιτατζήδες, τους οποίους οι Βούλγαροι ονόμαζαν μετά Γραικομάνους.

Πραγματοποιήθηκαν αρκετές συναντήσεις στη Νάουσα, όπου ερχόντουσαν απεσταλμένοι του Ζλατάν για να συζητήσουν. Οι συζητήσεις γίνονταν κυρίως νύχτα ή Σάββατο, την ημέρα του παζαριού, συνήθως στο σπίτι του Μίγγα. Μεταξύ των απεσταλμένων ήσαν δύο χωρικοί από το χωριό Μαρίνα, ο Μήτση Πέσιος και ο Γιώργης Γκότσης.

Μετά από αυτές τις επαφές κανονίζεται να γίνει συνάντηση των δύο αρχηγών, την 3η Ιουνίου. Στην συνάντηση παραυρίσκονται ως εγγυητές ο Ζαφείριος Λόγγος, ο Τώνης Μίγγας, καθώς και τέσσερις ακόμη οδηγοί. Όλοι είναι άοπλοι κατά τη συμφωνία. Μόνο ο Άγρας φέρει το ατομικό του περίστροφο. Στο σημείο της συμφωνίας τους περιμένει ο Ζλατάν αλλά και πλήθος από κομιτατζήδες που είναι καλά κρυμμένοι στην γύρω περιοχή. Με το κατάλληλο σύνθημα συλλαμβάνουν τον καπετάν Άγρα και τον Αντώνη Μίγγα, απελευθερώνοντας τους υπόλοιπους συνοδούς τους. Τους διαπόμπευσαν ως δήθεν αιχμάλωτους, δεμένους και ξυπόλυτους, στα χωριά της περιοχής, με σκοπό να αναπτερώσουν το ηθικό των τρομοκρατημένων οπαδών των κομιτατζήδων.

Τη νύχτα της 5ης Ιουνίου, τους απαγχόνισαν μεταξύ των χωριών Τέχοβο, σημερινή Καρυδιά, και Βλάδοβο σημερινός Άγρας. Η θυσία του καπετάν Άγρα αντί να φοβίσει, αντίθετα ξεσηκώνει τους Έλληνες. Πλήθος αξιωματικών και άλλων εθελοντών ζητάει να πάει στην Μακεδονία. Θέλουν να εκδικηθούν το θάνατο του καπετάν Άγρα. Λίγες μέρες αργότερα, ο Γκιώργκη Κασάπτσε, που πρωτοστάτησε στη σύλληψη και στο βασανισμό του Άγρα, εξοντώνεται από το σώμα του καπετάν Αμύντα και ο Ζλατάν δέχεται 9 σφαίρες από το Μάνλιχερ και το Γκρά των αδελφών Τόλιου.

Ο ρόλος του Δήμου από εδώ.

[…ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ Ο ΔΗΜΟΥ;;;;

Ο Δήμου είναι ένα  test drive…ένα κρας τεστ (ελληνιστί) …

Αποστολή του είναι να μετρηθεί το αν έπιασε η χρόνια υπονόμευση της ιστορίας των σουλιωτών, η ειρωνεία ενάντια στην εκκλησία, η προσπάθεια επιβολής των γκέι γάμων ως κάτι το φυσιολογικό…

Ο Δήμου κάνει ευθέως αυτά που οι άλλοι κάνουν υπογείως …. μόνο και μόνο για να μετρηθεί η επιρροή όσων δρούν υπογείως….για να τσεκάρουν αν πάει καλά η δουλειά…αν έπιασε η υπονόμευση τόσων ετών…

Αν ο Δήμου έλεγε όσα έλεγε πριν 50 χρόνια…θα τον καίγαν με τον Ιούδα στην ΟΜΟΝΟΙΑ…

Σήμερα θα θέσουν τις παπαριές που εκστομίζει (ο πνευματικός ανήρ….)σε πολιτική διαβούλευση και θα του βάλουν πιπέρι στο στόμα…και έπειτα απο όλα αυτά, θα συνεχίσουν το αγαθό τους έργο με τα αντιρατσιστικά, τα τεμένη, τα χαμογελάκια στις αδερφές και τον εκμαυλισμό της νεολαίας…έως την επόμενη φορά που θα χτυπήσει ένας Δήμου…η ένας άλλος Δήμου.

Η υπονόμευση είναι μια μακρά και υπομονετική διαδικασία.

ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ…]

Η συγκεκριμένη τοποθέτηση είχε σαν συνέπεια την διαγραφή του από το «Ποτάμι» αν και η υπόθεση είναι περίπλοκη καθώς υπάρχει παρασκήνιο που αγνοούμε. Η όλη υπόθεση με τον Θεοδωράκη είναι εξίσου περίεργη εφ’ όσον δεν υπάρχει περίπτωση να μην καταλαβαίνει ο ένας τον ρόλο του άλλου.
Μεταφέρω λοιπόν ένα σχόλιο από εδώ.

kritwn
18/04/2014 14:47

Ζημιά του έκανε, άλλα όχι αυτή που νομίζεις. Του έκανε ζημιά γιατί δεν μπορείς να βγαίνεις και να το παίζεις προοδευτικός και με το που κάποιο στέλεχος του κόμματος σου λέει κάτι δυσάρεστο να τον αδειάζεις.

Ακόμα κι αν ο Θεοδωράκης διαφωνεί με τις απόψεις του Δήμου θα μπορούσε πολύ απλά να πει πως πρόκειται για προσωπικές απόψεις ενός στελέχους και τίποτα περισσότερο. Αντ’ αυτού τον εξέθεσε λέγοντας πως ο Δήμου παίζει με το θρησκευτικό συναίσθημα των ελλήνων. Το οποίο είναι το λιγότερο άκομψο ως χαρακτηρισμός.

Ο Δήμου έχει αυτές τις απόψεις 50 χρόνια τώρα. Ο Θεοδωράκης δεν το γνώριζε; Προφανώς και το γνώριζε. Αλλά καβάλησε το καλάμι των δημοσκοπήσεων κι ονειρεύεται ήδη εξουσίες. Οπότε κοιτάζει να κλείσει το μάτι σε διάφορους για να μη του χαλάσει το γλυκό.

Ετικέτες: ,

Από ην στιγμή που στην Εκπαίδευση πήγαν όλοι όσοι ήθελαν να «αράξουν», οι καμμένοι αριστεριστές, οι ανώμαλοι κλπ., οι συνέπειες ελιναι απολύτως φυσιολογικές. Και μόνο τυχαίο δεν είναι ότι η συμμορία που λέγεται ΠΑΣΟΚ κατάργησε τον θεσμό του σχολικού επιθεωρητή και στην θέση έβαλε τα συμβούλια από τις κοπτάτσιες.

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=EyOBselVDAw

[…Η παρακμή η αποεθνοποίηση και αποχριστιανοποίησης των νέων Ελληνόπουλων καλλιεργείται από το ίδιο το Υπουργείο Α-Παιδείας!Τραγικό!!!
Ό, τι δεν κατάφερε η αναρχο-αριστερά με τα όπλα από το 1946-49 , το πέτυχε μεταπολιτευτικά γιατί κατέλαβε όλες τις θέσεις του Δημόσιου βίου ελέω της α-δέξιας Ν.Δ.
Ο Έλληνας κύριοι του Υπουργείου ,δε χρειάζεται δανεικά χρήματα αλλά Ιδανικά και αξίες που είχε πάντα με τις οποίες επιβίωσε στις θύελλες που αντιμετώπισε δια μέσω των αιώνων.
Και το κυριότερο που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι αυτή την παρακμή την καλλιεργεί και την επέβαλε η μαρξιστική και άθεη Αριστερά με τους νεοφιλελεύθερους της Ν.Δ. χωρίς καμία αντίσταση!
Καιρός να στείλουμε τον ερχόμενο Μάιο όλους τους ολετήρες του Έθνους στο καλάθι των σκουπιδιών που θέλουν να κάνουν τα παιδιά μας γενίτσαρους….]

Το σχόλιο και το βίντεο από εδώ
Αναβάθμιση 18/04
18-Apr-14 16.47

18-Apr-14 16.49

Τι χρείαν έχωμεν μαρτύρων;

Ο προοδευτικός και αριστερός, και όλα τα ωραία μαζί, δάσκαλος ήθελε να βγει στην σύνταξη στα 49 του.

Νοοτροπία κομματικής νομενκλατούρας το παλληκάρι. Η κοινωνία του χρώσταγε.

Το σχολείο που έκαψε όμως, το είχαν πληρώσει οι υπόλοιποι, που είχαν πληρώσει και τις σπουδές σε αυτό το σκουπίδι. Ένα σκουπίδι που η πολιτεία του εμπιστευόταν το μέλλον της, μιας και τα παιδιά, είναι το μέλλον του κόσμου.

Φωτιά και τσεκούρι.


Διάφορα

Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή 3.0 Ελλάδα .

View blog authority





«Οποιαδήποτε κοινωνία παραχωρήσει λίγη ελευθερία για να κερδίσει λίγη ασφάλεια δεν αξίζει τίποτε από τα δύο και θα χάσει και τα δύο.»


Βενιαμίν Φραγκλίνος




My blog is worth $3,951.78.
How much is your blog worth?


Ακριβός αέραςturkey-greece.


Δημοψήφισμα dimopsifisma



Drop flagcounter.com
drop flagcounter



Βγάλε μετά συμπέρασμα




5η Φάλαγγαprodotes


«Ο χρυσός υπήρξεν ανέκαθεν ο μόνος σεβαστός εν τω κόσμω θεός, προφήται δε αυτού οι Εβραίοι.»

«Η Πάπισσα Ιωάννα»
Εμμανουήλ Ροΐδης



ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ


«Δεν απαιτείται πλειοψηφία για την επικράτηση, αλλά μάλλον μια οργισμένη, ακούραστη μειοψηφία, παθιασμένη να βάζει φωτιές ελευθερίας στους θαμνότοπους στα μυαλά των ανθρώπων.»

Σάμιουελ Άνταμς (1722-1803)


web counter


«Για να μάθεις ποιος σε κυβερνά ανακάλυψε απλά ποιους δεν έχεις την άδεια να επικρίνεις.»

Βολταίρος


Αρχείο

RSS Ειδήσεις: Ελλάδα από το Google

Οι πίσω μου Σελίδες

Κατηγορίες

Πατριώτης


"Στο ξεκίνημα μιας αλλαγής ο πατριώτης είναι ένας δυσεύρετος άνθρωπος, γενναίος, μισημένος και περιφρονημένος. Όταν ο αγώνας του πετυχαίνει, και ο δειλός συμπράττει μαζί του, γιατί τότε δεν στοιχίζει τίποτα να είσαι πατριώτης."

Σημειωματάριο 1904
Μάρκ Τουαίην (Σάμιουελ Κλέμενς)


free counters

"Εάν ο αμερικανικός λαός επιτρέψει ποτέ στις ιδιωτικές τράπεζες να ελέγξουν την έκδοση του νομίσματός του πρώτα με τον πληθωρισμό, κατόπιν με τον αποπληθωρισμό, οι τράπεζες... θα στερήσουν τους ανθρώπους από όλη την περιουσία τους, έως ότου τα παιδιά τους να ξυπνήσουν άστεγα στην ήπειρο που οι πατέρες τους κατάκτησαν..."

Θωμάς Τζέφερσον





ΜΑΖΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ

O ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΠΡΟΩΘΕΙ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΨΗΦΙΣΘΗ ΣΤΑ ΘΕΡΙΝΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΠΟΥ ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΕΙ ΜΑΖΙΚΑ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Η μαζική ”Ελληνοποίηση” αλλοδαπών είναι πολύ σοβαρό γεγονός με συνέπειες - τίς οίδε θετικές ή αρνητικές - για να αφεθεί στην διάκριση του κ. Παυλόπουλου, ο οποίος προφανώς ενδιαφέρεται για ψήφους. Σας παρακαλώ να αντιδράσετε πριν μετατραπούμε σε Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Γερμανία και δούμε φαινόμενα ανάλογα με αυτά των Δυτικών μεγαλοπόλεων… Σταδιακό εξισλαμισμό… Οι αγώνες και το αίμα των προγόνων μας μας καλούν να αντιδράσουμε με κάθε σύννομο τρόπο μέσα στα πλαίσια της συνταγματικής τάξης και ελευθερίας

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΗΤΕ

ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ 210 3744000

ΑΝΑΜΕΤΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΤΕ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ

Leonidas C. Aposkitis





Top Clicks

  • Κανένα

Στατιστικά Ιστολογίου

  • 368.795 επισκέψεις

Προδότης

Ένα έθνος μπορεί να επιζήσει από τους ανόητους και ακόμα και τους φιλόδοξούς του. Αλλά δεν μπορεί να επιζήσει από την προδοσία στο εσωτερικό του.Ένας εχθρός προ των πυλών είναι λιγότερο τρομερός γιατί είναι γνωστός και κρατά την σημαία του υψωμένη.
Αλλά οι προδότες που κινούνται μεταξύ των εγκλείστων ελεύθερα, οι δικοί τους ύπουλοι ψίθυροι που σιγοψιθιρίζονται μέσα σ’όλες τις αλέες, ακούονται μέχρι τις αίθουσες της κυβέρνησης της ίδιας... γιατί ο προδότης δεν φαίνεται καθόλου ως προδότης:
Μιλά με εκφράσεις γνωστές στα θύματά του, και φορά τα πρόσωπά τους και τα ενδύματά τους, απευθύνεται στη μικροψυχία που βρίσκεται βαθιά στις ψυχές όλων των ανθρώπων.
Σαπίζει τη ψυχή ενός έθνους, εργάζεται κρυφά και άγνωστος στη νύχτα για να υπονομεύσει τους στυλοβάτες της πόλης μολύνει το πολιτικό σώμα έτσι ώστε να μην μπορεί πλέον να αντισταθεί. Ο δολοφόνος πρέπει να είναι λιγώτερο τρομακτικός.

—Κικέρωνας


Bookmark and Share

Λευτεριά στον Δ. Παπαγεωργίου



Κατά προπαγάνδας! (Απο το http://xilapetres.blogspot.com)


Η "πλήρης υπευθυνότητα για τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, βρίσκεται αντικρυστά στους ώμους των διεθνών εβραίων τραπεζιτών. Είναι υπεύθυνοι για τα εκατομμύρια των νεκρών και του θανάτου ". -- Αμερικανικό Κογκρέσο – U.S. Congress - Record 67th Congress, 4. Sitting, Senate Document nr. 346)


"Η μπολσεβικική επανάσταση στη Ρωσία ήταν η εργασία του εβραϊκού προγραμματισμού και της εβραϊκής δυσαρέσκειας. Το σχέδιό μας είναι να έχουμε μια νέα παγκόσμια τάξη. Ότι ελειτούργησε τόσο θαυμάσια στη Ρωσία, πρόκειται να γίνει πραγματικότητα για ολόκληρο τον κόσμο." -- Το περιοδικό Αμερικανός Εβραίος, 10, Σεπτέμβριου 1920


"Με τη χρησιμοποίηση της νέας πολιτικής εξόριστων άθεων [ οι Σιωνιστές] προκάλεσαν και αύξησαν τον αντισημιτισμό στην Ευρώπη που οδήγησε στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Το παγκόσμιο μποϊκοτάρισμα ενάντια στη Γερμανία το 1933 και η υστερότερη γενικευμένη δήλωση πολέμου ενάντια στη Γερμανία, που άρχισε από τους σιωνιστές ηγέτες και το παγκόσμιο εβραϊκό συνέδριο. . ."-- ραβίνος Schwartz, New York Times, 30 Σεπτεμβρίου 1997


Τυχαίο ιστοσημείωμα
σ’ αυτό το ιστολόγιο






Εγγραφείτε στην
Φιλοπατρία



Site Meter



"Πρέπει να καταλάβετε, οι κορυφαίοι μπολσεβίκοι που ανέλαβαν την Ρωσία δεν ήταν Ρώσσοι. Μισούσαν τους Ρώσους. Μισούσαν τους χριστιανούς. Καθοδηγούμενοι από εθνοτικό μίσος βασάνισαν και έσφαξαν εκατομμύρια Ρώσους χωρίς ίχνος ανθρώπινης μεταμέλειας. Δεν μπορεί να υπερεκτιμηθεί. Ο Μπολσεβικισμός διέπραξε την μεγαλύτερη ανθρώπινη σφαγή όλων των εποχών. Το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου είναι αδαείς και αδιάφορο για αυτό το τεράστιο έγκλημα είναι η απόδειξη ότι τα παγκόσμια μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι στα χέρια των δραστών. "-

Σολζενίτσιν


GreekBloggers.com

del.icio.us

RSS Ροές

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

Twitter Updates




drop feedjit τοο
drop_feedjit_τοο



"Share this blog" Facebook Twitter More...
Αρέσει σε %d bloggers: