Φιλοπατρία

Archive for the ‘Μ.Μ.Ε.’ Category

Επίθετα είναι οι λέξεις που χρησιμοποιούμε για να χαρακτηρίσουμε κάποιον ή κάτι. Με άλλα λόγια, επίθετο είναι κάθε λέξη που κατά κανόνα δίνει ένα χαρακτηριστικό, μια ιδιότητα ή μια ποιότητα στο ουσιαστικό. Το επίθετο προσδιορίζει και μας φανερώνει τι λογής είναι αυτό το ουσιαστικό. Περιγράφει την ταυτότητά του.
Παρακάτω μια πρόχειρη συλλογή από διαδικτυακές αναφορές σε βεβηλώσεις αγαλμάτων και ιερών χώρων, όπου προκύπτει και η συνήθης αντίδραση του μιντιακού μας κόσμου. 
Σύμφωνα με την «επικρατούσα τάση» λοιπόν, της εγχώριας πληροφόρησης (sic), ανάλογα με το ΠΟΙΟΙ είναι οι βέβηλοι, τοποθετείται (επεξηγηματικά) το ανάλογο επίθετο – προσδιορισμός – ταμπέλα. Έτσι, για να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε (ή να μην καταλάβουμε) (ή να κάνουμε ότι δεν καταλάβαμε).Στην μια περίπτωση είναι ξεκάθαρο τι πρεσβεύουν οι βέβηλοι, στην άλλη δεν είναι. Στην μια περίπτωση κάνει μπαμ ποιοι είναι, στην άλλη δεν κάνει. Στην μια περίπτωση έχουν ιδεολογική ταυτότητα, στην άλλη δεν έχουν.

Μοιάζει λίγο με παιχνίδι.
Στην μια περίπτωση μας το.. μαρτυράνε για να μην δυσκολευτούμε, στην άλλη μας το κρατάνε μυστικό. Επίτηδες, για να αφήσουμε την φαντασία μας να οργιάσει…
Επίθετα ουδέτερα. Επίθετα που χρησιμεύουν ως καμουφλάζ, ως μάσκες ή ως μαύρα ντόμινο. Σαν τα μπουρμπούλια.
Είναι ξεκάθαρο. Αγκυλωτός σταυρός = νεοναζί. Η φωτογραφία πάντως είναι από Νορβηγία..
Οι δράστες άφαντοι. Τα συνθήματα όμως ήταν «ακροδεξιά». Ένα μάλιστα, όπως μας ενημερώνει η είδηση, έλεγε «Ζήτω η Γαλλία»!.. Η σβάστικα μπήκε φαρδιά πλατιά στην είδηση ως bonus. Βγήκε και ανακοίνωση κατά της «ισλαμοφοβίας»
Το μνημείο δεν ξέρουμε ποιοι το βεβήλωσαν, αλλά ήταν «νεοναζί» και μάλιστα «Πατρινοί»      
Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα…. Μα τι να σημαίνει αυτό το Α σε κύκλο πάνω στο άγαλμα του Παλαμά;;; Α, ναι! Το βρήκα! «Άγνωστοι»…!
Οι Άγνωστοι που λέγαμε πριν…
Τελικά μπορεί να κάναμε λάθος. Το Α μπορεί να σημαίνει «Ασυνείδητοι»!! (Την υπογραφή «Αναρχικοί Θήβας» από κάτω, κάντε ότι δεν την είδατε)
‘Η μήπως είναι «Ανεγκέφαλοι»;;;
Κάποιοι από τις παραπάνω ομάδες («Άγνωστοι», «Ανεγκέφαλοι» ή «Ασυνείδητοι») σίγουρα το έπραξαν κι αυτό
Οι ίδιοι με τους παραπάνω. Ανακοίνωση κατά της Χριστιανοφοβίας πάντως, δεν βγήκε
Τα συνθήματα τα έγραψαν (πάλι) «Άγνωστοι». Το ότι τα έγραψαν λίγο μετά την επίθεση των «αντιεξουσιαστών», δεν πρέπει να μας κάνει να τους συγχέουμε!! Μάλλον πρόκειται για δύο διαφορετικές ομάδες..  Προσέξτε επίσης, ότι η είδηση λέει: γράφτηκαν συνθήματα κατά του… «κράτους»!

Πηγή

Στις ρατσιστικές οργανώσεις κατατάσσει την ομογένεια το Stratfor και προφανώς της ιδίας αντίληψης είναι η Realnews, αλλά και το newsbeast.gr εφ΄όσον μεταφέρουν την άποψη της σκιώδους Υπηρεσίας η οποία δεν παραθέτει τις πηγές της (υποψιάζομαι κιόλας ποιες είναι) χωρίς καμμια επιφύλαξη.

Nov. 03 16.30Δεν βλέπω να υπάρχει επιλήψιμο ένα ελληνικό κόμμα ψηφισμένο να ζητά χρηματοδότηση από την Ομογένεια. Προφανώς για τους ΜΜΕδες και το Stratfor αυτό είναι ύποπτο.

Από την άλλη οι μμεδες αφισσοκολητές της ΟΠΛΑ-ΕΚΜ συνεχίζουν στο ίδιο μήκος κύματος. Ξεκαθάρισμα λογαριασμών, οι γενικόλογες γνωστές απαξιώσεις με το πέταγμα της μπάλλας στην εξέδρα οι οχετοί της λάσπης από τα τρολλ.

Κάνουν προβλέψεις  διάρρηξη του κλίματος νομιμότητας, επιστροφή της ΧΑ και άλλα.

Έχει λόγους να φοβάται η Νομενκλατούρα για την διάρρηξη του κλίματος της μνημονιακής νομιμότητας. Η επιβίωσή της παίζεται στον πάγκο του χασάπη πλέον.

Και να παραιτηθεί ο φαλακρός μασώνος πάραυτα.

Ο Κ. Πλεύρης σε ρόλο προφήτη σε διμέτωπο απέναντι στη κρατική νομενκλατούρα των ΜΜΕδων και σε αυτούς που ζητούν δικαιώματα αλλά χωρίς υποχρεώσεις. Και φτάσαμε στο 2013 που άρχισαν να ξεβρακώνονται οι πάντες και τα πάντα.
Το βίντεο από εδώ.

Τι είν’ οι ήρωές μας; Μην είν’ ο Γλέζος; Μην είν’ ο Μπελογιάννης;

GlezosΟ Μανώλης Γλέζος και ο Νίκος Μπελογιάννης, αποτελούν ίσως τα καλύτερα παραδείγματα της εν Ελλάδι βιομηχανίας κατασκευής ψεύτικων ηρώων. Αν και το να είναι κάποιος επαγγελματίας «ήρωας», δηλαδή να αντιμετωπίζεται ως τέτοιος χωρίς να είναι ή να το αξίζει, και να ωφελείται απ’ αυτό, ίσως είναι το λιγότερο. Με λίγη σόδα καταπίνεται…

Το χειρότερο είναι πως, άνθρωποι που αποδεδειγμένα στράφηκαν εναντίον των συμφερόντων της «πατρίδας» τους, με ενέργειες από αντεθνικές έως προδοτικές, έφτασαν να γίνονται είδωλα και παραδείγματα προς μίμηση και να τιμώνται κι από την πολιτεία για την «προσφορά» τους.

Το μεγαλείο της ελληνικής σχιζοφρένειας, θα λάμψει για μία ακόμη φορά…

Μανώλης Γλέζος – Ο επαγγελματίας «ήρωας»

Σε κάποιους ίσως είναι γνωστό, ότι αποτελεί μοναδική περίπτωση παγκοσμίως, που κάποιος αυτοχρίζεται αναδρομικά ήρωας, για μια ηρωική πράξη, για την οποία δεν υπάρχει καμμία άλλη απόδειξη της τέλεσής της απ’ αυτόν, πλην της δικής του μαρτυρίας και μάλιστα 4 χρόνια μετά απ’ αυτήν. Μιλάμε για την περίφημη υποστολή της γερμανικής σημαίας από τον Βράχο της Ακρόπολης. Αλλά ακόμη κι αν παρακάμψουμε τις φανερές αδυναμίες του σεναρίου που προώθησε ο Γλέζος για την ιστορία αυτή και την δεχθούμε ως αληθινή, και πάλι θα οδηγηθούμε σε μερικά αδιέξοδα.

Η πράξη, όποιος κι αν την έκανε, είναι αναμφίβολα ηρωική. Λαμβάνοντας όμως υπόψιν τα ιστορικά δεδομένα, σε σχέση με το ΚΚΕ, είναι κάπως παράταιρο που κάλυψε την ενέργεια αυτή του Γλέζου με τον μανδύα της κομμουνιστικής αντίστασης, όταν είναι γνωστό, ότι εκείνη την εποχή το ΚΚΕ δεν ήταν ήταν και πολύ…«φανατικό» με την αντίσταση κατά των Γερμανών εισβολέων. Λίγες μέρες μάλιστα, πριν την υποστολή της γερμανικής σημαίας από την Ακρόπολη, στις 3 Μαΐου 1941, κι αφού είχαν εισέλθει οι Γερμανοί στην Αθήνα, εκδίδεται ένα μανιφέστο του ΚΚΕ, το οποίο στην ουσία καταδικάζει την άρνηση της Ελλάδος να υποταχθεί αμαχητί στον Άξονα και η οποία άρνηση «έγινε αιτία να προκαλέσει και τη χιτλερική εισβολή». Βέβαια, το ΚΚΕ, έσπευσε να σηκώσει την σημαίας της «αντίστασης», ευθύς μόλις μπήκε στον πόλεμο η «μάνα» Σοβιετική Ένωση, που μέχρι τότε τα είχε κάνει «πλακάκια» με τον Χίτλερ.

Αν το πάει κάποιος, ακόμη πιο πέρα, αυτή η ηρωική πράξη, με βάση την ιδεολογία του ΚΚΕ, μόνο «εθνικιστική» θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη πιο πολύ, αν λάβει κανείς υπόψιν του, πως ακόμη και στην περίπτωση που θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι την γερμανική σημαία την υπέστειλε ο Γλέζος (αν και οι Γερμανοί μιλούν για υπεξαίρεση, που σημαίνει ότι δεν ήταν στον ιστό, πόσο μάλλον αφού ήταν νύχτα), τότε θα πρέπει να εξηγήσει ο Μανώλης Γλέζος, γιατί δεν αναφέρει ότι εκείνη την εποχή (1941), δεν είχε καμμία σχέση με το ΚΚΕ και τον Κομμουνισμό οι οποίοι πιστώνονται κι αυτοί αυτή την πράξη αντίστασης, αλλά αποτελούσε μέλος της ΕΟΝ. Της νεολαίας δηλαδή, του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά.

Το κεφάλαιο αυτό της ζωής του Μανώλη Γλέζου δεν είναι και πολύ γνωστό, και ο ίδιος αποφεύγει επιμελώς να κάνει οποιαδήποτε αναφορά στην περίοδο αυτή. Απεναντίας, εμφανίζεται το 1939 να είναι μέλος αντιφασιστικής ομάδας, ενάντια στην δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά. Προφανώς γιατί θα χαλάσει την εικόνα του σωστού και ιδεολόγου κομμουνιστή, πολέμιου των μοναρχοφασιστικών καθεστώτων, πάνω στην οποία έχει χτίσει την πολιτική του σταδιοδρομία. Θα μπορούσε να πει κανείς, ότι η ένταξη στην ΕΟΝ, ήταν εκ των πραγμάτων, ουσιαστικά υποχρεωτική (τυπικά όχι) κι αυτό έχει αρκετή δόση αλήθειας. Μόνο που ο Γλέζος, δεν φαίνεται να είναι είναι ένα αδρανές και παθητικό μέλος της ΕΟΝ. Αντιθέτως μάλιστα… Αρκετά διαφωτιστικό (αν και κάπως υπερτονισμένο), είναι ένα δημοσίευμα της εφημερίδας «Απογευματινή» (12 Δεκεμβρίου 1958), το οποίο συνοδεύεται κι από μια φωτογραφία του Μανώλη Γλέζου, ως αεροπόρου της ΕΟΝ.

Digital StillCameraΟ «εθνικός ήρως» της Ε.Δ.Α

Ο σημερινός δυναμικός κομμουνιστής, ο διάδοχος του Ζαχαριάδη και του Γκρόζου, ήταν κατά την περίοδον της δικτατορίας Μεταξά, στέλεχος της ΕΟΝ, φαλαγγίτης εκλεκτός!

Συγκεκριμένως μόλις ιδρύθη η Ε.Ο.Ν., ο Γλέζος έσπευσεν εκ των πρώτων να καταταγή ως εθελοντής. Είχε μάλιστα προκαλέσει τόσην εντύπωσιν η πειθαρχία και ο φανατισμός που επέδειξεν ως φαλαγγίτης, ώστε επελέγη διά να εκπαιδευθή εις το ανεμοπορικό τμήμα της Νεολαίας. Ας σημειωθεί ότι η επιλογή διά την Ανεμοπορία της Ε.Ο.Ν. εβασίζετο σε αυστηρά κριτήρια, δεδομένου ότι οι εκπαιδευόμενοι επρόκειτο να αποτελέσουν στελέχη της ελληνικής αεροπορίας.

Διαφωτιστής της Ε.Ο.Ν.

Μετά την επιλογήν του ο Γλέζος που δεν είχε καμμίαν σχέσιν με τον σημερινόν φανατικόν κομμουνιστήν, αλλ’ αντιθέτως ήτο φανατικός φίλος της Δικτατορίας, απεστάλη το 1938 εις το Βελεστίνον του Βόλου όπου υπήρχε το Πανελλήνιον Στρατόπεδον Εκπαιδεύσεως εις την Αεροπορίαν. Την εκπαίδευσίν του εκεί ανέλαβον οι τότε εκπαιδευταί κ.κ. Γεώργιος Πέσκε, ο γνωστότατος ζωγράφος και ανεμοπόρος Ερρίκος Βασενχόρεν και ο Ιωάννης Αδοσιάδης.

Εις το στρατόπεδον Βελεστίνου, ο Μανώλης Γλέζος είχεν επιδείξει επιμέλειαν εις την εκπαίδευσίν του, χωρίς να υστερή η συμπεριφορά του από την προτέραν του, έναντι του δικτατορικού καθεστώτος.

Συγκεκριμένως, δεν έπαυεν να εκδηλώνη τον ενθουσιασμόν του δι’ αυτό, να εκφράζη την χαράν του διότι ήτο φαλαγγίτης και να αναλύεται εις διθυράμβους διά τα αγαθά του δικτατορικού καθεστώτος! Το μόνον μελανόν σημείον κατά την περίοδον αυτήν της ζωής του, ήτο ο στενώτατος φιλικός δεσμός του μ’ έναν άλλον φαλαγγίτην, με τον οποίον ουδέποτε απεχωρίζετο. Και ο οποίος είχε κατηγορηθή διά κλοπήν ειδών συναδέλφων του και του στρατοπέδου.

Πως κατήγγειλεν έναν αγρότη

Γενικότερα, τον Μανώλην Γλέζον ως στέλεχος της Ε.Ο.Ν. σκιαγραφούν τα κάτωθι στοιχεία και γεγονότα:

1) Ήτο ανταποκριτής του περιοδικού «Εθνική Νεολαία» του στρατοπέδου Βελεστίνου, του οποίου μετέδιδε την κίνησιν. Χαρακτηριστικόν είναι ότι την κίνησιν μετέδιδε με παλμόν ενθουσιώδη υπέρ του δικτατορικού καθεστώτος, αποσπάσας δι’ αυτό πολλάκις τα συγχαρητήρια των ανωτέρων του.

2) Ήτο εις την υπηρεσίαν Εθνικής Διαφωτίσεως, μίαν υπηρεσίαν την οποίαν απετέλουν φυσικά, διακεκριμένα και φανατικά στελέχη του δικτατορικού καθεστώτος. Και εις τον τομέα αυτόν ο Μανώλης Γλέζος είχεν απιδείξει εξαιρετικήν δραστηριότητα και δείγματα φανατικής προδηλώσεως.

3) Όπως διηγούνται όλοι όσοι τον εγνώρισαν τότε, η όλη πολιτεία του ως φαλαγγίτου, ήτο υποδειγματική και διεκρίθη ως αγωνιστική φυσιογνωμία της φάλαγγος.

4) Ενδεικτικόν του φανατισμού του ως φαλαγγίτου είναι το ακόλουθον γεγονός: Κάποτε διεπληκτίσθη μ’ έναν Βολιώτη, τον οποίον ήκουσε να καταφέρεται κατά του Ιωάννη Μεταξά. Το γεγονός αυτό εξηρέθισε τον σημερινόν επίλεκτον κομμουνιστήν, εξυλοκόπησε τον ασεβούντα κατά του προσώπου του δικτάτορος και εν συνεχεία τον κατήγγειλε, με αποτέλεσμα να υποστή ο ατυχής Βολιώτης τις δυσάρεστες συνέπειες της τόλμης του.

5) Λόγω παραστήματος ήτο ο μόνιμος σημαιοφόρος του στρατοπέδου, οι δε ανώτεροί του τον έφεραν ως παράδειγμα υποδειγματικού φαλαγγίτου εις τους άλλους φαλαγγίτας.

6) Δημιουργούσε συχνά επεισόδια πάσης φύσεως με όλους τους συναδέλφους του, όλα όμως του εσυγχωρούντο, λόγω της φανατικής προσηλώσεώς του προς το δικτατορικό καθεστώς. Κυριολεκτικώς, ήτο το αγαπημένο παιδί των ανωτέρων του.

7) Κατά την κηδείαν της Περακάκη, η οποία ήταν η μόνη ανεμοπόρος που εφονεύθη ενώ εξεπαιδεύετο, ο Γλέζος εζήτησε και συμπεριελήφθη εις το τιμητικόν απόσπασμα που συνώδευσε τον νεκρόν της και με ιδίαν πρωτοβουλίαν συνεκέντρωσεν όγκους ανθέων διά την την κηδείαν.

Όσα παραθέσαμεν είναι ένα κομμάτι άγνωστο της ζωής του σημερινού εκλεκτού του Κ.Κ.Ε. Και ασφαλώς δεν αποτελούν διά τους ομοϊδεάτας του που τον θαυμάζουν, έναν από εκείνους τους τίτλους με τους οποίους αρέσκονται να τον στολίζουν. Διότι αποδεικνύεται ότι ο φανατικός σημερινός κομμουνιστής, ήτο κατά το παρελθόν, φανατικώτερος ίσως, «μοναρχοφασίστας»!

Λόγω της πράξης αυτής, ο Γάλλος στρατηγός Σαρλ Ντε Γκολ, φέρεται να τον έχει αποκαλέσει ως τον «πρώτο αντιστασιακό (ή παρτιζάνο, ή ιππότη) της Ευρώπης». Σε κάθε περίπτωση πάντως, τα χνάρια αυτής της ιστορικής δήλωσης φαίνεται κάπου να χάνονται μέχρι να φτάσουν στην πρωτογενή πηγή που την αποδίδει στον Ντε Γκολ.

Κατά το υπόλοιπο της Κατοχής ο Γλέζος έκανε «αντίσταση» ως υπάλληλος του δήμου Αθηναίων, γιατί όπως υποστήριξε παρ’ ότι πήγε εθελοντής στο αλβανικό μέτωπο, δεν τον δέχθηκαν λόγω ηλικίας (20 χρονών γομάρι, εθελοντής, αρτιμελής, και δεν τον δέχτηκαν, λες και περίσσευε το έμψυχο υλικό· είναι να απορεί κανείς…).

Με άλλα λόγια, το «σύμβολο της Αντίστασης», ο «ήρωας» Μανώλης Γλέζος, δεν έχει ρίξει ούτε μια τουφεκιά στον πόλεμο, δεν έχει πυροβολήσει ούτε μπεκάτσα, όταν πλήθος «ανώνυμων» Ελλήνων, πέθαναν αφανείς και ξεχασμένοι, έχοντας δώσει στην πατρίδα, από χέρια και πόδια, μέχρι και την ίδια τους τη ζωή. Στο «ηρωικό» βιογραφικό του, αναφέρονται συλλήψεις από Γερμανούς και Ιταλούς λόγω «αντιστασιακής δράσης» (άγνωστο αν όλες αυτές πιστοποιούνται κι από άλλον πλην του Γλέζου), αλλά όλως περιέργως ουδέποτε βρέθηκε αντιμέτωπος με το εκτελεστικό απόσπασμα.

Απέναντι σ’ αυτό όμως θα κινδυνεύσει να βρεθεί το 1949, όταν συνελήφθη μαζί με τον Λεωνίδα Κύρκο και 20 ακόμα κομμουνιστές την ώρα που ήταν έτοιμοι να ανέβουν στο βουνό για να πολεμήσουν για την «πατρίδα» με τις τάξεις του ξενοκίνητου ΔΣΕ. Το έκτακτο στρατοδικείο τους καταδίκασε σε θάνατο, στις 21 Μαρτίου 1949, για συμμοριτισμό, αλλά και γιατί αρνήθηκαν να καταδικάσουν τις αποφάσεις της 5ης Ολομέλειας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ (30-31 Ιανουαρίου 1949) που έκαναν λόγο για ανεξάρτητη Μακεδονία. Λόγω όμως της ηρωικής πράξης του Γλέζου που τον ακολουθούσε, η ποινή μετατράπηκε σε ισόβια και τελικά αποφυλακίστηκε στις 26 Ιουλίου 1954.

Glezos-KyrkosΟι δάφνες που έδρεψε ο Γλέζος, ως συνέπεια της αποδιδόμενης σ’ αυτόν ηρωικής πράξεως της υποστολής της γερμανικής σημαίας, φαίνεται ότι εξακολούθησαν να λειτουργούν προστατευτικά γι’ αυτόν και το 1959, όταν οδηγήθηκε σε δίκη, για συνέργεια σε κατασκοπεία σε βάρος της Ελλάδος και για λογαριασμό της Κομμουνιστικής Διεθνούς (δηλαδή της Σοβιετικής Ένωσης), μαζί με άλλα 19 στελέχη και οπαδούς του ΚΚΕ (μεταξύ των οποίων και ο μετέπειτα εκδότης της «Καθημερινής» Αντώνης Καρκαγιάννης). Πιο συγκεκριμένα, ο Γλέζος κατηγορήθηκε ότι παρείχε κάλυψη και στέγη στον Κωνσταντίνο Κολιγιάννη, ηγετικό στέλεχος του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ, που είχε την έδρα του στην Σοβιετική Ένωση. Ο Κολιγιάννης ως ηγέτης κατασκοπευτικού δικτύου που μετέδιδε πληροφορίες στρατιωτικής φύσεως κυρίως, μπήκε παράνομα στην Ελλάδα με πλαστό διαβατήριο και ο Γλέζος, με πλήρη γνώση των σκοπών και της ιδιότητας του Κολιγιάννη, του παρείχε άσυλο στο σπίτι της ετεροθαλούς αδελφής του, Βασιλικής Δολιανίτου και του συζύγου της, Γεώργιου Δολιανίτη, στους οποίους τον παρουσίασε ως έναν ξάδελφο (με το ίδιο όνομα: Μανώλης Γλέζος) από την Νάξο. Παρ’ ότι το δίκτυο εξαρθρώθηκε και βρέθηκαν κωδικοποιημένα έγγραφα, ο Κολιγιάννης κατάφερε να διαφύγει της σύλληψης, ενώ ο Γλέζος αρνήθηκε κάθε ανάμιξη στην υπόθεση και κάθε σχέση με τον Κολιγιάννη, με το «ακλόνητο» επιχείρημα, πως αν τον συναντούσε θα του έπαιρνε συνέντευξη (ήταν διευθυντής της «Αυγής» τότε). Τον εξέθεσε όμως η αδελφή του με την κατάθεσή της (αργότερα ανακάλεσε επικαλούμενη «ψυχολογική βία»), αν και η αστυνομία που παρακολουθούσε τον Κολιγιάννη, έτσι κι αλλιώς γνώριζε για τις συναντήσεις τους στο σπίτι της Δολιανίτου.

Glezos-StratodikeioΚινητοποιήθηκε τότε ολόκληρο το Παραπέτασμα και στις κομμουνιστικές χώρες, με κύριο ενορχηστρωτή την Σοβιετική Ένωση, έγιναν διάφορες «αυθόρμητες» εκδηλώσεις συμπαράστασης στον Μανώλη Γλέζο (αυτό που σήμερα κάποιοι ονομάζουν «διεθνή κατακραυγή»), ενώ κάποιοι ηγέτες, όπως ο πρόεδρος της Σοβιετικής Ένωσης, Κλίμεντ Βοροσίλοφ, έστειλαν εκκλήσεις για απελευθέρωση του Γλέζου, διότι «η κοινή γνώμη τής Σοβιετικής Ενώσεως εκδηλοί βαθείαν ανησυχίαν διά την τύχην τού Έλληνος προοδευτικού δημοσίου παράγοντος, τού εθνικού ήρωος τής Ελλάδος Εμμανουήλ Γλέζου, η ζωή και η ελευθερία τού οποίου απειλούνται». Οι εκκλήσεις αυτές απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες και ως ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας και το έργο της δικαιοσύνης, από βασιλιά (Παύλος), κυβέρνηση (Καραμανλής) και αντιπολίτευση (Παπανδρέου), ενώ η συνεχής επίκληση της ηρωικής πράξης του Γλέζου (ή εν πάση περιπτώσει, της αποδιδόμενης στον Γλέζο) ανάγκασε τον πρόεδρο του στρατοδικείου, συνταγματάρχη Πολυχρονόπουλο να πει μεταξύ άλλων:

«Δεν υπήρξε μόνον αυτός ήρως κατά την περίοδο της Κατοχής και του ελληνοϊταλικού πολέμου, αλλά όλοι οι Έλληνες υπήρξαν ήρωες. Κι ένα άλλο ακόμη, ότι όλοι εκείνοι οι αφανείς ήρωες δεν κατέθεσαν τον ηρωισμόν τους διά να εισπράξουν επιτόκια όπως έκαμεν αυτός. Ετιμήθη διά το κατόρθωμά του και από τους Έλληνας αλλά και διεθνώς». Λίγες ημέρες αργότερα, η Σοβιετική Ένωση θα προχωρήσει σε διάβημα και στον ΟΗΕ. Την ίδια στιγμή, θα διοχετεύσει στην Ελλάδα 50.000 δολάρια για την υπεράσπιση του Γλέζου, μέσω της «Επιτροπής Αλληλεγγύης» που δημιουργήθηκε στη Γαλλία (εφημερίδα Ακρόπολη, 8-11-1987, συνέντευξη Ιλία Τζιρκβέλοφ, αξιωματικού της KGB, διαφυγόντα στη Δύση).

Glezos-GrammatosimoΤελικά, ο Γλέζος θα την γλυτώσει με 5 χρόνια φυλάκιση, 4 χρόνια εκτόπιση στον Άγιο Ευστράτιο και 8 χρόνια στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων (η προβλεπόμενη ποινή για το παράπτωμά του ήταν ισόβια δεσμά ή θάνατος). Το ίδιος έτος, τον Δεκέμβριο του 1959, η Σοβιετική Ένωση, αναγνωρίζοντας προφανώς τις πολύτιμες «υπηρεσίες» του, θα εκδόσει μία και μοναδική αναμνηστική σειρά γραμματοσήμων με την εικόνα του Μανώλη Γλέζου. Η Ελλάδα μη αφήνοντας αναπάντητη αυτήν την πρόκληση, εκδίδει κι αυτή δύο σειρές γραμματοσήμων με την εικόνα του Ούγγρου πολιτικού Ίμρε Νάγκι και την διευκρινιστική επιγραφή «Ελευθερία εις τους λαούς», ο οποίος οδηγήθηκε στην κρεμάλα από τους Σοβιετικούς το 1958, όταν θέλησε να βγάλει την Ουγγαρία από το άρμα της Σοβιετικής Ένωσης. Τελικά και οι δύο χώρες θα αποσύρουν σύντομα τα γραμματόσημα. Ο Γλέζος, αποφυλακίστηκε δύο χρόνια νωρίτερα πριν την λήξη της ποινής του, στις 15 Δεκεμβρίου 1962.

Λίγους μήνες μετά όμως ο Γλέζος, όντας βουλευτής και της ΕΔΑ, θα «χτυπήσει» ξανά, όταν στα πλαίσια της απονομής σ’ αυτόν του «Βραβείου Ειρήνης Λένιν», στις 30 Ιουλίου 1963 στην Μόσχα, και σύμφωνα με όσα μετέφερε το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, μέσω του ανταποκριτή του Ραφαέλι, «εξεφράσθη υπέρ της λύσεως του προβλήματος των μακεδονικών μειονοτήτων δια διαπραγματεύσεων, διετύπωσε δε την ελπίδα ότι τριμερείς βαλκανικοί διαπραγματεύσεις θα επέτρεπαν εις δεδομένην στιγμήν την ίδρυσιν μιας αυτονόμου Μακεδονίας». Η απάντηση αυτή, που ήρθε μετά από ερώτηση Καναδού δημοσιογράφου (αυτό δεν ήταν τυχαίο, καθώς οι «μακεδονικές» οργανώσεις στον Καναδά είχαν ιδιαίτερη δράση), θα προκαλέσει σάλο στην Ελλάδα. Ο άνθρωπος που υποτίθεται ότι κατέβασε την γερμανική σημαία ορμώμενος από πατριωτικά συναισθήματα, δεν δίσταζε να κατεβάσει και την ελληνική από ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής επικράτειας και να ανεβάσει μια άλλη -πιθανότατα ερυθρού χρώματος. Σύμφωνα με τις έρευνες που διέταξε ο τότε πρωθυπουργός Παναγιώτης Πιπινέλης, το Γαλλικό Πρακτορείο επιβεβαίωσε τα λεχθέντα, ενώ δεν ήταν το μόνο που δημοσίευσε αυτή την δήλωση.

Glezos-MakedoniaΟ Γλέζος διέψευσε την δήλωση αυτή (αποφεύγοντας επιμελώς να θίξει την ουσία του θέματος), αλλά οι Γάλλοι ουδέποτε ανασκεύασαν την είδηση, αν και είναι άγνωστο αν τους ζητήθηκε κάτι τέτοιο, παρ’ ότι η ΕΔΑ απείλησε με μήνυση, χωρίς ωστόσο κι αυτή να πάρει σαφή θέση επί της ουσίας του ζητήματος…

Το 1985, ο «αγωνιστής» Γλέζος, δεν θα παραλείψει να «τιμήσει» με την παρουσία του, την κηδεία του «σύντροφου» Ενβέρ Χότζα -δηλαδή του Αλβανού Στάλιν.

Θα φτάσουμε στον Μάρτιο του 2010, όταν ο 88χρονος πλέον Μανώλης Γλέζος θα μας επιδείξει για μια ακόμη φορά την ταυτότητα του «ήρωα» και θα υποχρεώσει ένα 22χρονο παιδί να συρθεί μπροστά του για να του ζητήσει συγνώμη (έπειτα από τεράστια ψυχολογική πίεση που υπέστη από τα ΜΜΕ, αλλά κι από τον ίδιο τον πολιτικό του προϊστάμενο), επειδή την ώρα που έκανε την δουλειά του, ως αστυνομικός, τον παρεμπόδιζε να πάει να βεβηλώσει το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και να προπηλακίσουν τους Ευζώνους της Προεδρικής Φρουράς με μερικούς κουραδόμαγκες του ΣΥΡΙΖΑ που τον είχαν βάλει μπροστά σαν ασπίδα (τι «επαναστάτες»…), και τον ψέκασε πάνω στην ένταση των στιγμών με δακρυγόνο. Το πιο σοβαρό λάθος όμως που έκανε ο αστυνομικός, ήταν ότι δεν γνώριζε αυτόν τον μεγάλο «ήρωα». Ο ίδιος ο Γλέζος δεν σεβάστηκε την προχωρημένη ηλικία του. Απαίτησε όμως με τον τρόπο του να την σεβαστούν οι άλλοι, χρησιμοποιώντας την ταυτόχρονα ως ασπίδα προστασίας για να το παίξει και πάλι «ήρωας» και «αγωνιστής» και να δώσει την «παράστασή» του. Και βγήκε μετά την εκβιαστική συγνώμη του αστυνομικού να πουλήσει και άφθονη μεγαλοψυχία, πασπαλισμένη με αριστερή «διαφώτιση» που κατέληγε στην προτροπή «να κατανοήσει αυτό το νεαρό παιδί το πρόβλημα».

Η δράση του «ήρωα» Γλέζου, συνεχίστηκε και τον Σεπτέμβριο του 2011, οπότε ως επικεφαλής της «Κίνησης Ενεργών Πολιτών Πάρου» εναντιώθηκε και ψήφισε αρνητικά για την τοποθέτηση προτομής του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Πάρο (στη θέση Θόλου Παροικιάς), με το απίστευτο αιτιολογικό: «Από την εποχή του Μ. Αλεξάνδρου και πιο πριν του πατέρα του Φιλίππου καταργήθηκε η δημοκρατία. Αρνούμαστε λοιπόν την διαστρέβλωση της ιστορίας»(!).

Στην ελληνική δημοκρατία της υποκρισίας, ο Γλέζος έχει τιμηθεί ουκ ολίγες φορές για την «αντιστασιακή» και «πατριωτική» του δράση, σε αντίθεση με έναν πραγματικό ήρωα, τον Σολωμό Σολωμού, που δεν περίμενε καν να νυχτώσει, που δεν κατάστρωσε κανένα κινηματογραφικό σχέδιο, για να ανέβει στον εχθρικό ιστό. Βάδισε ίσια προς αυτόν και σκαρφάλωσε πάνω του για να κατεβάσει την τουρκοκυπριακή σημαία, χωρίς να φοβηθεί τον θάνατο. Αυτός όμως ήταν «ερασιτέχνης»…

Νίκος Μπελογιάννης – Ο άγιος

Νίκος ΜπελογιάννηςΌποιος έχει παρακολουθήσει τις ταινίες «Ο Ιησούς από την Ναζαρέτ» και «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», θα καταλήξει μοιραία στο συμπέρασμα ότι έχουν πολλά κοινά στοιχεία. Το πρώτο είναι η ωραία και επιβλητική μουσική που ακούγεται και στις δυο ταινίες, με τον Μίκη Θεοδωράκη να έχει γράψει αυτή του «άνθρωπου με το γαρύφαλλο». Το δεύτερο είναι ότι προβάλλονται δύο αγιογραφίες· του Ιησού και το Μπελογιάννη. Το τρίτο είναι ότι πρόκειται σαφώς για ταινίες προπαγάνδας· θρησκευτικής η μία, πολιτικής ή άλλη. Και ως γνωστόν η προπαγάνδα δεν έχει και πολύ καλή σχέση με την αλήθεια, ή τουλάχιστον με την…αληθινή αλήθεια. Υπάρχει ωστόσο μια διαφορά ανάμεσά τους: Ο «Ιησούς απ’ την Ναζαρέτ» είναι μια εξαιρετικά καλογυρισμένη ταινία, ενώ ο «άνθρωπος με το γαρύφαλλο» μια χοντροκομμένη προχειροδουλειά, με σαφώς μόνο ένα μάτι ανοιχτό: Τ’ αριστερό.

Ο Νίκος Μπελογιάννης, προστέθηκε κι αυτός στο Πάνθεον των «ηρώων» της Αριστεράς, όταν καταδικάστηκε σε θάνατο το 1952 από το Α’ Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών και εκτελέστηκε, με την κατηγορία της κατασκοπείας και της εσχάτης προδοσίας, ηγούμενος ενός δικτύου 100 περίπου ατόμων (μεταξύ των οποίων, η ηθοποιός Μαρία Φωκά, ο Τάκης Λαζαρίδης και η Έλλη Παππά -αδελφή της Διδούς Σωτηρίου), σε βάρος της Ελλάδος και υπέρ της Κομινφόρμ (δηλαδή της Σοβιετικής Ένωσης και των δορυφόρων της). Ο Μπελογιάννης, κατ’ εντολήν του Ζαχαριάδη, μπήκε στην Ελλάδα με πλαστά στοιχεία και εφοδιασμένος με μεγάλα χρηματικά ποσά, επιδόθηκε στην αναδιοργάνωση του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ. Στο ίδιο πλαίσιο ανήκαν και μαζικές «δηλώσεις μετανοίας» που υπέγραφαν μέλη του ΚΚΕ για να μπορούν να δρουν σχετικά ανενόχλητα. Η αστυνομία θα ανακαλύψει τους κρυμμένους ασύρματους του ΚΚΕ σ’ ένα πτηνοτροφείο, με τους οποίους μεταδίδονταν πληροφορίες, κυρίως στρατιωτικής φύσεως. Τα στοιχεία θα είναι ατράνταχτα, καθώς ανακαλύφθηκαν και αρκετά ραδιογραφήματα (451 τον αριθμό), στα οποία αναφέρονταν θέσεις στρατιωτικών αποθηκών πυρομαχικών, κινήσεις στρατιωτικών μονάδων, θέσεις οχυρωματικών έργων κ.ά. Αργότερα θα ανακαλυφθούν κι άλλοι ασύρματοι. Τα μηνύματα μεταδίδονταν (μέσω Ρουμανίας) κρυπτογραφημένα και η αποκρυπτογράφηση κατέστη δυνατή, αφού βρέθηκαν και οι κώδικες αποκρυπτογράφησης, πριν προλάβει να τους καταστρέψει ο Ελληνορώσος ασυρματιστής, Βαβούδης, που τους κατείχε (ο ίδιος αυτοκτόνησε για να μην συλληφθεί, ενώ εκ των υστέρων ανεκαλύφθη ότι ήταν ταγματάρχης της KGB). Ο Μπελογιάννης δεν αρνήθηκε (δεν μπορούσε άλλωστε, βάσει των στοιχείων που είχαν αποκαλυφθεί) την ύπαρξη των ασύρματων (που η λειτουργία τους υπολογίζονταν από το 1947). Προσπάθησε όμως να αποποιηθεί την ευθύνη της μετάδοσης μηνυμάτων με πληροφορίες στρατιωτικού περιεχομένου, υποστηρίζοντας πως έστελνε πληροφορίες μόνο πολιτικής φύσεως. Τον διέψευσαν όμως την ίδια στιγμή οι κατήγοροι, καθώς εμφάνισαν εισερχόμενο ραδιοτηλεγράφημα, με το οποίο οι αποστολείς εξέφραζαν την ανησυχία τους στον Μπελογιάννη για την…καθυστέρηση στην μετάδοση στρατιωτικών πληροφοριών από μέρους του.

Κατά την διάρκεια της τελικής 40λεπτης απολογίας του ο Μπελογιάννης, σε αντίθεση με προηγούμενες καταθέσεις, προσπάθησε να αποποιηθεί οποιαδήποτε σχέση με τους ασύρματους και τους «κομβικούς» συγκατηγορούμενούς του, ενώ προσπάθησε να υποβαθμίσει και την αξία των ραδιομηνυμάτων. Τον εξέθεσαν όμως με τις ομολογίες τους κάποιοι απ΄τους συγκατηγορούμενούς του, όπως ο Καλοφωλιάς, που ομολόγησε ότι είχε πάρε-δώσε με τον Μπελογιάννη, πότε για μηνύματα και πότε για χρήματα. Γενικώς στο σημείο αυτό, η στάση του Μπελογιάννη ήταν «δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα, δεν απαντώ». Αναλώθηκε κυρίως σε αναφορές στο αντιστασιακό του παρελθόν, στην αγάπη του για την…πατρίδα και στον…πατριωτισμό του ΚΚΕ. Εντύπωση προκάλεσε δε, όταν σε κάποια στιγμή, θέλοντας να αντικρούσει την κατηγορία, ότι τα Ελληνόπουλα που βρέθηκαν (ή που υποχρεώθηκαν να βρεθούν) στο Παραπέτασμα, εκπαιδεύονται ως στρατιώτες, ανάγνωσε απόσπασμα από την εφημερίδα «Εθνικός κήρυξ», σύμφωνα με το οποίο τα Ελληνόπουλα απασχολούνται στο Παραπέτασμα ως…ανθρακωρύχοι. Και μ’ αυτό το «συντριπτικό» επιχείρημα ο Μπελογιάννης (ή Υποζαχαριάδης όπως ήταν το παρατσούκλι του), προφανώς, ήθελε να αποδείξει, αφ’ ενός ότι το ΚΚΕ δεν προετοίμαζε και πάλι στρατό για να επιτεθεί στην Ελλάδα, κι αφ’ ετέρου ότι τα παιδιά δεν…περνάνε και τόσο άσχημα. Σε σχέση με την χρηματοδότηση του κόμματος, υποστήριξε ότι τα χρήματα προέρχονταν από…εράνους που πραγματοποιούσαν οι 30.000 κομμουνιστές «πρόσφυγες» του εξωτερικού.

Το δικαστήριο κατηγορήθηκε για προκατάληψη εναντίον των κατηγορουμένων και για μια δίκη παρωδία με μια προειλημμένη απόφαση. Ο Μπελογιάννης υποστήριξε πως «είμαι μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ και ακριβώς για την ιδιότητά μου αυτή δικάζομαι, γιατί το Κόμμα παλεύει και χαράζει το δρόμο της ειρήνης, της ανεξαρτησίας και της ελευθερίας». Η αλήθεια είναι ότι υπήρχε ένα αντικομμουνιστικό κλίμα κι αυτό δεν ήταν και τόσο παράξενο. Ήταν πρόσφατες άλλωστε οι οδυνηρές μνήμες του εμφυλίου και το χώμα ήταν ακόμα φρεσκοποτισμένο από ελληνικό αίμα, και η ευθύνη του ΚΚΕ σ’ αυτό το αιματοκύλισμα ήταν πρωτεύουσα. Η υπόθεση δεν ήταν και τόσο άσχετη λοιπόν και λειτουργούσε ενισχυτικά στην διατήρηση των παθών. Υπήρχαν όμως αδιάσειστα στοιχεία, οπότε δεν μπορούσε να τα αγνοεί αυτά ο Μπελογιάννης. Όσο για την απόφαση, βάσει του κατηγορητηρίου, αυτή ήταν μονόδρομος, παρ’ ότι η κυβέρνηση Πλαστήρα διαφωνούσε και προσπάθησε να ματαιώσει τις εκτελέσεις. Σε σχέση όμως με τον Μπελογιάννη, εδώ ταιριάζει η φράση «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί». Κι αυτό γιατί, ο Μπελογιάννης ως «διαφωτιστής» και «κομισάριος», είχε λάβει μέρος στα περίφημα λαϊκά δικαστήρια του ΔΣΕ, όπου είναι γνωστόν πόσο «λαϊκά» ήταν και με ποιες διαδικασίες έβγαινε η «ετυμηγορία», που κατά κανόνα ήταν θάνατος. Ίσως οι θαυμαστές του Μπελογιάννη χάσουν λίγη απ΄την εκτίμηση που τρέφουν στο πρόσωπό του, αν πληροφορηθούν ότι παραδίδοντας ο ίδιος μαθήματα «δικαιοσύνης» φρόντισε το 1948 να εκτελεστεί με συνοπτικές και πολύ «δημοκρατικές» διαδικασίες ο συνταγματάρχης του ΔΣΕ, Γιώργος Γιαννούλης. Ποιο ήταν το «αδίκημα» του Γιαννούλη; Αντιδρούσε στην «ανεξάρτητη Μακεδονία» και ήταν υπέρ μια συμβιβαστικής λύσης και του τερματισμού του εμφυλίου πολέμου. Ο Ζαχαριάδης που το πληροφορήθηκε αυτό, έστειλε μια επιστολή στον Μπελογιάννη, που τότε ήταν πολιτικός επίτροπος στην ταξιαρχία του Γιαννούλη, με την οποία του έδινε να καταλάβει τι έπρεπε να κάνει. Παρατίθεται χαρακτηριστικό απόσπασμα της επιστολής («Φωτιά και τσεκούρι», Ευάγγελος Αβέρωφ):

Τέτοιοι μαχητές, δείχνουν ότι σπάσανε, βοηθάνε το μοναρχοφασισμό, είναι προδότες του αγώνα του λαού, άχρηστοι και επικίνδυνοι.

Διάλεξε τους πιο καλούς και χτύπα τη σαπίλα κατακέφαλα, να ξεριζώσεις τους τραμπουκισμούς και τις αυθαιρεσίες, να πάψουν οι λιποταξίες, και όποιος κάνει την προδοσία αυτή να πιάνεται και να καταδικάζεται δια βοής και να εκτελείται μπροστά στο λόχο…

Κι ο «δημοκράτης» και «φιλειρηνιστής» Μπελογιάννης έκανε ότι ακριβώς τον διέταξε το «μεγάλο αφεντικό»: Διέταξε την εκτέλεση του «προδότη» Γιαννούλη, στήνοντας ένα «δίκαιο» λαϊκό δικαστήριο, με την κατηγορία ότι…έχανε συνειδητά μάχες. Ξερίζωσε τον «τραμπουκισμό» με τραμπουκισμό.

Ο Νίκος Μπελογιάννης, όμως δεν έχει μόνο αυτή την «επιτυχία» στο ενεργητικό του. Ήταν αυτός που εφάρμοσε την «αρχή της οικογενειακής ευθύνης» για τα μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας. Μαζί με τον Άρη Βελουχιώτη, ως ειδικός απεσταλμένος του γενικού γραμματέα του ΚΚΕ, Γεώργιου Σιάντου, ήταν παρών και συμμετείχε ενεργά στις αποφάσεις για τις σφαγές του Μελιγαλά και των Γαργαλιάνων και ειδικά για το λιντσάρισμα των 19 προυχόντων της Τριφυλλίας στη Βέργα του Κορυφασίου. Σε μια κορύφωση κομμουνιστικής ονείρωξης, γυναικόπαιδα και γέροι φάνταζαν στα μάτια των μεγάλων αυτών «αγωνιστών», ως ταγματασφαλίτες. Κι ασχέτως αν συμφωνεί κανείς ή όχι με την εξόντωση των Ταγμάτων Ασφαλείας, πόσο άρρωστο μυαλό μπορεί να έχει κάποιος που σφάζει γυναικόπαιδα ως «προδότες»; Αρκεί όμως ένα γαρύφαλλο για να μεταμορφωθεί αυτός ο χασάπης σε «αγνό αγωνιστή». Να γνώριζε άραγε ο Πικάσο όταν εμπνέονταν από τον Μπελογιάννη, το «λαμπρό» παρελθόν του; Αν κι απ’ ότι φαίνεται ο καλλιτέχνης είχε πάρει εργολαβία όλους τους αριστερούς «αγωνιστές» ανά τον κόσμο και τους αφιέρωνε κι από ένα έργο. Την «τιμή» αυτή άλλωστε την γνώρισε λίγα χρόνια αργότερα κι ο Γλέζος, όταν δικάζονταν κι αυτός για συνέργεια σε κατασκοπεία σε βάρος της Ελλάδος.

Επιστρέφοντας στην δίκη, αξίζει να σταθούμε ίσως λίγο και σε κάποιο διάλογο του Μπελογιάννη με έναν από τους βασικούς κατηγόρους του, τον αστυνομικό Αγγελόπουλο, κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, όπου φέρεται να ειπώθηκαν τα εξής:

Μπελογιάννης: Ισχυρίζεστε ότι ήρθα εδώ για να εφαρμόσω τις αποφάσεις των ολομελειών της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ;

Αγγελόπουλος: Μάλιστα.

Μπελογιάννης: Οι αποφάσεις αυτές λένε, ότι βάση της δράσης του ΚΚΕ είναι ο αγώνας για το ψωμί, τις δημοκρατικές ελευθερίες, την ειρήνη. Έτσι δεν είναι;

Αγγελόπουλος: Έτσι.

Μπελογιάννης: Επομένως, ο αγώνας για το ψωμί, τις δημοκρατικές ελευθερίες και την ειρήνη είναι συνομωσία κατά της Ελλάδας;

Αγγελόπουλος: Όχι.

Μπελογιάννης: Ευχαριστώ. αυτό μονάχα ήθελα να διευκρινίσω.

Αυτή την ολιγωρία του συνομιλητή του Μπελογιάννη αναπαράγουν μέχρι και σήμερα όσοι θέλουν να αναδείξουν το πολωτικό στερεότυπο: Αδικημένος, έξυπνος, ετοιμόλογος, αγνός, δημοκράτης και ευφυής αριστερός· αυταρχικός, επίπεδος και ηλίθιος καθεστωτικός-δεξιός. Μόνο που ο Μπελογιάννης, «ξέχασε» (και μαζί του αυτοί που τον υμνολογούν) να αναφέρει και μερικές ακόμη αποφάσεις των ολομελειών του ΚΚΕ, με κυριότερη αυτή της 5ης του 1949, όπου έκανε λόγο για ανεξάρτητη Μακεδονία. «Ξέχασε» να αναφέρει επίσης, με ποιον τρόπο επιχείρησε να επιβάλλει τις «δημοκρατικές ελευθερίες» που επικαλέστηκε, όταν το ΚΚΕ, προτίμησε την λύση των όπλων και όχι των εκλογών, λίγα χρόνια νωρίτερα, το 1946, χύνοντας άφθονο ελληνικό αίμα. «Ξέχασε» τέλος να διευκρινίσει ο «ειρηνιστής» Μπελογιάννης, τι ακριβώς εννοούσε ο πολιτικός του καθοδηγητής, Νίκος Ζαχαριάδης, όταν στην 6η Ολομέλεια του κόμματος, τον Οκτώβριο του 1949, έλεγε: «Το όπλο παρά πόδα». Για τέτοιον πατριωτισμό και τέτοιες δημοκρατικές ευαισθησίες μιλάμε. Στα αρχεία των εφημερίδων της εποχής, περιγράφονται αναλυτικά οι καταθέσεις και μπορεί να αντιληφθεί κανείς εύκολα το ποιόν του ανδρός και το τι ακριβώς πρέσβευε, ειδικά όταν καλούσε τον Σοβιετικό υπουργό Εξωτερικών Αντρέι Βισίνσκι (πιο γνωστόν ως «εισαγγελέα του Στάλιν», που είχε στείλει στον τάφο, με συνοπτικές διαδικασίες, χιλιάδες ανθρώπους, με την υποψία και μόνο ότι ήταν εχθρικοί προς το σταλινικό καθεστώς), να παρέμβει για να σταματήσει η δίκη. Και για να κατανοήσει καλύτερα κάποιος, σε τι είδους «δημοκρατία» και «ελευθερία» αναφέρεται ο Μπελογιάννης, δεν έχει παρά να διαβάσει τον ακόλουθο λόγο που εκφώνησε το 1949 για τα 70χρονα του «σύντροφου» Στάλιν («Νίκου Μπελογιάννη άρθρα και λόγοι», 1953). Ο αναγνώστης προτρέπεται να δώσει αυξημένη προσοχή, ιδιαίτερα στον επίλογο του κειμένου:

Σύντροφοι και συντρόφισσες!

Σήμερα σ’ όλες τις γωνιές του κόσμου εκατοντάδες εκατομμύρια εργαζόμενοι, μυριάδες αμέτρητες απλοί άνθρωποι, εύχονται από τα βάθη της καρδιάς τους χρόνια πολλά στο Στάλιν.

Ποτέ κανένας άνθρωπος στον κόσμο ύστερα από τον Λένιν δε συγκέντρωσε τόσα βουνά αγάπης και αφοσίωσης, αλλά και τόσους σωρούς από λυσσασμένο μίσος. Για κάθε τίμιο άνθρωπο, για κάθε αγωνιστή του δίκιου και της λευτεριάς, για την ατελείωτη φάλαγγα των κομμουνιστών, ο Στάλιν είναι ο σοφός δάσκαλος, ο αγαπημένος φίλος, ο δοξασμένος αρχηγός. Είναι η καρδιά της καρδιάς μας. Είναι ο «μπάρμπας» όπως με μια λέξη τον ονομάζει χαϊδευτικά ο λαός μας. Και αντίθετα για όλους τους εκμεταλλευτές, για όλους τους εχθρούς της προόδου, ο Στάλιν είναι ο πιο μισητός αντίπαλος, ο πιο φοβερός εφιάλτης τους και στον ύπνο και τον ξύπνιο τους.

Σήμερα ο Στάλιν ενσαρκώνει τους πόθους και τις επιθυμίες, τις ελπίδες και τα όνειρα εκατομμυρίων και δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Είναι η προσωποποίηση μιας ολόκληρης εποχής, της πιο ιστορικής εποχής, που γνώρισε μέχρι σήμερα η ανθρωπότητα, της μεγάλης σταλινικής εποχής, της εποχής του Κομμουνισμού. Γι’ αυτό είναι και μεγάλος.

Στην ιστορία πολλούς είπανε και λένε μεγάλους. Όμως πολλοί λίγοι αξίζουν αυτόν τον τίτλο. Μεγάλος δεν μπορούσε να είναι ένας τυχοδιώκτης σαν τον Χίτλερ, που δοκίμασε να γυρίσει την ιστορία προς τα πίσω και ματοκύλισε τον κόσμο. Ούτε μπορεί να ‘ναι ποτέ μεγάλος ένας εγκληματίας σαν τον Τσόρτσιλ, τον εχθρό κάθε προοδευτικού κινήματος, τον εμπρηστή ενός νέου πόλεμου. Ο Στάλιν όμως είναι και παραείναι μεγάλος, όπως είναι κι ο Λένιν και ο Μαρξ. Ένας Ρώσος μαρξιστής, πολύ σωστά είπε ότι μεγάλος άνδρας είναι εκείνος που «βλέπει μακρύτερα από τους άλλους και θέλει δυνατότερα από τους άλλους». Το «να βλέπεις μακρύτερα από τους άλλους», σημαίνει να βλέπεις ότι η ιστορία κινιέται προς τα μπρος, προς την πρόοδο και ταυτόχρονα να συλλαμβάνεις κάθε φορά τους νόμους αυτής της κίνησης. Και το «να θέλεις δυνατότερα από τους άλλους», σημαίνει να ‘χεις όλη την αλύγιστη θέληση και δύναμη που χρειάζεται, για να μπεις επικεφαλής αυτής της ιστορικής κίνησης, να συντρίψεις κάθε παλιό και σάπιο και να οδηγήσεις την ανθρωπότητα σ’ έναν καινούργιο πιο πολιτισμένο, πιο ευτυχισμένο και πιο χαρούμενο δρόμο.

Σήμερα κανένας δε βλέπει μακρύτερα από τον Στάλιν και κανένας δεν έχει δυνατότερη θέληση από τον Στάλιν. Και βλέπει μακρύτερα από κάθε άλλον ο Στάλιν, γιατί στάθηκε ο καλύτερος, ο πιο πιστός μαθητής και συνεχιστής του έργου του Μαρξ και του Λένιν. Γι’ αυτό είναι καταπληκτική η δύναμη της επιστημονικής του πρόβλεψης. Όταν μιλάει ο Στάλιν, μιλάει η ζωή, η αλήθεια, η πείρα ολόκληρων αιώνων. Στα λόγια του καθρεφτίζεται ολοζώντανο το παρόν και ζωγραφίζεται με ακρίβεια το μέλλον. Ο,τι λέει ο Στάλιν γίνεται. Είπε πριν την επανάσταση ότι μπορεί η Ρωσία να ανοίξει πρώτη το δρόμο προς τον Σοσιαλισμό και τον άνοιξε. Είπε ότι μπορεί να ανοικοδομηθεί ο Σοσιαλισμός στη Ρωσία και ανοικοδομήθηκε. Είπε από το 1925 ότι θα νικήσει η Κινεζική Επανάσταση και νίκησε. Είπε, όταν ο Χίτλερ ήταν παντοδύναμος ότι ο Χιτλερισμός θα συντριβεί και συντρίφτηκε. Είπε ότι θα ανοικοδομηθεί ο Κομμουνισμός στη Ρωσία και ανοικοδομείται. Κι όταν σήμερα ο Μαλένκοφ, ένας από τους πιο καλούς μαθητές του Στάλιν, λέει πως «αν οι ιμπεριαλιστές εξαπολύσουν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, ο πόλεμος αυτός θα ναι ο τάφος όχι μονάχα για μερικά καπιταλιστικά κράτη ξεχωριστά, μα για ολάκερο τον Καπιταλισμό, ποιος αμφιβάλλει ότι κι αυτό θα γίνει;».

Κι έχει την πιο δυνατή θέληση ο Στάλιν, γιατί η πίστη του είναι βουνό και η επίμονη του αμέτρητη. Για τον Στάλιν, δεν υπάρχουν εμπόδια και δυσκολίες αξεπέραστες, δεν υπάρχουν φρούρια απόρθητα. Πρωταθλητής στην σκληρή πάλη για τον παγκόσμιο Κομμουνισμό, ο Στάλιν διαπαιδαγωγεί όλα τα στελέχη του με το ίδιο του το παράδειγμα στην πάλη με τις δυσκολίες, υπόδειγμα αυταπάρνησης και αυτοθυσίας.

«Να μην αμφιβάλλετε σύντροφοι», γράφει το 1929 στις οργανώσεις και τα μέλη του κόμματος που τον ευχήθηκαν για τα 50χρονα του, «να μην αμφιβάλλετε ότι είμαι έτοιμος και τώρα και πάντοτε να δώσω στην υπόθεση της εργατικής τάξης, της προλεταριακής επανάστασης και του παγκόσμιου Κομμουνισμού, όλες μου τις ικανότητες κι αν χρειαστεί ακόμα και την τελευταία σταγόνα από το αίμα μου».

Ποιος από τους αντίπαλους μας έχει να επιδείξει παραδείγματα αυτοθυσίας στα «ιδανικά» τους; Μήπως ο Τρούμαν και ο Άτλι; Μήπως ο Τσαλδάρης και ο Φράνκο; Ή μήπως η βασίλισσα της Ολλανδίας ή ο Τσαγκ Κάι Σεκ; Τα «ιδανικά» τους, αυτά που λένε ιδανικά, είναι ψεύτικα, κάλπικα. Γι’ αυτό και οι ίδιοι είναι κάλπικοι και η ιστορία θα τους πετάξει στα σκουπίδια της. Τους μεγάλους ήρωες τους γεννούν τα μεγάλα ιδανικά, το ιδανικό του Κομμουνισμού. Αυτό ζει ακόμα κι όταν πεθαίνουν.

«Θα έπαιρνα τον ίδιο δρόμο, αν θα ξανάρχιζα τη ζωή μου, γιατί ο Κομμουνισμός είναι τα νιάτα του κόσμου», γράφει λίγες στιγμές πριν τουφεκιστεί από τους χιτλερικούς ο αλησμόνητος Γάλλος διανοούμενους Γκαμπριέλ Περί. Και μια Κινέζα κομμουνίστρια, που καταδικάστηκε σε θάνατο, φωνάζει στους στρατοδίκες της: «Εγώ ξέρω γιατί έζησα και γιατί πεθαίνω. Εσείς μπορείτε να μου πείτε γιατί ζείτε;”». Ο Βούλγαρος Λιουτιμπρότσκι, την ώρα που θα του περνούσαν οι δήμιοι το σκοινί στον λαιμό, γράφει στον πατέρα του, που λύγισε και του προτείνει να αποκηρύξει το κόμμα του για να σωθεί: «Τι μας χρειάζεται, πατέρα, η ζωή μας, αν σώζοντάς την μείνουμε μονάχα ζωντανά πτώματα που βρομούν; Θα βαδίσω προς την κρεμάλα ήσυχος και χαρούμενος με καθαρή τη συνείδηση, ότι στη σύντομη, μα γεμάτη αγώνες για τη λευτεριά ζωή μου, δε ντρόπιασα ούτε το όνομα του κόμματος, ούτε το δικό σου, πατέρα. Και με το σκοινί στο λαιμό σας φωνάζω: Ψηλά το κεφάλι πατέρα, αγαπημένη μου γυναίκα, μικρό μου παιδί, που δε σε είδα ποτέ…». Ακόμα ο Χρήστος Φιλίδης γράφει το ’43 στην αδελφή του, όταν πάνε να τον εκτελέσουν: «Δεν έχει σημασία το πόσο θα ζήσεις και ποτέ θα πεθάνεις αλλά πώς θα ζήσεις και πώς θα πεθάνεις».

Και ακόμα με το ιδανικό του Κομμουνισμού και με το παράδειγμα του Στάλιν διαπαιδαγωγήθηκαν και πρόσφεραν σήμερα, ο,τι πολυτιμότερο είχαν χιλιάδες Έλληνες κομμουνιστές, από τον αξέχαστο Αναστασιάδη μέχρι τον νεαρό αγρότη της πιο απομακρυσμένης γωνίας της χώρας μας. Ο,τι πιο αγνό και μεγάλο, ο,τι πιο αληθινό και ανθρώπινο, ο,τι δυνατό και ηρωικό έχει να δείξει η ιστορία σήμερα, αυτό γεννιέται από τις ιδέες του Κομμουνισμού, το εμπνέει ο Στάλιν, που ενσαρκώνει την αλύγιστη θέληση και απόφαση εκατομμυρίων μαζών για το γκρέμισμα της σκλαβιάς και το χτίσιμο μιας καινούργιας φωτεινής και χαρούμενης ζωής. Ο Στάλιν ανάθρεψε και διαπαιδαγώγησε το μεγάλο επιτελείο του κομμουνισμού, το Μάο Τσε Τουνγκ, τον Τορέζ, τον Τολιάτι, τον Ράκοσι, τον Πόλιτ, τον Γκότβαλντ, τον Τσερβενκόφ, τον Πικ, την Πασιονάρα, τον Ντεζ, τον Πρέστες, τον Ζαχαριάδη και τόσους άλλους αγαπημένους ηγέτες των λαών της γης.

Γι’ αυτό σήμερα από τη μια άκρη της γης ίσαμε την άλλη, ο Γάλλος εργαζόμενος, κι ο Ινδός δουλοπάροικος, ο Ιταλός εργάτης κι ο μαύρος της Αφρικής, ο Έλληνας αγρότης κι ο τσοπάνος της Μογγολίας, καθένας που κερδίζει το ψωμί του με τον ιδρώτα του, εύχεται στο Στάλιν από τα τρίσβαθα της καρδιάς του να ζει πολλά, παρά πολλά χρόνια.

Αλλά, σύντροφοι, η καλύτερη τιμή, το λαμπρότερο δώρο που θα μπορούσαμε να προσφέρουμε στον αγαπημένο μας Στάλιν θα είναι να προσπαθούμε όλοι, με μια επίμονη, αδιάκοπη προσπάθεια, να γίνουμε άξια παιδιά του. Το όνειρο κάθε αγωνιστή, πρέπει να ναι να μοιάσει όσο περισσότερο μπορεί με τον Στάλιν.

Να διδαχτούμε από τη σοφία του, που με κρυσταλλένια λαμπρότητα και απλότητα βρίσκεται μέσα στα έργα του.

Να μαθαίνουμε, όπως ο Στάλιν, να διδασκόμαστε από το λαό, από τις μάζες. Να διδαχτούμε από τις έξοχες οργανωτικές του ικανότητες, από τη δύναμη να διαλέγει τα στελέχη και να οργανώνει τον έλεγχο της δουλείας. Να μας γίνει παράδειγμα η ιδιωτική ζωή του, η απλότητα και η σεμνότητά του, η αποστροφή του στους θορυβοποιούς, τους φλύαρους, τους κόλακες και τους δουλοπρεπείς ανθρώπους.

Σύντροφοι και συντρόφισσες!

Σήμερα όλοι οι ταπεινοί και κατατρεγμένοι της γης ορκίζονται στ’ όνομα του Στάλιν. Όλοι όσοι ζουν στην καταφρόνια πιστεύουν ότι θα γίνουν το παν, γιατί τον αγώνα τους τον καθοδηγεί ο Στάλιν. Κι όλοι εμείς οι Έλληνες αγωνιστές, πιστεύουμε πως έπαθλο του αγώνα μας θα ναι σύντομα η λαϊκοδημοκρατική σοσιαλιστική Ελλάδα, γιατί τον ηρωικό μας αγώνα τον παραστέκει ο Στάλιν και γιατί θα κάνουμε ο, τι μπορούμε να φανούμε αντάξιοι του μεγάλου μας δάσκαλου και αγαπημένου μας συντρόφου και φίλου.

Στ’ όνομα του Στάλιν, για τα μεγάλα μας ιδανικά, ποτίστηκε με το αίμα των ηρώων μας και κάθε γωνία της πατρίδας μας. Κι αν αυτή τη στιγμή μπορούσε μαζί μας να φωνάξουν οι πολιτείες και τα βουνά μας, οι κάμποι και τα χώρια μας, θα φώναζαν και θα λέγαν: Ζήσε ακόμα πολύ, παρά πολύ, μεγάλε Στάλιν!

Την καλύτερη απάντηση, σ’ αυτό το «διαφωτιστικό» κείμενο του Μπελογιάννη, θα δώσει χρόνια αργότερα, ο ίδιος του ο γιος, Νίκος Μπελογιάννης, σε συνέντευξή του («Ελευθεροτυπία», 12-4-2008):

Από τα Χριστούγεννα του ΄63 μέχρι την Δικτατορία πήγαινα κι εγώ συνεχώς στα γραφεία της ΕΔΑ, όπου άκουγα όλο τον κόσμο. Έβλεπα, λοιπόν, πως πολλοί στην ΕΔΑ ήταν αγράμματοι. Θυμάμαι ένα στέλεχος να λέει συνέχεια «παρρησία όλων» κι εγώ, παιδί της Έκτης Δημοτικού, την διόρθωνα: «Παρουσία», της έλεγα. Αλλά όλοι αυτοί οι αγράμματοι έπρεπε να κυριαρχήσουν. Και όλο αυτό που έβλεπα, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην διαπαιδαγώγησή μου. Αναρωτιόμουν τι γυρεύει η Έλλη (σ.σ.: Έλλη Παππά, μητέρα του και σύντροφος του Μπελογιάννη), που ήξερα ότι ήταν μορφωμένη, με όλους αυτούς τους αγράμματους… Το 1974 αναρωτιόμουν γιατί πήγαν και σκοτώθηκαν. Μετά το 1989 έλεγα: Για όνομα του Θεού, γι΄ αυτό το τερατούργημα θυσιάστηκαν;… Και σκεφτείτε τώρα εμένα, να μου λένε διάφοροι, ως τη δεκαετία του ’80, «παιδάκι μου, να γίνεις σαν τον πατέρα σου και να τον ξεπεράσεις». Δηλαδή, στα δικά τους μυαλά, να δώσω τη ζωή μου για τον Μπρέζνιεφ και τον Φλωράκη και πιο πριν για τον Κολιγιάννη. Ή πολλώ μάλλον, που σήμερα θα έφτανε τα όρια του κωμικού, για την Αλέκα (Παπαρήγα). Θα δίνατε εσείς τη ζωή σας για την Αλέκα; [Πάρε-Δώσε]

Για να μην ξεχνάμε. Να προσθέσω στην αγιογραφία ότι ο Μπελογιάννης παρουσιάζεται ως ήρωας της ειρήνης. Ναι της ειρήνης. Επειδή το ΚΚΣΕ παρά το γεγονός ότι οπλιζόταν για την τελική αναμέτρηση έβαζε τα κομμουνιστικά κόμματα να έχουν ένα τμήμα ειρήνης το οποίο προπαγάνδιζε για την «ύφεση και τον αφοπλισμό». Όπότε συνθήματα του τύπου «Λεφτά για την παιδεία και όχι για το ΝΑΤΟ» αντανακλούν την δήθεν ειρήνη που προμοτάριζε το ΚΚΕ στην Ελλάδα.

Η σύζυγός του επιχείρησε να διαφύγει τρέχοντας με κατεύθυνση τον κεντρικό δρόμο που ήταν κοντά. Κατάφερε τραυματισμένη να σταματήσει ένα αυτοκίνητο και να ειδοποιηθούν οι αρχές ασφαλείας που έσπευσαν στην περιοχή, πολύ αργά όμως για να σώσουν τη ζωή του άτυχου εφέδρου. Η σύζυγός του μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για να της παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες.
Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά ειδεχθών εγκλημάτων με δράστες Παλαιστινίους που έχουν σημειωθεί στη Δυτική Όχθη τα τελευταία χρόνια…
defence-point

Πηγή
Η Δυτική όχθη ανήκει στην Παλαιστίνη σύμφωνα με τις διεθνείς συμφωνίες αλλά έχει εποικιστεί παράνομα και σταδιακά από τους ισραηλινούς έποικους.

Με άλλα λόγια δηλαδή, αν είχε συνεχιστεί η Γερμανική κατοχή στην Ελλάδα και κάποιος απόστρατος των ΣΣ ή της Βέρμαχτ δολοφονούταν κάπου στην κατακτημένη Ελλάδα από Έλληνες θα μιλούσαμε για ειδεχθές έγκλημα;

Τυραννοκτονία θα ήταν.

Και καλά οι δημοσιογράφοι, συμβόλαια εκτελούν, αλλά και τα πατριωτικά μπλογκς;

Πιάστε και μερικά μη ειδεχθή, μη εγκλήματα στο μεταξύ:

Πετούσε πέτρες στο στρατό κατοχής και του έκοψαν το χέρι.

9_10_s22

Παιδάκια δολοφονούνται από δήθεν λάθος μέσα στις αυλές στα σχολεία, παντού. Κανείς δεν τολμά να μιλήσει για ειδεχθές έγκλημα.

9_10_s289_10_s25

Στο μεταξύ αυτοί με τα όπλα, τα λεγόμενα «κουρδιστά πορτοκάλια» που ο διεθνής τύπος παρουσιάζει σαν άμαχους που δέχονται την βία των Παλαιστινίων.

Ένας πάνοπλος λαός που παρουσιάζεται ως άοπλος απέναντι σε ένα λαό αόπλων απελπισμένων που έχασε την πατρίδα το βιός του, το σπίτι του, τα παιδιά του. Και οι θύτες τολμούν και τους ονομάζουν εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας.

Αλλά όπως λέει και το Ταλμούδ η ζωή των γκογίμ έχει αξία λιγότερη από αυτή των ζώων.

9_10_s33 9_10_s32 9_10_s31 9_10_s30 9_10_s29 9_10_s27 9_10_s26 9_10_s24 9_10_s23Εδώ τα παιδάκια πάνε στο σχολείο μέσα από τα χαλάσματα με την επίβλεψη μεγάλων για να μην τα βρει κανένα ξαφνικό κακό στο δρόμο.

9_10_s21

Άοπλοι και οπλισμένοι.9_10_s20

9_10_s19Οι φωτογραφίες αν δεν κάνω λάθος είναι από παλιότερη ανάρτηση του Αβραγκιόζ.

Φυσικά όποιος ενδιαφέρεται μπορεί ακόμη να βρει αποδεικτικά στοιχεία των εγκλημάτων.

Δημητρακόπουλος: Στιγματίζουν όποιον έχει αντίθετη άποψη

Υποβλήθηκε από Apogonos την Τρί, 08/10/2013 – 22:32.
Δημητρακόπουλος

Για δεύτερη φορά ο ποινικολόγος Μ. Δημητρακόπουλος που εμφανίζεται σε κανάλι διατυμπανίζει προς πάσα κατεύθυνση ότι προέρχεται από αριστερή οικογένεια, μάλιστα συνέχισε λέγοντας…Κάνω αυτή την τοποθέτηση γιατί είναι μια περίοδος που πολύ εύκολα μπορεί κάποιος άνθρωπος για την νομική άποψη την οποία εκφράζει να στιγματιστεί, και αυτό είναι το τραύμα που διανύει αυτή την περίοδο η δημοκρατία μας. Δηλαδή διατυπώνεις έναν νομικό ισχυρισμό και αμέσως κάποιοι θέλουνε για να σε πλήξουν, να πλήξουν την αξιοπιστία σου, να σε κατατάξουν σε διάφορους πολιτικούς χώρους με τους οποίους δεν έχεις καμία πολιτική σχέση. Στο τέλος κατέληξε ότι η Χρυσή Αυγή δεν θα πληγεί

Το σκυλολόϊ των τηλειεσαγγελάτων προσπαθεί να ποδηγετήσει τον κ. Δημητρακόπουλο με κάθε τρόπο.

Ακούστε τον τηλειεσαγγελάτο να λέει (1:51-2:11) για το ξεκάρφωμα: Δεν θα δικάσουμε αλλά θα μιλήσουμε πολιτικά, και συνεχίζει: Ένα μόρφωμα που εμφανίζεται ως νόμιμο πολιτικό κόμμα και αμέσως μετά ρίχνει την κωλοτούμπα «γιατί η Χρυσή Αυγή είναι νόμιμο πολιτικό κόμμα»…

Από την μια αφήνει την αιχμή να αιωρείται ότι η Χρυσή Αυγή δεν είναι νόμιμο πολιτικό κόμμα, παρόλο που ο Άρειος Πάγος (που απαρτίζεται από νομικούς που έχουν τελειώσει την Νομική Σχολή) έκρινε πως είναι. Από την άλλη, αν είναι νόμιμο πολιτικό κόμμα γιατί όλες αυτές οι επιθέσεις στον νομικό που λέει πως όλη η ιστορία βρίσκεται στα όρια της νομιμότητας; Αλλά τι να μας πει ο δημοσιογράφος; Ότι «Τὰσπρα σταυρώσαν το Χριστό…»;

Στην συνέχεια στο 6:51 του λένε ότι μιλάει για 10 λεπτά ενώ τον έχουν διακόψει κατά συρροή. Το μαντρόσκυλο του ρίχνει μια μομφή και εξαφανίζεται.

Ονειρεύομαι όμως, πως θάρθει μια εποχή, που όλοι οι αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι που έχουν το κρίμα 4000 νεκρών από το μνημόνιο στο λαιμό τους μαζί με τους εντολοδόχους τους και τους πολιτικούς θα κρύβονται για να μην τους λυντσάρει ο κόσμος.

ΕΚΤΑΚΤΟ: ΜΑΝΔΡΟΥ και ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ και ΣΚΑΙ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΑΘΗΝΩΝ !

ΕΚΤΑΚΤΟ: ΜΑΝΔΡΟΥ και ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ και ΣΚΑΙ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΑΘΗΝΩΝ !…
Μηνύθηκαν για υπεξαγωγή δικαστικού εγγράφου (απολογίας Κασιδιάρη) μετά χρήσεως,
Παραβίαση Μυστικότητας Ανάκρισης και Δικαστικής Συνεδρίασης, Κίνδυνο Δημόσιας Τάξης κλπ. και διώκονται με την ΑΥΤΟΦΩΡΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ…
Ποιός είναι ο ΜΗΝΥΤΗΣ ?
Χθές το βράδυ η Ι. Μάνδρου διάβαζε στην εκπομπή του Ν. Ευαγγελάτου από φωτοτυπία του δικαστικού εγγράφου κατά λέξη τις ερωτήσεις των εισαγγελέων και ανακριτών στον Ηλία Κασιδιάρη της Χρυσής Αυγής….καταιγιστικές εξελίξεις.

Άκουγα πάλι τον Ρήαλ σήμερα και πήρα ανάποδες.

Ειδικά στην εκπομπή του Χαρδαβέλλα, του έγκριτου αυτού δημοσιογράφου, κάποιος κύριος Μυλωνάκης (; ) είχε ξεσπαθώσει εναντίον των Ναζιστών της ΧΑ και έλεγε διάφορα ωραία.

Μεταξύ αυτών είπε και το εξής: Στην κατοχή οι δωσίλογοι και οι κουκουλοφόροι θιασώτες της ναζιστικής ιδεολογίας  και συνεργάτες των Γερμανών έγιναν μετά το τέλος του πολέμου υπουργοί, και άλλα πολλά, και είναι αυτοί που επάνδρωσαν τον κρατικό μηχανισμό. Ονόματα φυσικά δεν έδωσε, οπότε, παρακαλώ, τον αξιότιμο αυτό κύριο, να μας δώσει μερικά ονόματα.

Θα επιχειρήσω και εγώ από την δική μου την μεριά να δώσω μερικά ονόματα δωσιλόγων που εντελώς συμπτωματικά (;), όχι μόνο δεν ταιριάζουν με το πορτραίτο που πρόστυχα προβάλει, ο κύριος αυτός, με την συνεργεία του δημοσιογράφου, αλλά βρίσκονται στον αντίποδα.

Έκανα και μια αναζήτηση για δωσιλόγους σε διάφορα ιστολόγια. Μεταφέρω λοιπόν μια χαρακτηριστική άποψη:

Ήταν η αντιδραστική και αντικομμουνιστική Δεξιά. Ήταν η κυβέρνηση του Γεώργιου Τσολάκογλου ο οποίος είχε πολεμήσει και στην εκστρατεία της Ουκρανίας κατά των μπολσεβίκων!

Λοιπόν αντιδραστική και αντικομμουνιστική δεξιά δεν υπήρχε στην κατοχή διότι ο Μεταξάς είχε διαλύσει τα κόμματα. Υπήρχε όμως ΚΚΕ.

Καταλογίζεται ως έγκλημα η συμμετοχή του Τσολάκογλου στην εκστρατεία στην Ουκρανία. Γιατί; Επειδή η οργανωμένη από τους Εβραιομασώνους και πραγματοποιημένη με γερμανικό και εβραϊκό χρήμα από Εβραίους μπολσεβίκικη επανάσταση θεωρείται από τους προπαγανδιστές της αριστεράς ως ευεργέτημα για την ανθρωπότητα; 100 εκ. και πλέον νεκρούς έδωσε και πολύ συχνά κάτω από φρικτές και απάνθρωπες συνθήκες ενώ αφάνισε τον πλούτο (καταληστεύτηκε από τους λαϊκούς κομμισάριους) και διέλυσε τις πολιτικές και οικονομικές δομές της κάθε χώρας ώστε οι κάτοικοί της να αναγκαστούν να μεταναστεύσουν μαζικά για να επιζήσουν μετά την πτώση του κομμουνισμού.

Σταματήστε, λοιπόν, με την καραμέλα, κύριοι.

Αλλά και ακόμα να δεχτούμε πως το μπολσεβίκο πραξικόπημα ήταν καλό, το παραπάνω είναι ογκώδης άγνοια, εφόσον όπως γράφουν ήδη διάφοροι μελετητές μεταξύ των οποίων και ο Λίνα η εκστρατεία στην Ουκρανία (για την Ελλάδα από την κυβέρνηση του «εθνάρχου» αν δεν με απατά η μνήμη) είχε ως σκοπό να αποτρέψει κυρίως τις επιθέσεις των Λευκών εναντίον των Μπολσεβίκων ώστε να τους επιτρέψει να εδραιωθούν. Τόσο απλά. Η μασωνική αλληλλεγγύη βλέπετε…

Αλλά ας δούμε τις άλλες περιπτώσεις τώρα.

Το περιοδικό Λαβύρινθος, Τεύχος Φεβρουαρίου 2004 παραθέτει αρκετούς οικονομικούς δοσίλογους. Ξεχωρίζουν πολλές προσωπικότητες. Θα σταθώ σε μια: Στον Άγγελο Αγγελόπουλο που έγινε υπουργός στην κυβέρνηση του ΕΑΜ του βουνού.

Η γνωστή επίσης σοσιαλίστρια;;;; Μελίνα Μερκούρη ήταν συνεργάτης τους. Και ο θείος της Γεώργιος Μερκούρης υπό την προστασία του οποίου ζούσε. Αυτός ήταν αρχηγός του «Εθνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος» και με αυτή την ιδιότητα ήταν επί κατοχής Διοικητής της Εθνικής Τράπεζας ενώ η Μελίνα κυκλοφορούσε με υπηρεσιακό αυτοκίνητο, όταν οι πάντες πέθαιναν της πείνας. Λέει  στα απομνημονεύματα της ότι παντρεύτηκε ένα μαυραγορίτη. Δεν λέει βέβαια ότι ΤΗΣ άρεσαν και οι ευσταλείς Γερμανοί αξιωματικοί.

Άλλος συνεργάτης ήταν ο γυναικολόγος Γρ. Λαμπράκης! (Ο γνωστός ειρηνιστής) το δεξί χέρι του κατοχικού πρωθυπουργού και κατ’ εξοχή γερμανόφιλου γυναικολόγου Κων. Λογοθετόπουλου. Πολλά αναφέρει για αυτό το θέμα ένα περιοδικό της Γυναικολογικής Εταιρείας πριν 2 – 3 χρόνια.

Ένας επίσης συνομιλητής του κατοχικού πρωθυπουργού (άρα σύμφωνα με το ΚΚΕ προδότης) ήταν και ο κομμουνιστής Δημ. Γληνός. Που ζητούσε και ρουσφέτια από τον Ράλλη!! Πχ ποιον να βάλει ο Ράλλης διοικητή αστυνομίας κτλ και εν μέρει τα κατάφερνε. Αυτός ήταν φίλος κάποιου Βουλπιώτη που ήταν ο κύριος εμπνευστής των Ταγμάτων Ασφαλείας για αυτό τον πρώτο καιρό τα τάγματα δεν τα έλεγαν Ράλληδες αλλά Βουλπιώτηδες. Ο Βουλπιώτης, μεγάλος παράγοντας της εποχής, Γερμανόφιλος, είχε παντρευτεί την κόρη του SIEMENS και πέθανε πρόσφατα σε ηλικία 101 ετών.!!

Πηγή

Αυτοί είναι μερικοί επώνυμοι που δεν ήταν εκείνοι για τους οποίους ο Ρηαλ προσπαθεί να μας πείσει.

Επειδή προφανώς όλα αυτά δεν είναι αρκετά, παραθέτω και μια άλλη λεπτομέρεια την οποία είχα διαβάσει σε χρόνους ανύποπτους, σε σχόλια ανθρώπων που ζουν στην περιοχή της Κοκκινιάς σε μεγάλο ιστολόγιο, τα οποία επιβεβαιώνουν ένα γεγονός. Το κώμα έκανε δολιοφθορές εναντίον των Γερμανών αλλά την κοπανούσε και κρυβόταν πριν να ξεκινήσουν τα αντίποινα, τα οποία ήταν το ζητούμενο (αλλά δεν αναφερόταν), ώστε να εξωθηθεί ο κόσμος στο βουνό.

Ωστόσο την λέζα την πλήρωνε ο αστικός πληθυσμός αναίτια. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μεγαλώνει η δυσαρέσκεια του κόσμου. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή, την τακτική του κώματος εφαρμόζουν με μεγάλη επιτυχία στις μέρες μας οι αναρχορεμπεσκέδες.

Μάλιστα πρόσφατα είδα και κάτι πιο χοντρό, κάπου αλλά δεν βρίσκω τώρα, σε μια άσχετη ανάρτηση που απλά επιβεβαιώνει το παραπάνω.

Οι κάτοικοι των επαρχιών Κορινθίας και Μεγαρίδος έδωσαν χρήματα στο ΕΑΜ το 1944 ώστε να μην χτυπήσει τους Γερμανούς και προβούν σε αντίποινα.

Μετά από αυτή την παρένθεση συνεχίζω για δωσίλογους και κουκουλοφόρους που δεν ταιριάζουν στο ταμπλώ που φιλοτέχνησε ο … ειδικός καλλιτέχνης Χαρδαβέλλας.

Για το μπλόκο της Κοκκινιάς (Νίκαιας) και την δολοφονία 140 αθώων: Εκεί οι Γερμανοί εξεμάνησαν διότι προβοκατόρικα σκότωσαν οι ΕΛΑΣίτες έναν Γερμανό λοχαγό, ενώ ήξεραν πολύ καλά τι θα επακολουθήσει. Έκαναν τη πράξη αυτή, αλλά ΔΕΝ είχαν το θάρρος να δώσουν μάχη να γλιτώσουν τους Κοκκινιώτες. Απλώς έκαναν την πράξη τους και ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΗΚΑΝ. Αργότερα σκότωσαν και δυο κουκουλοφόρους προδότες. Τους έβγαλαν τις κουκούλες. Ήταν οι Μπαντρώνης και Λυκουρέζος ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ της Κοκκινιάς.

Άλλο και τούτο πάλι. Είναι δυνατόν; Φυσικά και είναι. Αλλά ας συνεχίσουμε γιατί ο κατάλογος δεν σταματά εδώ.

ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΗΣ   Ε.Δ.Α.

   Παρουσιάζουμε τα πορτραίτα μερικών άλλων εκ των εκλεκτών στελεχών της ΕΔΑ τα όποια ευθύνονται δι’ άλλου είδους εγκλήματα και συγκεκριμένα δια το έγκλημα της εθνοπροδοτικής συνεργασίας μετά των κατακτητών εχθρών της Ελλάδος. Οι δοσίλογοι ούτοι ηγέτες της ΕΔΑ είναι οι εξής:

1.  Κων/νος Κωνσταντάρας. Ούτος κατά την κατοχή προσχώρησε εις του ΕΛΑΣ και διετέλεσε διοικητής της 8ης Μεραρχίας τούτου η οποία έδρασε εις την περιοχή του Παγγαίου. Ως μέραρχος του ΕΛΑΣ υπέγραψε σύμφωνο μετά των Βουλγαρικών αρχών κατοχής προς αμοιβαία συνδρομή ΕΛΑΣ και Βουλγάρων εις τον κοινό αγώνα των εναντίον των εθνικοφρόνων Ελλήνων.

Εφαρμόζοντας την συμφωνία μετά των Βουλγάρων ο σημερινός βουλευτής της ΕΔΑ, εξέδωσε την 6ην Σεπτεμβρίου 1944 διαταγή προς τις υπ’ αυτόν μονάδες του ΕΛΑΣ να μη κτυπηθούν οι Βούλγαροι αλλά οι εθνικόφρονες Έλληνες.

Πράγματι ο Κωνσταντάρας εξόντωσε τον συνταγματάρχη Αβδέλλα και άλλους 360 Έλληνες πατριώτες, οι οποίοι αγωνιζόντουσαν εναντίον των Βουλγάρων κατακτητών. Επίσης ο ίδιος ενέκρινε την υπό τίνος καπετάν Πέτρου εκτέλεση 110 Ελλήνων πατριωτών υπηρετούντων εις τις εθνικές αντάρτικες ομάδας του Φωστερίδη (Τσαούς Αντών) και αιχμαλωτισθέντων από τον ΕΛΑΣ,

Το Σεπτέμβριο του 1944 μετά την είσοδο των Ρώσων εις την Βουλγαρία και την αλλαγή του βουλγάρικου καθεστώτος ο Κωνσταντάρας εισελθών επί κεφαλής των δυνάμεων του ΕΛΑΣ εις την Καβάλα δεν κτύπησε τους Βουλγάρους αλλά συναδελφώθηκε με αυτούς με αποτέλεσμα να επιβληθεί εις την πόλη κοινή Εαμο-βουλγαρική κατοχή. Ο Κωνσταντάρας φωτογραφήθηκε τότε με τους εκπροσώπους των βουλγαρικών αρχών κατοχής. Την φωτογραφία ταύτη δημοσίευσε ή αθηναϊκή εφημερίδα «Εθνικός Κήρυξ». Ό Κωνσταντάρας υπέβαλε μήνυση εναντίον της, αλλά το Κακουργιοδικείου Αθηνών αθώωσε την εφημερίδα διότι παραδέχθηκε ότι πράγματι ο βουλευτής της ΕΔΑ συνεργάστηκε με τους βουλγάρους επιδρομείς.

2.  Σ. Χατζηδημητρίου. Ούτος ήταν υποψήφιος βουλευτής της ΕΔΑ εις τις εκλογές του  1958.  Ιδού τώρα τι γράφει γι’ αυτόν η εφημερίδα «Ριζοσπάστης» εις το φύλλο της, της 23ης Μαρτίου  1945 και εις την πρώτη σελίδα, με τον τίτλο «Αποκαλυπτήρια αρχαιοκαπήλων.

Ο Χατζηδημητρίου, λοχαγός των καραμπινιέρων. Δέκα συντριπτικές καταγγελίες».

Στην επίσημη τελετή για τη γιορτή θα μετάσχει και αντιπροσωπεία από τη διοίκηση της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος.

Αυτό σημαίνει ότι την εργατική τάξη θα εκπροσωπήσουν οι πράκτορες του εχθρού Σίμος Χατζηδημητρίου, Τσιάκος και Σια.

Η πρόκληση αυτή μας αναγκάζει να φέρουμε στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία που αποδεικνύουν την εγκληματική δράση των λυμεώνων αυτών της εργατικής τάξης.

  1. Το 1930 ο Χατζηδημητρίου κρατήθηκε για κλοπή στα 15ον Αστυνομικό Τμήμα.

2.      Το 1935 ο Χατζηδημητρίου κατηγορήθηκε για εκβιασμό και φυγοδικούσε μέχρι το 1936 οπότε πρόσφερε τις υπηρεσίες του με τον τίτλο «Βασανιστής Α΄» για την συστηματική δίωξη των αντιφασιστών εργατών.

3.      Το 1941 κολλάει στον αστερισμό τον Γ. Ράιχ και χάνει χρυσές δουλειές. Μαζί με τον Τσιάκο, ο ένας πρόεδρος τον ‘Εργατικού Κέντρου και ο άλλος του συνεταιρισμού κλέβουν:

α) 300.000 δρχ. από τις μετοχές του Συνεταιρισμού αρτεργατών.

β) 250 οκάδες λάδι του συνεταιρισμού.

γ) 2.000 οκάδες φασόλια

δ)  10.000.000 δρχ. πού είχαν καταθέσει οι αρτεργάτες για τσιγάρα.

4.      Το 1942 όταν ξεσπάει το σκάνδαλο και ο! αρτεργάτες ζητάνε τα λεφτά τους, πιάνονται 14 από αυτούς και εκτελούνται ο Λεβανταίος και ο Μαστορίδης. Την ίδια εποχή γίνονται ομαδικά μπλόκα στους φούρνους, παίρνουν τους αρτεργάτες και τους βασανίζουν στα μπουντρούμια της οδού Ελπίδος.

5.      Το 1944 οι αρτεργάτες περνούν το Σωματείο ατά χέρια τους αλλά ταυτόχρονα συλλαμβάνονται ο Κατσιάνος και ο Κ. Θεολόγης, και ανακρίνονται από τον ίδιο τον Χατζηδημητρίου.

6.      Το 1941 (15 Ιούνη) ο Χατζηδημητρίου υποβάλλει υπόμνημα στη Γερμανική κομαντατούρ στο οποίο εξυμνεί τους   Χιτλερικούς και προτείνει να. διοικηθεί η Ελλάδα κατά   το   ναζιστικό υπόδειγμα και να κηρύξει το πόλεμο εναντίον της Αγγλίας και της Ρωσίας. (το αντίγραφο του υπομνήματος αυτού υπάρχει).

7.       Το 1942 παραδίδει  στη   γκεστάπο δυο Άγγλους που είχαν ζητήσει προστασία στη δημαρχία του  Βύρωνα όπου  τον είχαν τοποθετήσει οι Γερμανοί. Για τον καθένα τους πήρε από   50.000 δρχ.

8.      Το 1943 εμφανίζεται λοχαγός της Καραμπινιερίας

9.      Ο Χατζηδημητρίου και Σιάκος καταδίδουν στους Γερμανούς τους ίδιους τους συνεργάτες τους Ζιαίνη και Καλατζή οι οποίοι και εκτελούνται.

10.   Προσχωρούν στην οργάνωση «Χ».

11.  Βλέπε εφημερίδα Ακρόπολις 30 Ιανουαρίου 1945

Όλες όμως οι ανωτέρω κατηγορίες ουδόλως; εμπόδισαν του; κομμουνιστές να προτείνουν τον δοσίλογο Χατζηδημητρίου εις τον ελληνικό λαό για να τον εκλέξει ως βουλευτή,

3. Σταύρος Ηλιόπουλος. Βουλευτής και μέλος της Διοικούσης Επιτροπής της ΕΔΑ. Ούτος την 16ην Αύγουστου 1945 εδιώχθη δυνάμει του υπ’ αριθ. 140/422 εντάλματος συλλήψεως του ειδικού επιτρόπου Αθηνών ως δοσίλογος, κατηγορούμενος για συνεργασία μετά των γερμανικών αρχών κατοχής.

4. Βασίλειος Μαργαράς. Είναι συντάκτης της εφημερίδας «Αυγή» και σημαίνων στέλεχος της ΕΔΑ, Δυνάμει της υπ’ αριθ. 38/1948 αποφάσεως του Ειδικού Δικαστηρίου Δοσίλογων Καρδίτσας; καταδικάστηκε σε δώδεκα ετών κάθειρξη επί δωσιλογισμό δια συνεργασία μετά των Ιταλικών αρχών κατοχής. Την 19ην Νοεμβρίου 1940 συνελήφθη δι’ απόπειρα αποπλανήσεως και ασέλγεια

5. Παναγιώτης  Μαντζάρας. Ούτος είναι   βουλγαρικής  καταγωγής και   προπολεμικά όλοι οι συγγενείς του  είχαν εγγραφεί ως   βουλγαρόφρονες. Κατά την κατοχή εκδηλώθηκε ως  Βούλγαρος προπαγάνδιζε υπέρ της Βουλγαρίας, κατέδιδε εις τις βουλγαρικές αρχές Έλληνες και καταπίεζε το ελληνικό στοιχείο.

Το 1946 παραπεμφθεί; εις το Δικαστήριο Δοσίλόγων Αλεξανδρουπόλεως όπου απηλλάγη λόγω αμφιβολιών. Σήμερον είναι στέλεχος της ΕΔΑ Έβρου.

6.  Μιχαήλ Παπαμαύρος. Επί κατοχής συνεργάσθηκε οικονομικά μετά των Γερμανών δι’ αυτό και καταδικάσθηκε επί δωσιλογισμό εις 6,1/2 ετών κάθειρξη για να αποφυλακισθεί την 15ην Ιουλίου 1951. Ολίγους μήνες αργότερα τον Νοέμβριο του 1952 ήταν υποψήφιος βουλευτής στην Αθήνα. Τον Μάιο του 1958 ήταν υποψήφιος βουλευτής στη Χίο. Σήμερα είναι στέλεχος; και πολιτευτής; της ΕΔΑ.

7.  Αρσένιος Τσίκας. Κατά την κατοχή εκδηλώθηκε υπέρ της Βουλγαρίας στη περιοχή της Εορδαίας. Έγινε μέλος της βουλγαρικής λέσχης, εφοδιάσθηκε δια βουλγαρικού δελτίου ταυτότητας και διένειμε βουλγαρικά προπαγανδιστικά έντυπα. Το Ειδικό Δικαστήριο Δωσίλογων Κοζάνης τον καταδίκασε το 1948 εις τριετή φυλάκιση για συνεργασία μετά των Γερμανών και Βουλγάρων. Σήμερα είναι στέλεχος της ΕΔΑ στην Ολυμπιάδα Εορδαίας.

Μετά από αυτά τα ολίγα να περιμένω ο Ρήαλ, ο Χαρδαβέλλας και ο Μυλωνάκης (;) να ανακαλέσουν;

images

Ο καπταν Γιώτης ο Σταλινοτσολιάς με στολή του Κόκκινου Στρατού.

Πηγή φωτό.
– Ανατριχίλα από τις φωτογραφίες του Χρήστου Παππά με στολή Ναζί!
(κανάλια, ΜΜΕ, Διαδίκτυο κλπ)

-Ρίγος συγκίνησης για τον Χαρίλαο Φλωράκη με την στολή του Κόκκινου στρατού.
Οι Ναζί ήταν κακοί, οι Σοβιετικοί που έβαλαν τους πράκτορές τους να αιματοκυλίσουν την Ελλάδα δυο φορές ήταν καλοί και γιαυτό τους τρώμε στην μάπα μέχρι τώρα;

Είμαστε σοβαροί; Δεν είμαστε.

Επειδή αυτή η μπούρδα για τους οπαδούς του Χίτλερ που είναι κακοί, εξυπηρετεί στο να σκεπάσει τις φωνές που λένε ότι ο κομμουνισμός και οι οπαδοί ήταν ακόμη χειρότεροι, αλλά κυρίως να κρύψει αυτούς που υποκινούν την αναταραχή λόγω των κερδών που αποκόμισαν και αποκομίζουν. Είναι οι ίδιοι που μας κουνάνε το δάκτυλο και μας λένε ρατσιστές ενώ σε στιγμές κομπασμού τους φαίνεται ότι είναι οι χειρότεροι όλων.

Ο Παππάς εξ όσων γνωρίζω δεν έχει κάνει ακόμη κάποιο έγκλημα εκτός από το έγκλημα της σκέψης να γουστάρει (;) τον Χίτλερ. Δικαίωμά του. Ηλίθιο; Ίσως. Το Σύνταγμα όμως του δίνει το δικαίωμα και κανένα ΜΜΕ δεν έχει το δικαίωμα να του το απαγορεύσει.

Δεν είδα όμως καμμία βδελυγμία από όλους εκείνους που σήμερα σκίζουν τα ρούχα τους για το έγκλημα γνώμης του Παππά να πουν μια στραβή κουβέντα για κάποιους άλλους φερόμενους ως «ήρωες».

Ας πούμε, για τον «καπταν Γιώτη», αποδεδειγμένα αιμοσταγή, κατά συρροή δολοφόνο του Ελληνικού λαό και πράκτορα ξένων δυνάμεων. Δυο μέτρα και δυο σταθμά;

Φυσικά.

Παραθέτω από την «Ζούγκλα» ένιες μαρτυρίες για να το εμπεδώσουν όσοι δεν κατάλαβαν.

Ο «Αξέχαστος» Καπετάνιος του ΚΚΕ…

Πρώτη καταχώρηση: Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012, 11:29

Αφιερωμένο στον «Νικηφόρο» για μια ανάρτησή του που είδα για τον «αξέχαστο Καπετάνιο»…

Τιμή στους Ήρωες Δολοφόνους!

Βίος και Πολιτεία του Καπετάν Γιώτη ή Φλωράκη….

1. Οκτώβριος 1950, στη Ρουμανία, μιλώντας στην τρίτη συνδιάσκεψη του κόμματος, ο Φλωράκης τόνισε:

«Σύντροφοι, οι αγωνιστές που βρίσκονται στη ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ, σήμερα βρίσκονται σε μια ανοδική πορεία για την εκπλήρωση της αποστολής που εκφράζεται με το σύνθημα του κόμματός μας – να κατακτήσουμε τα κάστρα που λέγονται επιστήμη, τέχνη, μόρφωση… Εκείνο, σύντροφοι, που έπαιξε καθοριστικό λόγο για το μπάσιμό μας στο δρόμο της πραγματοποίησης της αποστολής αυτής και το ότι σήμερα βρισκόμαστε σε μια ανοδική πορεία, είναι η σοσιαλιστική μας πατρίδα, το σοβιετικό περιβάλλον, η ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ, «Η ΣΤΟΡΓΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΤΑΛΙΝ».

2. Μετά την ήττα του ΔΣΕ, ο Φλωράκης πήγε στη Σοβιετική Ένωση όπου και φοίτησε πέντε χρόνια στη Στρατιωτική Ακαδημία Φρούνζε, μαζί με άλλους αντάρτες. Το 1954 στάλθηκε παράνομα στην Ελλάδα, όπου και συνελήφθη. Έμεινε αρκετά χρόνια κρατούμενος πριν και κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.

3. Το 1972 έφυγε κρυφά από τα σύνορα ως μέλος δήθεν της γαλλικής αντιπροσωπείας. Πήγε στη Βουδαπέστη και μετά στη Μόσχα, η οποία έβλεπε θετικά την εκλογή του ως γενικού γραμματέα του ΚΚΕ.

Σε συνέντευξή του στο ΒΗΜΑ (9/12/2001) είπε μεταξύ άλλων τα εξής για τον εμφύλιο πόλεμο στον οποίο οδήγησε το ΚΚΕ τη χώρα μας:

«…Εγώ πιστεύω τούτο: στη χειρότερη περίπτωση για μας θα ήμασταν αλά Κορέα ¬ μισοί από εδώ και μισοί από εκεί… .Ο Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είχε λήξει και οι επιχειρήσεις συνεχίζονταν. Εμείς θα είχαμε τη δυνατότητα να οργανωθούμε κανονικά και θα κοβόταν η Ελλάδα αλά Κορέα, μισή μισή…

…Υπήρχε η δική μας προσδοκία: ο Κόκκινος Στρατός. Αυτόν περιμέναμε να κάνει προς τα κάτω, αλλά μπήκε μονάχα σαράντα έως πενήντα χιλιόμετρα στην περιοχή της Θράκης, ξαναγύρισε στη Βουλγαρία και πήγε προς τη Γιουγκοσλαβία. Περιμέναμε εμείς ο έρημοι να ‘ρθει προς τα κάτω. Δεν ήρθε…»

4. Στο «Ριζοσπάστη» (7/5/1998), δήλωσε στην Εφημεριδα «Νόβα Μακεντόνια»:
«…Εγώ στη μεραρχία μου είχα μια διλοχία από Σλαβομακεδόνες, με επικεφαλής τον Πρίκο και τον Γάτσο. Για την Ελλάδα παλεύαμε και οι Ελληνες και οι Σλαβομακεδόνες…»

5. Ο δάσκαλος Γιάννης Ηλιόπουλος, επιζών γιος της Δασκάλας Ουρανίας Παναγιωτοπούλου Ηλιοπούλου εξιστορεί στο βιβλίο του «Η Δασκάλα Ουρανία» (δες και «ΕΣΤΙΑ 20/01/2006) την άγρια δολοφονία της μητέρας του και της αδελφής του Ουρανίας που συνελήφθησαν την 6η Σεπτεμβρίου 1947, απο τους «άντρες του ΔΣΕ» με εντολή και παρουσία του Καπετάν Γιώτη. Ουσιαστικά η μητέρα υπεχρεώθηκε να παρακολουθήση τον ομαδικό βιασμό και ξυλοδαρμό στη συνεχεία με βούρδουλα, μέχρι θανάτου της κόρης της, ενώ η ιδία σφάχτηκε δίπλα της – παρουσία πάντα του «γενναίου Καπετάνιου»….
Στο ίδιο βιβλίο μαρτυρία για τα εγκλήματα του Χαρίλαου Φλωράκη και των «γενναίων» ανδρών του, καταγράφονται και τρία θύματα από το διπλανό χωριό (Παζαχαρίου, Αυγερόπουλος και Κατσίμπας), που αγνοώντας τη δολοφονία της δασκάλας είχαν πάει στο αρχηγείο του ΕΛΑΣ στη Γρανίτσα, για να ζητήσουν την απελευθέρωσή της. Εκεί όμως κρατήθηκαν από τους Ελασίτες όμηροι, βασανίστηκαν οικτρά και μετά εκτελέστηκαν φρικτά με το διαμελισμό των μελών τους!.

6. Ο Αθανάσιος Παπαδημητρίου γράφει σε επιστολή του στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ (7/6/2005), μετά το θάνατο του Φλωράκη, τα εξής:

«…Ο θανών, ως καπετάν Γιώτης κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου υπήρξε αν όχι ο αποκλειστικός υπεύθυνος, οπωσδήποτε απο τους κυρίως υπευθύνους της δολοφονίας του αρχηγού του 5/42, συνταγματάρχου Δημητρίου Ψαρρού, άλλων 300 αγωνιστών στο κλήμα Δωρίδος και στη συνέχεια 500 αγωνιστών του 5/42 που σφαγιάσθησαν στην Δωρίδα …
…Είχα κι’ εγώ αδελφό , τον Φώτη Παπαδημητρίου, που αγωνίσθηκε ως αξιωματικός στο 5/42 κι’ αισθάνομαι την ανάγκη για την μνήμη του να διαμαρτυρηθώ με την επιστολή αυτή αλλά και να σας δώσω την ευκαιρία να δείξετε την αλήθεια…»

7. Ο Ανδρέας Κωνσταντίνος Σακκαλής, υιός του Δήμαρχου Καρπενησίου τον Φεβρουάριο του 1949, όταν οι αντάρτες κατέλαβαν το Καρπενήσι, γράφει επίσης στην «Εστία»:

«…Διάβασα προ καιρού την επιστολή του αντισμήναρχου ε.α Κου Ανδρέα Ντάνου για το μουσείο Φλωρακη, (!) ο οποίος σχολίαζε την συγκρότηση επιτροπής υπο τον υφυπουργό Οικονομικών Κο Φώλια για την χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό μνημείου προς τιμή του Χαρίλαου Φλωράκη ή καπετάν Γιώτη.

Θα ήθελα να γνωρίζω γιατί μια τέτοια επιτροπή δεν συγκροτήθηκε ποτέ για να τιμηθεί η μνήμη του πάτερα μου Κωνσταντίνου Σακκαλή , που ήταν Δήμαρχος Καρπενησίου και τον εκτέλεσε ο Χ.Φλωρακης (Καπετάν Γιώτης) κατά την κατάληψη του Καρπενησίου απο τους Συμμορίτες του, τον Φεβρουάριο του 1949. Δεν αξιώνω ασφαλώς μεσίστια σημαία στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης, όπως διέταξε ο Πρωθυπουργός για τον θάνατο του Φλωράκη, αλλά κάτι τέλος πάντων που να θυμίζει, εκτός απο την μνήμη του πατέρα μου και την μνήμη των 15 γυναικόπαιδων που εξετέλεσε ο Φλωράκης σε ένα υπόγειο στο Καρπενήσι, των 19 αξιωματικών, των 47 χωροφυλάκων, των 120 ανδρών των μονάδων Ασφαλείας Υπαίθρου, των 45 Καρπενησιωτών που επίσης εξετέλεσεν ο Φλωράκης κατά την διαδρομή προς την μονή Κουμασιών, το στένωμα και την Μαυρομάτα. Κι ακόμη κάτι που να θυμίζει την μνήμη των 500 στρατιωτών που έπεσαν στις μάχες του Καρπενησίου καθώς και των 1300 ανδρών, γυνακών, και παιδιών που επιστρατεύθησαν βιαίως για να ενισχύσουν τον συμμορίτικο στρατό και που πολλοί πέθαναν στο δρόμο προς το Γράμμο από την πείνα και τις κακουχίες ή εξετελέσθησαν…»

Εσύ βέβαια ξες, Σταλινοφρουρέ, Νικηφόρε πως θα απαντήσεις… Αυτοί όλοι ήσαν «Γερμανοτσολιάδες και «Δοσίλογοι», αφού άλλωστε οι συγγενείς τους αποτείνονται στην «Εστία» για το πρόβλημά τους…

Γερμανοτσολιαδού και η βιασθείσα και σφαγισθείσα Ουρανία… Γερμανοτσολιάς και ο συνταγματάρχης Ψαρρός. Γερμαντοτσολιάδες ε ρε παιδί μου όλη η Ελλάδα, εκτός των οιπαδών του ΚΚΕ. Άρα ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΛΛΑΔΑ των ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΛΙΑΔΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΙ ΚΑΙ ΑΦΑΝΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΚΚΙΝΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΥ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ , ΜΟΝΟΚΟΜΜΑΤΙΚΑ, ΤΗ ΧΩΡΑ!!!

Και ένα σχόλιο από ένα ιστολόγιο με πατριωτική προβιά αλλά νεοταξίτικες αναρτήσεις έγραφε:
Το Πολυτεχνείο μας έφερε την κατάληψη του 37 % της Κύπρου.
Ο φόνος του Γρηγορόπουλου μας έφερε το Μνημόνιο.
Ο φόνος του αντιφασίστα (σικ) Φύσσα τι θα μας φέρει;

Τὲλος να θυμίζω ότι ο Χίτλερ προτού εκλεγεί καγκελάριος φυλακίστηκε.


Πηγή
Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Πολιτική και Συνταγματική εκτροπή. Παραγγελία του υπουργού ΠΡΟΠΟ στην Εισαγγελία. Αυτό είναι οι διώξεις.

Μια αριστερή ποινικολόγος που προφανώς δεν έχει τα κοννέ και δεν είναι στις κοπτάτσιες των βολεμένων αριστερών του συστήματος που τάχα μου θέλουν ανατροπή (μπορεί και να θέλουν αλλά για θέσεις με περισσότερο μπαγιόκο) δεν έχει πρόβλημα να παραδεχτεί και να υπερασπιστεί το δικαίωμα στις αντίθετες απόψεις από τις δικές τις. Αλλά να δεί και μακρύτερα, αυτό δηλ. που μας ξημερώνει. Εβραϊκές οργανώσεις. Αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Διώξεις αντιμνημονιακών από μνημονιακούς.

Τα λέει τα πράγματα, ακριβώς όπως είναι, ενώ οι λυσσασμένοι μαρκουτσοφόροι της συστημικής προπαγάνδας κάνουν απελπισμένες προσπάθειες να την γελοιοποιήσουν αλλά φευ. Τους ταπώνει με την πρώτη.

Να σας χαίρονται οι δικοί σας κυρία μου. Τιμάτε το λειτούργημά σας αλλά και τις ιδέες σας. Χρειαζόμαστε ανθρώπους σαν κι εσάς με ανάστημα.

Πηγή

Και για να μην παίζουμε με τις λέξεις. Η «δημοκρατία» ο πρωθυπουργός της, ο αντιπρόεδρός της και τα ΜΜΕ της τους καταδίκασαν σε φυλάκιση ενώ οι δικαστές έκριναν όσο μπορούσαν δίκαια και αμερόληπτα και τους αποφυλάκισαν.

Το είδα εδώ.

Οι τέντυμπόυς τραγουδάνε ακόμα.


Διάφορα

Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή 3.0 Ελλάδα .

View blog authority





«Οποιαδήποτε κοινωνία παραχωρήσει λίγη ελευθερία για να κερδίσει λίγη ασφάλεια δεν αξίζει τίποτε από τα δύο και θα χάσει και τα δύο.»


Βενιαμίν Φραγκλίνος




My blog is worth $3,951.78.
How much is your blog worth?


Ακριβός αέραςturkey-greece.


Δημοψήφισμα dimopsifisma



Drop flagcounter.com
drop flagcounter



Βγάλε μετά συμπέρασμα




5η Φάλαγγαprodotes


«Ο χρυσός υπήρξεν ανέκαθεν ο μόνος σεβαστός εν τω κόσμω θεός, προφήται δε αυτού οι Εβραίοι.»

«Η Πάπισσα Ιωάννα»
Εμμανουήλ Ροΐδης



ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ


«Δεν απαιτείται πλειοψηφία για την επικράτηση, αλλά μάλλον μια οργισμένη, ακούραστη μειοψηφία, παθιασμένη να βάζει φωτιές ελευθερίας στους θαμνότοπους στα μυαλά των ανθρώπων.»

Σάμιουελ Άνταμς (1722-1803)


web counter


«Για να μάθεις ποιος σε κυβερνά ανακάλυψε απλά ποιους δεν έχεις την άδεια να επικρίνεις.»

Βολταίρος


Αρχείο

RSS Ειδήσεις: Ελλάδα από το Google

Οι πίσω μου Σελίδες

Κατηγορίες

Πατριώτης


"Στο ξεκίνημα μιας αλλαγής ο πατριώτης είναι ένας δυσεύρετος άνθρωπος, γενναίος, μισημένος και περιφρονημένος. Όταν ο αγώνας του πετυχαίνει, και ο δειλός συμπράττει μαζί του, γιατί τότε δεν στοιχίζει τίποτα να είσαι πατριώτης."

Σημειωματάριο 1904
Μάρκ Τουαίην (Σάμιουελ Κλέμενς)


free counters

"Εάν ο αμερικανικός λαός επιτρέψει ποτέ στις ιδιωτικές τράπεζες να ελέγξουν την έκδοση του νομίσματός του πρώτα με τον πληθωρισμό, κατόπιν με τον αποπληθωρισμό, οι τράπεζες... θα στερήσουν τους ανθρώπους από όλη την περιουσία τους, έως ότου τα παιδιά τους να ξυπνήσουν άστεγα στην ήπειρο που οι πατέρες τους κατάκτησαν..."

Θωμάς Τζέφερσον





ΜΑΖΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ

O ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΠΡΟΩΘΕΙ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΨΗΦΙΣΘΗ ΣΤΑ ΘΕΡΙΝΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΠΟΥ ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΕΙ ΜΑΖΙΚΑ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Η μαζική ”Ελληνοποίηση” αλλοδαπών είναι πολύ σοβαρό γεγονός με συνέπειες - τίς οίδε θετικές ή αρνητικές - για να αφεθεί στην διάκριση του κ. Παυλόπουλου, ο οποίος προφανώς ενδιαφέρεται για ψήφους. Σας παρακαλώ να αντιδράσετε πριν μετατραπούμε σε Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Γερμανία και δούμε φαινόμενα ανάλογα με αυτά των Δυτικών μεγαλοπόλεων… Σταδιακό εξισλαμισμό… Οι αγώνες και το αίμα των προγόνων μας μας καλούν να αντιδράσουμε με κάθε σύννομο τρόπο μέσα στα πλαίσια της συνταγματικής τάξης και ελευθερίας

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΗΤΕ

ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ 210 3744000

ΑΝΑΜΕΤΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΤΕ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ

Leonidas C. Aposkitis





Στατιστικά Ιστολογίου

  • 364.191 επισκέψεις

Προδότης

Ένα έθνος μπορεί να επιζήσει από τους ανόητους και ακόμα και τους φιλόδοξούς του. Αλλά δεν μπορεί να επιζήσει από την προδοσία στο εσωτερικό του.Ένας εχθρός προ των πυλών είναι λιγότερο τρομερός γιατί είναι γνωστός και κρατά την σημαία του υψωμένη.
Αλλά οι προδότες που κινούνται μεταξύ των εγκλείστων ελεύθερα, οι δικοί τους ύπουλοι ψίθυροι που σιγοψιθιρίζονται μέσα σ’όλες τις αλέες, ακούονται μέχρι τις αίθουσες της κυβέρνησης της ίδιας... γιατί ο προδότης δεν φαίνεται καθόλου ως προδότης:
Μιλά με εκφράσεις γνωστές στα θύματά του, και φορά τα πρόσωπά τους και τα ενδύματά τους, απευθύνεται στη μικροψυχία που βρίσκεται βαθιά στις ψυχές όλων των ανθρώπων.
Σαπίζει τη ψυχή ενός έθνους, εργάζεται κρυφά και άγνωστος στη νύχτα για να υπονομεύσει τους στυλοβάτες της πόλης μολύνει το πολιτικό σώμα έτσι ώστε να μην μπορεί πλέον να αντισταθεί. Ο δολοφόνος πρέπει να είναι λιγώτερο τρομακτικός.

—Κικέρωνας


Bookmark and Share

Λευτεριά στον Δ. Παπαγεωργίου



Κατά προπαγάνδας! (Απο το http://xilapetres.blogspot.com)


Η "πλήρης υπευθυνότητα για τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, βρίσκεται αντικρυστά στους ώμους των διεθνών εβραίων τραπεζιτών. Είναι υπεύθυνοι για τα εκατομμύρια των νεκρών και του θανάτου ". -- Αμερικανικό Κογκρέσο – U.S. Congress - Record 67th Congress, 4. Sitting, Senate Document nr. 346)


"Η μπολσεβικική επανάσταση στη Ρωσία ήταν η εργασία του εβραϊκού προγραμματισμού και της εβραϊκής δυσαρέσκειας. Το σχέδιό μας είναι να έχουμε μια νέα παγκόσμια τάξη. Ότι ελειτούργησε τόσο θαυμάσια στη Ρωσία, πρόκειται να γίνει πραγματικότητα για ολόκληρο τον κόσμο." -- Το περιοδικό Αμερικανός Εβραίος, 10, Σεπτέμβριου 1920


"Με τη χρησιμοποίηση της νέας πολιτικής εξόριστων άθεων [ οι Σιωνιστές] προκάλεσαν και αύξησαν τον αντισημιτισμό στην Ευρώπη που οδήγησε στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Το παγκόσμιο μποϊκοτάρισμα ενάντια στη Γερμανία το 1933 και η υστερότερη γενικευμένη δήλωση πολέμου ενάντια στη Γερμανία, που άρχισε από τους σιωνιστές ηγέτες και το παγκόσμιο εβραϊκό συνέδριο. . ."-- ραβίνος Schwartz, New York Times, 30 Σεπτεμβρίου 1997


Τυχαίο ιστοσημείωμα
σ’ αυτό το ιστολόγιο






Εγγραφείτε στην
Φιλοπατρία



Site Meter



"Πρέπει να καταλάβετε, οι κορυφαίοι μπολσεβίκοι που ανέλαβαν την Ρωσία δεν ήταν Ρώσσοι. Μισούσαν τους Ρώσους. Μισούσαν τους χριστιανούς. Καθοδηγούμενοι από εθνοτικό μίσος βασάνισαν και έσφαξαν εκατομμύρια Ρώσους χωρίς ίχνος ανθρώπινης μεταμέλειας. Δεν μπορεί να υπερεκτιμηθεί. Ο Μπολσεβικισμός διέπραξε την μεγαλύτερη ανθρώπινη σφαγή όλων των εποχών. Το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου είναι αδαείς και αδιάφορο για αυτό το τεράστιο έγκλημα είναι η απόδειξη ότι τα παγκόσμια μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι στα χέρια των δραστών. "-

Σολζενίτσιν


GreekBloggers.com

del.icio.us

RSS Ροές

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

Twitter Updates

Σφάλμα: Βεβαιωθείτε ότι ο λογαριασμός του Twitter είναι δημόσιος.




drop feedjit τοο
drop_feedjit_τοο



"Share this blog" Facebook Twitter More...
Αρέσει σε %d bloggers: