Φιλοπατρία

Posts Tagged ‘Γαλλία

…Ο κ. Κουράκης αναφέρθηκε σε ισχύοντα και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, τη Γερμανία, την Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία και την Ιρλανδία και υπογραμμίζει ότι στην ίδια ομιλία του έκανε λόγο για εξαντλητικό διάλογο με την Εκκλησία.

«Πρέπει να σας πω ότι αυτή η λύση δεν είναι καινοφανής, δεν την ανακάλυψε ο ΣΥΡΙΖΑ. Πάρα πολλές αστικές δημοκρατίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μισθοδοτούν τους κληρικούς. Πιο συγκεκριμένα, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ιρλανδία) δεν τους μισθοδοτούν διόλου, έχουν όμως επιβάλει τον λεγόμενο «εκκλησιαστικό φόρο’ που τον καταβάλλουν οι δεδηλωμένοι πιστοί και τον αποδίδει το κράτος στις αντίστοιχες Εκκλησίες. Πρέπει να σας πω ότι η Αγγλία περιορίζεται αποκλειστικώς και μόνο στο να συντηρεί με κρατική δαπάνη τους ναούς που έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά μνημεία. Στη δε Γαλλία όχι μόνον δεν μισθοδοτούνται οι κληρικοί, αλλά και η πάσης φύσεως επιχορήγηση προς τις Εκκλησίες απαγορεύεται ρητά από το Σύνταγμα».

Ο αγράμματος γραμματέας παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ προφανώς αγνοεί επαναστατική αδεία τα παρακάτω δεδομένα για την Γαλλία. Όταν ολοκληρώθηκε η «επανάσταση» των Μασονικών στοών των φωταδιστών και όλων των ευαγών ιδρυμάτων που βρίσκονταν πίσω από τον όχλο και τον ποδηγετούσαν ένα μεγάλο μέρος του κλήρου δολοφονήθηκε.

Τα ίχνη από τις δολοφονίες υπάρχουν ακόμη σε μερικά μέρη όπως το μοναστήρι του Σαιν Ζερμαίν ντε Πρε που οι έχουν σημάδια από τις σπαθιές και είναι ακόμη λεκιασμένοι από το αίμα των κληρικών.

Τίποτε καινούριο φυσικά για τους κομμουνιστές καθώς αυτή είναι η συνταγή που ακολούθησαν στην Ρωσσία και φυσικά αυτή που εφάρμοσαν οι πρόγονοι του Κουράκη στον συμμοριτοπόλεμο, άσχετα αν εμφανίζουν τον πάπα-Ανυπόμονο (που μίλησε για τα εγκλήματα τους πριν πεθάνει) για να πουν ότι ο κλήρος ήταν μαζί τους. Ψέμματα λένε.

Όταν πια με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είχε επιβληθεί η επανάσταση στην Γαλλία οι εναπομείναντες κληρικοί για να λειτουργήσουν υποχρεώθηκαν να δώσουν όρκο πίστης στην επανάσταση. Έτσι ο κλήρος χωρίστηκε στα δυο, στους δηλωσίες και τους μη δηλωσίες και φυσικά αυτό δίχασε και κλόνισε την εμπιστοσύνη του κόσμου. Αυτός ο διχασμός εξακολουθεί να υπάρχει ως τις μέρες μας πέρα από το γεγονός ότι από την δεκαετία του 60 και μετά ο θεματοφύλακας της πίστης του Καθολικισμού δηλ. το Βατικανό θεωρείται ότι έχει υιοθετήσει άλλη ατζέντα.

Το Σύνταγμα της Γαλλίας το οποίο επικαλείται ο βαψομαλλιάς και το οποίο τυχαίνει κάπως να γνωρίζω θα ήταν η ταφόπλακά του.

Αυτό επειδή δεν αναγνωρίζει δυο κατηγορίες πολιτών όπως αυτές που έχουν φτιάξει με τους λαθρομετανάστες στην Ελλάδα οι πεμπτοφαλαγγίτες του, κουρελιάζοντας το Ελληνικό.

Αλλά είπαμε: Όταν μας βολεύει μιλάμε για Σύνταγμα, όταν δεν μας βολεύει το καταργούμε στην πράξη. Πως αλλιώς θα γινόταν το κρέας ψάρι , και ο ΣΥΡΙΖΑ αξιωματική αντιπολίτευση;

ΤΕΛΟΣ ΣΤΟ ΘΡΙΛΕΡ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ 32 ΩΡΕΣ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ

Πήδηξε από το παράθυρο πυροβολώντας με μίσος ως την τελευταία στιγμή

Με έφοδο των αστυνομικών δυνάμεων που ανάγκασε τον 24χρονο Μοχάμεντ Μεράχ να πηδήξει από το παράθυρο του διαμερίσματος όπου παρέμεινε ταμπουρωμένος και να δώσει τέλος στη ζωή του -πυροβολώντας έως την τελευταία στιγμή- έληξε το θρίλερ της πολιορκίας στην Τουλούζ που διήρκεσε πάνω από 32 ώρες κρατώντας ολόκληρη τη Γαλλία με κομένη την ανάσα.

Πηγή

Φυσικά δεν θα μάθουμε άμεσα τι ακριβώς έχει γίνει, γιατί τα ΜΜΕ άρχισαν τα γνωστά τους κόλπα. Χτες το βράδυ (;) διάβαζα ότι δεν υπήρχε καμία κίνηση στο διαμέρισμα του ύποτου και η αστυνομία έριξε 3 κροτίδες για να δει αντιδράσεις.

Το πιο πιθανό είναι ότι ο ύποπτος νεκραναστήθηκε ξαφνικά και επιχείρησε ηρωϊκή έφοδο.

Μια και μιλάμε όμως για Τουλούζ σας αφιωρώνω μια που αγάπησα.

Χαμενος says: 14/06/2010 at 22:25

Βάση στοιχείων της BankForInternationalSettlements (Banquedesrèglementsinternationaux), την Μεκα των κερδοσκοπικών οργανισμών, το 60% του δημόσιου χρέους κατέχουν η Γαλλία, η Ελβετία και η Γερμανία (δλδ περίπου 180 από τα 300 δις).
Σύμφωνα με τις Γαλλικές τράπεζες.
h**p://www.lefigaro.fr/societes/2010/05/06/04015-20100506ARTFIG00561-l-exposition-des-banques-francaises-a-la-dette-grecque.php
από τα περίπου 55 δις Ελληνικού χρέους που φέρεται να κατέχει η Γαλλία, τα 30 περίπου είναι χρέη των Γενική και Εμπορική των οποίων κατέχουν μεγάλα ποσοστά Γαλλικές τράπεζες. Δεν προσδιορίζεται όμως πόσα από τα 30 αυτά δις αντιστοιχούν σε δημόσιο χρέος (ομόλογα). Για την Εμπορική αναφέρει 26 δις χρέος, και τον Απρίλη το 2010 η CreditAgricole μίλαγε για 600 εκ. δημόσιου χρέους.
h**p://www.lefigaro.fr/societes/2010/04/28/04015-20100428ARTFIG00705-grece-credit-agricole-expose-a-hauteur-de-850-millions-8364-.php
Με άλλα λόγια το Ελληνικό δημόσιο φαίνεται να χρωστάει στις Γαλλικές τράπεζες περί τα 10 δις ευρώ. Τα υπόλοιπα 45 δις είναι ιδιωτικά χρέη και διάφορες κοινές επενδύσεις. Τα 55 δις δεν είναι το χρέος της Ελλάδας αλλά η ζημία που θα υποστούν οι Γαλλικές τράπεζες σε περίπτωση πτώχευσης της Ελλάδας.
Οι Γερμανικές τράπεζες φαίνεται να κατέχουν περίπου 20 δις δημόσιο Ελληνικό χρέος:
h**p://www.agefi.fr/(S(5nsrsxqya4m2nv4534qzcx55))/search/default2.aspx?search=dette%20souveraine&id_article=1135134&page=&themes=&societes=&personnes=%7CBaudouin%20Prot%7C&publications=%7C380%7C&tri=&AspxAutoDetectCookieSupport=1
Οι Ελβετοί από την πλευρά τους έχουν μόνο 3 δις από Ελληνικά ομόλογα. Τα υπόλοιπα 45 εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς, άλλα και πάλι δεν μάθαμε πόσα από αυτά ήταν δημόσιο χρέος.
h**p://www.reuters.com/article/idUSLDE63R2GB20100429
Με άλλα λόγια τα 180 δις Ελληνικού “δημόσιου χρέους” έγιναν 35 δις για την ώρα.
Αυτό μας δίνει μια ιδέα του πόσο αξιόπιστοι είναι οι οίκοι αξιολόγησης.

Το κριτήριο της ιθαγένειας

Tης Ελλης Τριανταφυλλου

Πέρασε στα ψιλά των ΜΜΕ -δείγμα κι αυτό της εποχής- αλλά έχει μεγάλο ενδιαφέρον η παρέμβαση που έκανε πρόσφατα ο υπουργός Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλος σε συζήτηση εν όψει αλλαγής του υφιστάμενου Κώδικα Ιθαγένειας. Ο κ. Παυλόπουλος είπε ότι τόσο το δίκαιο του αίματος όσο και το δίκαιο του εδάφους είναι έννοιες ξεπερασμένες και προέκρινε την έννοια του «animus», του ελέγχου δηλαδή του ψυχισμού, της συνείδησης του αλλοδαπού που επιθυμεί την ελληνική ιθαγένεια! Ανέφερε χαρακτηριστικά πως η απόδοση της ιθαγένειας δεν σχετίζεται «ούτε με τη γέννηση ούτε με το έδαφος ούτε ακόμη με το αίμα» και εκτίμησε ότι «πρέπει να ερευνάται αν η απόκτηση αυτής ανταποκρίνεται στον ψυχισμό του αιτούντος, πόσο δηλαδή θέλει και νιώθει την ανάγκη να αποτελέσει μέλος ενός έθνους».

Το άρθρο ίσως να πέρασε στα ψιλά για τα ΜΜΕ και αυτό δεν είναι έκπληξη. Είναι η Ομερτά. Πάντως είναι ψευδές σε ότι αφορά τις αναφορές του στην Γαλλία.

Η αντίληψη αυτή δοκιμάστηκε και πέτυχε στην πράξη στη Γαλλία, μετά τη Γαλλική Επανάσταση, όταν εφαρμόστηκε για πρώτη φορά η αρχή ότι «Γάλλος πολίτης είναι όποιος αισθάνεται Γάλλος». Από τότε μέχρι σήμερα, η Γαλλία δίνει τη γαλλική ιθαγένεια και μέσα από αυτή τη νομική πράξη προσπαθεί να προσφέρει ίσες ευκαιρίες και δικαιώματα σε όλους τους Γάλλους πολίτες. Αντιμετωπίζει, βέβαια, ένα βαθύ πρόβλημα κοινωνικού ρατσισμού και διαφοροποίησης, που έχει τις ρίζες του στην αποικιοκρατική περίοδο και την ιδεολογία που τη συνόδευε. Με την έννοια αυτή, οι πολιτικές ενσωμάτωσής της έχουν αρκετά διακεκριμένα όρια και η κοινωνική κατηγοριοποίηση δεν γίνεται με γνώμονα την ιθαγένεια αλλά την εθνική καταγωγή.

Ο ρατσισμός όσο και να θέλουν οι «Μεγάλοι» να πείσουν ότι είναι θέμα γονιδίων ξεκινά πρώτα απ’ όλα με την αντίληψη της διαφορετικότητας. Όταν ο Γάλλος κοιμάται από τις 10 το βράδυ για να πάει με όρεξη στην δουλειά του την επόμενη δεν μπορεί ο Άραβας ή ο Αφρικανός γείτονας του να τον κρατά ξύπνιο μέχρι τις 4 το πρωί επειδή έχει ραμαζάνι. Η δεν μπορεί ο Γάλλος να καθαρίζει τους κοινόχρηστους χώρους και ο αλλοδαπός γείτονας του να τα κάνει σουκ.

Τα πάντα ξεκινούν από πολιτιστικές και μορφωτικές συνήθειες και είναι καθήκον του ξενοφερμένου να προσαρμοστεί στα ισχύοντα ήθη και έθιμα και όχι το αντίστροφο. Και αν το επιχείρημα που ακούγεται συχνά είναι ότι και τα δύο είναι ισοδύναμα αυτά τα λένε μόνο όσοι έχουν συμφέρον από το να φιμώσουν τις φωνές που βλέπουν το άδικο και διαμαρτύρονται.

Τα αποτελέσματα τα είδαμε τόσο παλιότερα όσο και το 2005 με τις ταραχές στις περιφέρειες της μητρόπολης. Αυτό επειδή το άρθρο επιχειρεί να τσουβαλιάσει δυο διαφορετικά πράγματα. Οι μεγάλοι κερδισμένοι της Γαλλικής επανάστασης ήταν οι Εβραίοι οι οποίοι για ιστορικούς λόγους δεν είχαν πλήρη δικαιώματα. Από εκεί και μετά όλοι μαζί γίνονται ισότιμοι πολίτες. Η επανάσταση προσπαθεί να προσεταιριστεί την ελίτ της διανόησης και της επιστήμης ασχέτως καταγωγής μέσα από το σχολείο. Ένας προικισμένος Τυνήσιος π.χ. θα γίνει πολύ εύκολα δεκτός στους κόλπους του Γαλ. Κράτους όταν έχει τα προσόντα για να διαπρέψει και θα βρει αμέριστη συμπαράσταση.

Αυτό που προκύπτει όμως για την ιστορική περίοδο που μιλάμε οι αριθμοί των αλλογενών αλλόθρησκων και αλλόφυλων δεν είναι φοβερά νούμερα και βρίσκονται διασκορπισμένοι σε όλη την επικράτεια. Επιπλέον μέσω της κοινής γλώσσας αρχίζει η αφομοίωση ή Γαλλοποίηση των διαφορετικών. Ακριβώς η ίδια πολιτική της κοινής γλώσσας χρησιμοποιείται για την ενοποίηση της Ιταλίας όπου οι τοπικισμοί ισχύουν.

Έτσι ακόμη και σήμερα τα αλλοδαπά παιδάκια που δεν μιλούν καλά Γαλλικά λοιδωρούνται από τα υπόλοιπα ενώ οι Γάλλοι στο άκουσμα ξένης γλώσσας συνήθως αντιδρούν λέγοντας «στην Γαλλία μιλάμε Γαλλικά».

Σίγουρα δεν θα είναι πολλοί οι Έλληνες που γνωρίζουν πως ορισμένες διάλεκτοι όπως π.χ. τα Βρετονικά (καθ’ ολοκληρίαν γλώσσες αφ’ εαυτές) απαγορευόταν να μιληθούν τόσο στις γεωγραφικές περιοχές τους όσο και σε όλη την επικράτεια επί ποινή. Δηλώσεις για την αφομοίωση μέσω της κοινής γλώσσας έκανε παλιότερα ο Κορσικανός υπουργός Πασκουά. Αυτό βεβαίως έδωσε και δίνει λαβή για ειρωνικά σχόλια των αλλογενών αλλά και αλλοδαπών για την κοινή γαλατική καταγωγή όλων των Γάλλων στην υπηκοότητα τα οποία τυχαίνει να γνωρίζω από πρώτο χέρι.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 επί Ζισκάρ, ψηφίζεται ο ανθρωπιστικός νόμος για την επανένωση των οικογενειών. Δηλ. οι πρώην Γάλλοι των αποικιών που είχαν πολεμήσει ή επιτύχει για ανεξαρτησία από την Γαλλία και βρίσκονται στην χώρα σαν εργαζόμενοι για τις δουλειές που ο Γάλλος άρχιζε να αντιπαθεί έχουν δικαίωμα να φέρουν τις οικογένειές τους στην Γαλλία.

Υπάρχουν βεβαίως ποσοστώσεις για την διατήρηση της ισορροπίας τα οποία από τις αρχές της δεκατίας του ’80 με την εκλογή το σοσιαληστή Μιττερράν ο οποίος είχε υπάρξει και υπάλληλος του καθεστώτος Βισύ αρχίζουν να παραμερίζονται καθώς εμφανίζονται οι θιασώτες του «εμπάτε σκύλοι αλέστε» με το μανδύα αντιρατσιστικών οργανώσεων που σημαδεύουν και την ταυτόχρονη αύξηση των εκλογικών ποσοστών του Λεπέν. Ανάλογα τις πολιτικές σας ιδέες θα σκεφτείτε άνοδος των ρατσιστών= άνοδος Λεπέν η αντίστροφα. Η εξέταση των γεγονότων κάνει την άνοδο του δαιμονοποιημένου μεν πλην δημαγωγού δε Λεπέν αναγκαίο αντίβαρο στην πολιτική του δώστα όλα στους ξένους.

Ας μην ξεχνάμε ότι επί εποχής Μιττερράν έγιναν δυο διαδοχικές νομιμοποιήσεις λαθρομεταναστών στην Γαλλία. Ο μεγαλύτερος αριθμός τους βρισκόταν γύρω και μέσα στην Μητρόπολη.

Όπου λοιπόν γινόταν η μαζική εγκατάσταση των κυρίως βορειοαφρικανών αλλοδαπών αυτό έδιωχνε μια ανάλογη ομάδα γηγενών που μπορούσε να φύγει από εκείνο που στην συνέχεια γινόταν γκέτο. Αλλοίωνε την σύνθεση του πληθυσμού και των δημ. σχολείων με αποτέλεσμα να γνωρίζω πολλά χρόνια πριν, αυτό που ήταν η λογική κατάληξη για το Μεταξουργείο την Κυψέλη κλπ. κάνοντας την όποια αφομοίωση αδύνατη. 25 Ελληνόπουλα μπορούν να αφομοιώσουν 3 αλλοδαπούς. 17 αλλοδαποί είναι πιο εύκολο να αφομοιώσουν 8 Ελληνόπουλα.

Η περαιτέρω υποβάθμιση ξεκινούσε με την διάθεση ναρκωτικών ακόμα και σκληρών τα οποία οι Βορειοαφρικανοί τα έβλεπαν σαν εκδίκηση για τους αποικιοκρατικούς πόλεμους της Γαλλίας, διαρρήξεις, ληστείες, μαχαιρώματα, κλοπές κλπ. Μια λύση ήταν να στέλνονται οι άνθρωποι αυτοί στην περιφέρεια αλλά εκεί δημιουργούταν άβατο για το κράτος και τους νόμους του.

Από ένα σημείο και μετά κάθε λίγο και λιγάκι ξεκινούσε μια αναταραχή με υπαρκτά η ανύπαρκτα αίτια κατέβαιναν τα CRS (αντίστοιχα των ΜΑΤ, μόνο που ανήκουν στην χωροφυλακή η οποία στην Γαλλία υπάγεται στο ΥΠΕΘΑ και όχι στο Εσωτερικών) και νόμιζες ότι υπήρχε στρατιωτική κατοχή. Όταν οι Γάλλοι κατάλαβαν τι έφταιγε άρχισαν να γκρεμίζουν τις μικροπόλεις-τέρατα όπου είχαν στοιβαχτεί οι αλλογενείς και οι αλλοδαποί.

Επίσης ψηφίστηκε και ο λεγόμενος νόμος της διπλής ποινής όπου αλλοδαπός που γεννήθηκε ή διέμενε στην Γαλλία και έκανε αδίκημα μετά την έκτιση της ποινής του απελαυνόταν στην χώρα καταγωγής του.

Το γεγονός ότι η Γαλλία δεν έφτασε στα δικά μας χάλια εξηγείται τόσο από το γεγονός ότι ήταν και είναι ένα ιδιαίτερα συντεταγμένο κράτος με νόμους με σοβαρή δημ. Διοίκηση και με αστυνομία που κάνει την δουλειά της.

Εντούτοις σήμερα φαίνεται καθαρά μια νεοταξική μεταστροφή προς την ευαγγελιζόμενη πολυπολιτισμική κοινωνία που δυσαρεστεί μερίδα του Γαλλικού πληθυσμού κάποιοι από τους οποίους προτιμούν να μεταναστεύσουν παρά να βρίσκονται σε μουσουλμανική χώρα.

Αντίθετα, η Γερμανία έχει επιλέξει να διατηρεί την ιδιότητα του ξένου και του μετανάστη ανεξάρτητα από τα χρόνια παραμονής στη χώρα, προωθώντας όμως ταυτόχρονα άλλες ουσιαστικές δομές που επιτρέπουν στους μετανάστες να συμμετέχουν στους γερμανικούς θεσμούς και μάλιστα κάποιες φορές έχοντας και ρόλους ευθύνης. Και οι δύο μεταναστευτικές πολιτικές έχουν έναν κοινό τόπο. Αυτόν που αφορά τα παιδιά δεύτερης γενιάς και την ενσωμάτωσή τους στις εθνικές κοινωνίες.

Η Ελλάδα, πάλι, αποτελούσε μια αρκετά ομοιογενή κοινωνία μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’80 με σταθερά δημογραφικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά. Η εικόνα άρχισε να μεταλλάσσεται από το 1990 και μετά, όταν η ελληνική κοινωνία κλήθηκε να εντάξει στους κόλπους της μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα κυρίως από τις χώρες των Βαλκανίων, της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, τη Μέση Ανατολή, την Τουρκία κ.λπ. και τους παλιννοστούντες.

Θα ήταν χρήσιμο λοιπόν αν εξετάσουμε την κυβέρνηση της εποχής τους λόγους και τα αίτια που η Ελλάδα «κλήθηκε» (αλήθεια από ποιόν κλήθηκε;) τα κίνητρα και πολλά άλλα θέματα. Όπως π.χ. καταγγελίες που είχαν αναρτήσει παλιότερα Αλβανοί στο Διαδίκτυο για την Ελλάδα ότι δεν αναγνωρίζονται τα δικαιώματα τους ως πρόσφυγες. Αλήθεια, υπόγραψαν κάποιοι Έλληνες πολιτικοί πολιτογραφώντας Αλβανούς ως πρόσφυγες και όχι ως αυτό που είναι δηλ. οικονομικοί λαθρομετανάστες; Και αν ναι με τι αντίτιμο; Επίσης όσον αφορά τους παλιννοστούντες υπάρχουν καταγγελίες για πλαστογραφημένες ή παράνομες Ελληνοποιήσεις που εμπίπτουν στην παράβαση του νόμου. Τι θα γίνει με αυτούς τους «Έλληνες» και όσους είναι από πίσω τους;

Μέχρι σήμερα, η ελληνική μεταναστευτική πολιτική -αποσπασματική και πρόχειρη- έδειχνε να προσομοιάζει περισσότερο με το γερμανικό μοντέλο, χωρίς να διαθέτει τις δομές κοινωνικής ενσωμάτωσης που προσφέρει η Γερμανία στους μετανάστες που συρρέουν στη χώρα. Είναι κοινό μυστικό για παράδειγμα ότι υπάρχουν ουκ ολίγα παιδιά μεταναστών, που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και ενηλικιώθηκαν στην Ελλάδα και παραμένουν χωρίς ελληνική υπηκοότητα, με προσωρινά χαρτιά, δηλαδή κυριολεκτικά στον αέρα, χωρίς ουσιαστικά περιθώρια επιλογών για τη ζωή τους. «Κατά τον αναθεωρημένο Κώδικα Ιθαγένειας, την ελληνική ιθαγένεια αποκτά από τη γέννησή του και όποιος γεννιέται σε ελληνικό έδαφος, εφόσον δεν αποκτά με τη γέννησή του αλλοδαπή ιθαγένεια ή είναι άγνωστης ιθαγένειας.

Πόσα πολλά είναι τα «ουκ ολίγα παιδιά»; Και γιατί θα πρέπει να πάρουν Ελληνική υπηκοότητα ενώ είναι αλλοδαποί και αλλογενείς. Απλή άδεια παραμονής αορίστου χρόνου χαλάει μήπως καμία σούπα;

Με τις διατάξεις του Π.Δ. 131/2006 που αναφέρονται στο δικαίωμα της οικογενειακής επανένωσης καλύπτεται η νόμιμη διαμονή των ανήλικων τέκνων υπηκόων τρίτων χωρών. Σε περίπτωση γέννησης τέκνου στην Ελλάδα, οι γονείς του μπορούν να καταθέσουν αίτηση στον Δήμο, προκειμένου να του χορηγηθεί άδεια διαμονής. Με τη συμπλήρωση του 18ου έτους χορηγείται αυτοτελής άδεια διαμονής μέχρι τη συμπλήρωση του 21ου έτους και στη συνέχεια η άδεια μπορεί να ανανεωθεί για σπουδές ή εργασία».

Αυτό μας φέρνει ήδη σε αυτό που έγινε στην Γαλλία το 77 και ο κάθε λαθρομετανάστης θα έχει πλέον νόμιμο δικαίωμα να φέρνει όλη του την οικογένεια και να μπορεί να καταναλώνει πόρους που πλήρωσαν άλλοι και να λέει εις υγείαν των κορόϊδων.

Γιατί όχι όταν φεύγει Και γιατί όχι αν είναι Αφρικανός φύλαρχος ή μουσουλμάνος με 4 γυναίκες και 25 παιδιά να μην παίρνει και επίδομα για την κάθε γυναίκα και το κάθε παιδί; Οι Έλληνες έτσι κι αλλιώς με μια γυναίκα αποκλείεται να τον πιάσουν στα επιδόματα. Και θα μπορεί να κάθεται στο καφενείο της χώρας του και να πίνει μόνιμα καφέ ζώντας από τις επιχορηγήσεις του κράτους. Η συνταγή είναι δοκιμασμένη από τους Τούρκους στην Γερμανία.

Τι συμβαίνει όμως με τα παιδιά, οι γονείς των οποίων έρχονται από μια άλλη χώρα και όπως είναι φυσικό διαθέτουν ήδη μία ιθαγένεια ή φτάνουν στην Ελλάδα από μια εμπόλεμη ζώνη, χωρίς να έχουν δυνατότητα να πάρουν χαρτιά από τη χώρα τους;
Τα ερωτήματα πολλά και τα διλήμματα κρίσιμα. Ο κ. Παυλόπουλος έβαλε μία νέα οπτική στο τραπέζι. Θα ήταν χρήσιμο να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος και ανταλλαγή απόψεων.

Αυτή είναι και η μοναδική περίπτωση προσφύγουν για τους οποίους προβλέπει η τέταρτη σύμβαση της Γενεύης. Σε ανθρωπιστικά πλαίσια προβλέπεται η βοήθειά τους εφ’ όσον μπορούν να αποδείξουν ότι όντως είναι πρόσφυγες. Άλλωστε οι διεθνείς οργανώσεις όπως ο Ερ. Σταυρός ή ο ΟΗΕ που δρουν σε εμπόλεμες περιοχές είναι σε θέση να γνωρίζουν πολλά και να απαντούν όταν τους ζητιέται. Ποια η ανάγκη λοιπόν της παροχής ιθαγένειας ή οτιδήποτε άλλο προτείνουν οι υποβολείς του αρθρογράφου;

Όσο για τον κ. Παυλόπουλο δεν έβαλε καμία νέα οπτική στο τραπέζι. Απλά στην συγκεκριμένη συγκυρία της αναμπουμπούλας προσπαθεί να περάσει την υπαγορευμένη γραμμή των προκατόχων του, του ΠΑΣΟΚ. Οι οποίοι πέρα από τα οικονομικά θαύματα των παροχών με δανεικά, της εκτόξευσης του δ. χρέους, το χρηματιστήριο, τα δώρα στους εαυτούς τους, τα παραδικαστικά τα ομόλογα κλπ. είχαν προφανώς υπογράψει στα αφεντικά τους να γίνει η «Αγγλική η επίσημη γλώσσα του κράτους». Τώρα αν γίνουν και η Αλβανική και η Πακιστανική ταυτόχρονα μικρό το κακό.

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Κατάπληκτος είδα τα αποτελέσματα από την δίκη του Κ. Πλεύρη. Προφανώς (αφού δεν είμαι δικηγόρος) υπήρξε παρατυπία στην διαδικασία της διεξαγωγής της δικης με αποτέλεσμα την ακύρωση της διαδικασίας.

Αυτό επειδή παλιότερα παρακολούθησα τις καταδίκες του πρώην μαρξιστή Γκαρωντύ και άλλων στην Γαλλία. Οι άνθρωποι αυτοί καταδικάστηκαν για εγκλήματα γνώμης (για τις ιδέες τους δηλ. παρά το γεγονός ότι αυτό κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα) ύστερα από δίκες που τους έστησαν παρόμοιοι κύκλοι που ξεκίνησαν τις δίκες στον Πλεύρη. Και ενώ στην δημοκρατική (;) Γαλλία οι ίδιοι και οι ίδιοι καταδικάστηκαν μια και δυο και τρεις για το ίδιο αδίκημα ενώ ταυτόχρονα επιχειρήθηκε ο οικονομικός τους στραγγαλισμός με πρόστιμα οι Γαλλικοί νομικοί κύκλοι δεν είδαν ούτε άκουσαν τίποτε.

Από ότι φαίνεται όμως στα καθ’υμάς η παρατυπία της διαδικασίας που μερικοί την πέρασαν ντούκου δεν άρεσε σε κάποιους άλλους δικαστές και έπραξαν το αυτονόητο. Τι να πώ; Καλή λευτεριά…

Να επισημάνω ακόμα ότι όταν ακούστηκαν οι ενστάσεις του Πλεύρη που αποδείκνυαν την μεροληψία του δικαστηρίου οι ενάγοντες και η πολιτική αγωγή βρέθηκαν στριμωγμένοι στα σκοινιά οπότε τους έσωσε ο από μηχανής Θεός, δηλ. τηλεφώνημα για βόμβα στα δικαστήρια. Εντελώς συμπτωματικά θα έλεγα. Και θα κληθούν εκ νέου οι άθεοι και η «Μυτιληνιά» για να καταθέσουν για το Ταλμούδ και άλλο κακό να μην τους εύρει.

Λεπτομέρειες εδώ και εδώ.

του Gamal Nkrumah

Sarkozy
________________________________________
Σαν οι συζυγικές προκλήσεις του να μην ήταν αρκετός λόγος ανησυχίας, «Sarco ο Sayan» έχει προκύψει ξαφνικά ως πιό περιβόητη επευφημία του γάλλου Προέδρου Nicolas Sarkozy. Η σημαίνουσα γαλλική καθημερινή Le Figaro την προηγούμενη εβδομάδα αποκάλυψε ότι ο γάλλος ηγέτης εργάστηκε μιά φορά για — και ίσως εργάζεται ακόμα, — την ισραηλινή κατασκοπεία ως sayan (εβραϊκά για τον αρωγό), ένας από χιλιάδες εβραϊους πολίτες των χωρών εκτός από το Ισραήλ που συνεργάζονται με τους katsas (αξιωματούχους της Mossad).
Μια επιστολή που αποστάλη στους γάλλους ανώτερους της αστυνομίας αργά τον περασμένο χειμώνα — πολύ πριν από την προεδρική εκλογή αλλά κάπως κρατήθηκε μυστικό — αποκάλυψε ότι ο Sarkozy στρατολογήθηκε ως ισραηλινός κατάσκοπος. Η γαλλική αστυνομία ερευνά αυτήν την περίοδο τα έγγραφα σχετικά με τις υποτιθέμενες δραστηριότητες κατασκοπείας του Sarkozy εξ ονόματος της Mossad, τις οποίες η Le Figaro ισχυρίζεται ότι χρονολογούνται από το 1983. Σύμφωνα με το συντάκτη του μηνύματος, το 1978, ο ισραηλινός πρωθυπουργός Menachem Begin διέταξε τη διήθηση του γαλλικού κυβερνώντος Γκωλικού κόμματος, Ένωση για ένα λαικό Κίνημα (Union pour un Mouvement Populaire). Αρχικά στοχεύονταν οι Πάτρικ Μπαλκανύ (Patrick Balkany), ο Πάτρικ Ντεβετζιάν (Patrick Devedjian) και ο Πιέρ Λελούς (Pierre Lellouche). Το 1983, στρατολόγησαν «το νέο και υποσχόμενο» Sarkozy, το «τέταρτο άτομο».

Ο Πρώην πράκτορας της Mossad ο Victor Ostrovsky περιγράφει πώς οι sayanim λειτουργούν μέσα στο «Δια της εξαπατήσεως»: Η προαγωγή και η καθαίρεση ενός αξιωματικού της Mossad. Επικοινωνούνται συνήθως μέσω συγγενών από το Ισραήλ. Ένας Ισραηλινός με έναν συγγενή στη Γαλλία, παραδείγματος χάριν, μπορεί να κληθεί να συντάξει μια επιστολή λέγοντας ότι το πρόσωπο που φέρει την επιστολή αντιπροσωπεύει μια οργάνωση ο της οποίας κύριος στόχος είναι να βοηθήσει να σωθούν Εβραίοι της Διασποράς. Θα μπορούσε ο γαλλος συγγενής να βοηθήσει από καμιά άποψη; Εκτελούν πολλούς διαφορετικούς ρόλους. Ένας sayan αυτοκινήτων, παραδείγματος χάριν, που λειτουργεί μια αντιπροσωπεία ενοικαζόμενων αυτοκινήτων, θα μπορούσε να βοηθήσει τη Mossad στο μίσθωμα ένος αυτοκίνητου χωρίς να πρέπει να συμπληρωθεί η συνηθισμένη τεκμηρίωση. Ένας sayan μεσίτης θα έβρισκε τη στέγη χωρίς να κινήσει υποψίες, ένας sayan τραπεζίτης θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει κάποιο στο μέσο της νύχτας εάν είναι ανάγκη, ένας γιατρός sayan θα θεράπευε μια πληγή από σφαίρα χωρίς να το αναφέρει στην αστυνομία.

Και, ένας πολιτικός sayan; Είναι μάλλον προφανές τι αυτό θα μπορούσε να σημαίνει. Οι sayanim είναι ομάδα των ανθρώπων έτοιμοι που θα παραμείνουν σιωπηλοί για τις ενέργειές τους από πίστη «στην υπόθεση», ένα ακίνδυνο σύστημα στρατολόγησης που στρατολογεί από τα εκατομμύρια των Εβραίων έξω από το Ισραήλ.

Τέτοια συζήτηση στέλνει κρυάδες στην σπονδυλική στήλη, ειδικά των αραβων και των μουσουλμάνων. Πράγματι, η αποκάλυψη δεν επέρασε απαρατήρητη στις αραβικές πρωτεύουσες ή δεν ήρθε όπως μια μεγάλη έκπληξη. Το Παρίσι μπορεί να είναι ηλιόλουστος τόπος για σκοτεινούς ανθρώπους. Όταν φτάνουμε την συλλογή πληροφοριών εξ ονόματος του Ισραήλ, ένα ερωτηματικό σηκώνεται αμέσως για το ηθικό ανάστημα του προσώπου εν λόγω. Αλλά, πώς αυτό το σκάνδαλο επιρρεάζει την εξωτερική και εσωτερική πολιτική της Γαλλίας;

Είναι συμβολικής σημασίας ότι ο ισραηλινός πρωθυπουργός Ehud Olmert ήταν σε κρατική επίσκεψη στη Γαλλία σε άμεσο επακόλουθο της αποκάλυψης της Le Figaro — φαινομενικά για να συζητήσει την πυρηνική ημερήσια διάταξη του Ιράν και το παλαιστινιακό ζήτημα. Η υπερήφανη και τραχιά Γαλλία κάτω από τον υποθετικά ξύπνιο νέο Πρόεδρό της ελπίζει να διαδραματίσει έναν περισσότερο προεξέχοντα ρόλο στον περίπλοκο κόσμο της μέσανατολικής πολιτικής. Τη Δευτέρα, ο Sarkozy πέταξε στο Μαρόκο, το προγονικό σπίτι πολλών από τον Εβραϊσμό της Γαλλίας, σύντομα αφότου δημοσιοποιήθηκε η σύνδεση του με τη Mossad. Δεν υπάρχει καμία σαφής ένδειξη ότι η αποκάλυψη είναι για να γίνει η Γαλλία περισσότερο μη δημοφιλής στον αραβικό κόσμο από όσο είναι ήδη, ειδικά στους ανεπίσημους κύκλους.

Στο εσωτερικό μέτωπο, εντούτοις, υπάρχουν πολλές συγκρουόμενες εκτιμήσεις. Οι Εβραίοι της Γαλλίας επιδεικνύουν τώρα μια αφή των ατμών, σε οξεία αντίθεση στο ματαιόδοξο διθυραμβισμό με το οποίο χαιρέτησαν την εκλογή του: «είμαστε πεισμένοι ότι ο νέος Πρόεδρος θα συνεχίσει ξεριζώνει την αντι-ισραηλινή αντίσταση,» χρησμοδότησε ο Sammy Ghozlan, ο Πρόεδρος της εβραϊκής Κοινότητας του Παρισιού σύντομα μετά από την εκλογή του Sarkozy. Η Γαλλία είναι κατοικία 500.000 Εβραίων , συνήθως Εβραίοι Σεφαράδες (Sephardic) αρχικά από τη βόρεια Αφρική και τις μεσογειακές χώρες.

Ο [Εβραίος] μητρικός παππούς του Sarkozy, Aron Mallah που χαιρετησε από τη Σαλόνικα, στην Ελλάδα, και λέγεται ότι έχει ασκήσει αξιοσημείωτη επιρροή στον εγγονό του. Ακόμα κι αν ανατράφηκε ως ρωμαιοκαθολικός, ο Sarkozy διαδραμάτισε έναν κρίσιμο ρόλο να κινήσει τη γαλλική κυβέρνηση για να κάνει αυτό που είναι απαραίτητο για να αντιμετωπίσει τους δυσμενείς ανέμους που απειλούν τη μεγαλύτερη εβραϊκή κοινότητα στη δυτική Ευρώπη,» σημείωσε ο Δαβίδ Χάρης (David Harris), ο εκτελεστικός διευθυντής της αμερικανικής εβραϊκής Επιτροπής. Ο Sarkozy, τελικά, ήταν ένα πολιτικό προϊόν της κυρίως εβραϊκής γειτονιάς ελίτ του Νεϊγύ επί του Σηκουάνα (Neuilly-sur-Seine), όπου εθήτευσε μακροχρόνια ως ο δήμαρχος.

Η μουσουλμανική μειονότητα της Γαλλίας δεν ήταν καν έκπληκτη από τις αποκαλύψεις της Le Figaro, ακόμα κι αν μερικοί προσποιήθηκαν απογοήτευση. Άλλοι είναι πιό ειλικρινείς. «Η Γαλλία δεν κυβερνιέται από τους Γάλλους, αλλά από τους υπηρέτες της Σιωνιστικής διεθνούς οι οποίοι ελέγχουν την οικονομία,»θρηνούσε το ράδιο Ισλάμ, που έχει στρατευμένες Ισλαμιστικές τάσεις. Όταν ο Sarkozy ήταν υπουργός εσωτερικών της Γαλλίας και έσφιξε σκληρά τα λουριά των μουσουλμάνων μεταναστών, καλώντας κυρίως τους μουσουλμάνους στασιαστές «λεχρίτες» σε μια ευρέως-κοινοποιημένη συνέντευξη, ανταπέδωσαν αποκαλώντας τον «Sarkozy sale juif [βρωμοΕβραίε]». Προφανώς δεν υπάρχει καμία χαμένη αγάπη μεταξύ της πέντε εκατομμύριων-ισχυρής γαλλικής μουσουλμανικής κοινότητας, της μεγαλύτερης στη δυτική Ευρώπη, και το γαλλο Πρόεδρο. Έχει λόγους για να ανησυχεί. Αυτός επιμελώς καλοπιάνει τους Ισραηλινούς. Αυτό είναι πολύ γνωστό.

Στα επιστημονικά χρονικά της γαλλικής πολιτικής υπάρχει μια προειδοποιητική ιστορία παντομίματος. Οι Γάλλοι Πρόεδροι δεν είναι πάντα ότι φαίνονται. Υπάρχουν, εντούτοις, δύο βασικές παρατηρήσεις σχετικά με τον Sarkozy. Η μία, είναι η πρόθεση του Sarkozy να εφαρμόσει μια «νέα κοινωνική σύμβαση» μεταξύ των εργοδοτών και των εργαζομένων, κεφαλαίου και της εργατικής τάξης. Αυτό αποπνέει Θατσερισμό. Η αποφασιστικότητά του να επιβάλλει μια «πολιτιστική επανάσταση» στη συλλογική εθνική ψυχή είναι γελοία παρωνυχίδα. Και επιπλέον ανήθικη.

Εισήγαγε πρόσφατα νομοθεσία –σε συνδυασμό με τις περικοπές στη σύνταξη, που απαιτούν τη γενετική σκιαγράφηση των μεταναστών για να εξασφαλίσουν ότι οποιοιδήποτε συγγενείς που σκοπεύουν να μεταναστεύσουν συνδέονται γενετικά. Η στρατηγική εμφανίζεται σαν να είναι μαλάκωμα του χτυπήματος των περικοπών της κοινωνικής ασφάλισης κάνοντας έκκληση στον ξενόφοβο ρατσισμό.

Η κατάσταση των φυλετικών σχέσεων στη Γαλλία είναι ακόμη πιό μπερδεμένη εικόνα από τις καταστροφικές καρικατούρες του Γαλλοαφρικανού κωμικό Dieudonné (Ντιεντονέ—ο Θεός έδωσε) φέρνουν στο νού. Είναι πασίγνωστος παίζοντας το ρόλο ενός Εβραίου Χασσιδίκ (Hassidic) που μιμείται το ναζιστικό χαιρετισμό. Λίγοι πολιτικοί κατηγορούν για τα προβλήματά τους τους κυνικούς κωμικούς, αλλά, και ο Sarkozy δεν αποτελεί καμία εξαίρεση. Οι οπαδοί του σηκώνουν δάχτυλα κατηγορίας στον «ανεύθυνο Τύπο».

Η πραγματική μαγεία αρχίζει όταν τροφοδοτείται ο Sarkozy με την πρώην-μοντέλο σύζυγό του. Αυτή, τελικά, έπαιξε έναν ρόλο στην απελευθέρωση των βουλγάρων νοσοκόμων και ενός παλαιστίνιου ιατρού. Και αυτή επίσης, είναι ισπανικοεβραϊκής καταγωγής. Αλλά, αυτή δεν μπορεί να είναι παρά μια ασήμαντη παρεμπίπτουσα παρατήρηση. Η Γαλλία, γενικά, θεώρησε τη διάλυση των σχέσεών τους σαν κακό αστείο. Αντίθετα από τους Αμερικανούς, οι Γάλλοι δεν αντιμετωπίζουν τις ιδιωτικές ζωές των προέδρων τους τρομερά σοβαρά. Υπήρξε ο συχωρεμένος Φρανσουά Μιττερράν, παραδείγματος χάριν. Μετά βίας οποιοσδήποτε σε όλη τη Γαλλία ανασήκωσε ένα φρύδι όταν διέρρευσε ότι είχε μια εξώγαμη κόρη. Οι Γάλλοι ενδιαφέρονται περισσότερο για τον ιδεολογικό προσανατολισμό και την πολιτική συγγένεια του Προέδρου τους και σε τελική δεν ενδιαφέρονται για τις ιδιωτικές υποθέσεις τους — τουλάχιστον όχι υπό οποιαδήποτε πολιτική έννοια.

Η ενδιαφέρουσα «εξέλιξη», εντούτοις, είναι ότι ο διαγωνισμός μεταξύ της Cecilia και του Nicolas Sarkozy είναι μια κωμική διασταύρωση μεταξύ ένα καυγαδάκι εραστών και της μάχης των φύλων. Εμφανίζεται ότι οι ζαβλακωμένοι Γάλλοι ψηφοφόροι αναγκάζονται να κάνουν τα στραβά μάτια στο καραγκιοζιλίκια των ηγετών τους. Το διαζύγιο του Sarkozy ακολουθεί στο κατόπι του χωρισμού του πρώτου θηλυκού υποψηφίου για την προεδρία Σεγκολέν Ρουαγιάλ (Ségolène Royal), τη «γαζέλλα» της γαλλικής πολιτικής, από τον ισόβιο εραστή της Φρανσουά Ολλάντ (François Hollande) μόλις ένα μήνα αφότου έχασε την προεδρική κούρσα το Μάιο. Επιπλέον, στην τρυφερή ηλικία των 19, η Ρουαγιάλ μήνυσε τον πατέρα της για την άρνησή του να χωρίσει τη μητέρα της και να πληρώσει διατροφή και επίδομα των παιδιών. Αυτό ήταν πίσω το 1972, μετα μια δεκαετία αργότερα κέρδισε την υπόθεση ενάντια στον πατέρα της. Ειρωνικά, ο σύμβουλος της Ρουαγιάλ ο μακαρίτης Γάλλος σοσιαλιστής Πρόεδρος Mitterrand ήταν διαβόητος για τις εξωγαμιαίες σχέσεις του, η πιό περίοπτη ήταν η ερωτοδουλειά του με την Αν Πινζώ (Anne Pingeot) και επακόλουθη κοινοποίηση προς το τέλος της ζωής του ότι απόκτησε μια εξώγαμη κόρη την Μαζαρίν (Mazarine) μαζί της.

Και, οι ψηφοφόροι; Ο πιό πρόσφατος κίνδυνος που αντιμετωπίζει ο Γάλλος Πρόεδρος είναι οι κοινωνικοοικονομικές πολιτικές του. Η επίδειξη δύναμης του Sarkozy με τα συνδικάτα απειλεί να μετατραπεί σε στιγμή αποφασιστική για τη Γαλλία. Η εξωτερική πολιτική, επίσης, έχει έρθει κάτω από πολλή διερεύνηση. Η Γαλλία έχει γίνει φανατικά Ατλαντική υπό την προεδρία του Sarkozy. Αυτό παρότι, αντίθετα από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ George W Bush, ο Sarkozy δεν κάνει πολύ θόρυβο για τις αμφίβολες θρησκευτικές πεποιθήσεις του. Η πιό κοινή κριτική του Sarkozy είναι ότι έχει υπερβολική επίγνωση της θρησκευτικής κληρονομιάς του, ένα γνώρισμα που δεν εκτιμάται από το φανατικά κοσμικό γαλλικό πολιτικό κατεστημένο. Η Γαλλία είναι πολιτιστικά η πιό άθρησκη χώρα στην Ευρώπη, η ίδια η πιό κοσμική και αντιθρησκευτική από τις ηπείρους του κόσμου.

Για έναν πολιτικό που επευφημείται για την διορατικότητα του, είναι τρομακτικό ότι ο Sarkozy έχει σκοντάψει επάνω από γεγονότα που πρέπει να είχε δει τον ερχομό. Η αγχίνοιά του τον εγκατέλειψε προφανώς αυτή τη εβδομάδα. Η Le Figaro έσκασε το μυστικό. Και η σύζυγός του, επίσης, μετά από τα ψώνια με την Lyudmila Putin, τη ρωσίδα πρώτη κυρία, προφανώς αποφάσισε ότι είχε μεταχειριστεί αρκετά ως «μέρος των επίπλων» και έκαναν το «σχίσμα» τους πολύ δημόσια.

Η Γαλλία είναι τώρα στην αδέξια θέση της ανυπαρξίας πρώτης κυρίας. Η 49χρονη πρώην μοντέλλο, δικηγόρος και πολιτικός σύμβουλος δεν είναι με κανένα τρόπο ντροπαλή στα ΜΜΕ. «έδωσα στο Nicolas 20 χρόνια της ζωής μου,» είπε στο δημοφιλές γαλλικό περιοδικό Elle σε μια ειδική έκδοση το οποίο ζήτησε προσωπικά, παρά την ακαταλληλότητα του συγχρονισμού. Είχε παραπονεθεί από καιρό ότι βρισκόταν πολιτικά στην «περιφέρεια». Όσο ενοχλητική και να είναι αυτή η ερμηνεία, είναι με έναν τρόπο παρηγορητική για το Sarkozy. Είναι τώρα ελεύθερος να χειριστεί τους αντιπάλους του χωρίς την ανάσα της ακαταστάλαχτης Cecilia πίσω από το σβέρκο του ή, αντίθετα, που εξαφανίζεται στις κρίσιμες στιγμές.

Ακόμη και με την προσωπική ζωή του κουρελιασμένη, ο Sarkozy είναι υποχρεωμένος να ανυψώσει τη γαλλική τρικολόρ υψηλά στο διεθνή χώρο. Ποια σημαία να είναι αυτή;

Πηγή


Διάφορα

Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή 3.0 Ελλάδα .

View blog authority





«Οποιαδήποτε κοινωνία παραχωρήσει λίγη ελευθερία για να κερδίσει λίγη ασφάλεια δεν αξίζει τίποτε από τα δύο και θα χάσει και τα δύο.»


Βενιαμίν Φραγκλίνος




My blog is worth $3,951.78.
How much is your blog worth?


Ακριβός αέραςturkey-greece.


Δημοψήφισμα dimopsifisma



Drop flagcounter.com
drop flagcounter



Βγάλε μετά συμπέρασμα





5η Φάλαγγαprodotes


«Ο χρυσός υπήρξεν ανέκαθεν ο μόνος σεβαστός εν τω κόσμω θεός, προφήται δε αυτού οι Εβραίοι.»

«Η Πάπισσα Ιωάννα»
Εμμανουήλ Ροΐδης



ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ


«Δεν απαιτείται πλειοψηφία για την επικράτηση, αλλά μάλλον μια οργισμένη, ακούραστη μειοψηφία, παθιασμένη να βάζει φωτιές ελευθερίας στους θαμνότοπους στα μυαλά των ανθρώπων.»

Σάμιουελ Άνταμς (1722-1803)


web counter


«Για να μάθεις ποιος σε κυβερνά ανακάλυψε απλά ποιους δεν έχεις την άδεια να επικρίνεις.»

Βολταίρος


Αρχείο

RSS Ειδήσεις: Ελλάδα από το Google

Οι πίσω μου Σελίδες

Κατηγορίες

Πατριώτης


"Στο ξεκίνημα μιας αλλαγής ο πατριώτης είναι ένας δυσεύρετος άνθρωπος, γενναίος, μισημένος και περιφρονημένος. Όταν ο αγώνας του πετυχαίνει, και ο δειλός συμπράττει μαζί του, γιατί τότε δεν στοιχίζει τίποτα να είσαι πατριώτης."

Σημειωματάριο 1904
Μάρκ Τουαίην (Σάμιουελ Κλέμενς)


free counters

"Εάν ο αμερικανικός λαός επιτρέψει ποτέ στις ιδιωτικές τράπεζες να ελέγξουν την έκδοση του νομίσματός του πρώτα με τον πληθωρισμό, κατόπιν με τον αποπληθωρισμό, οι τράπεζες... θα στερήσουν τους ανθρώπους από όλη την περιουσία τους, έως ότου τα παιδιά τους να ξυπνήσουν άστεγα στην ήπειρο που οι πατέρες τους κατάκτησαν..."

Θωμάς Τζέφερσον





ΜΑΖΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ

O ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΠΡΟΩΘΕΙ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΨΗΦΙΣΘΗ ΣΤΑ ΘΕΡΙΝΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΠΟΥ ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΕΙ ΜΑΖΙΚΑ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Η μαζική ”Ελληνοποίηση” αλλοδαπών είναι πολύ σοβαρό γεγονός με συνέπειες - τίς οίδε θετικές ή αρνητικές - για να αφεθεί στην διάκριση του κ. Παυλόπουλου, ο οποίος προφανώς ενδιαφέρεται για ψήφους. Σας παρακαλώ να αντιδράσετε πριν μετατραπούμε σε Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Γερμανία και δούμε φαινόμενα ανάλογα με αυτά των Δυτικών μεγαλοπόλεων… Σταδιακό εξισλαμισμό… Οι αγώνες και το αίμα των προγόνων μας μας καλούν να αντιδράσουμε με κάθε σύννομο τρόπο μέσα στα πλαίσια της συνταγματικής τάξης και ελευθερίας

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΗΤΕ

ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ 210 3744000

ΑΝΑΜΕΤΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΤΕ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ

Leonidas C. Aposkitis





Στατιστικά Ιστολογίου

  • 356.702 επισκέψεις

Προδότης

Ένα έθνος μπορεί να επιζήσει από τους ανόητους και ακόμα και τους φιλόδοξούς του. Αλλά δεν μπορεί να επιζήσει από την προδοσία στο εσωτερικό του.Ένας εχθρός προ των πυλών είναι λιγότερο τρομερός γιατί είναι γνωστός και κρατά την σημαία του υψωμένη.
Αλλά οι προδότες που κινούνται μεταξύ των εγκλείστων ελεύθερα, οι δικοί τους ύπουλοι ψίθυροι που σιγοψιθιρίζονται μέσα σ’όλες τις αλέες, ακούονται μέχρι τις αίθουσες της κυβέρνησης της ίδιας... γιατί ο προδότης δεν φαίνεται καθόλου ως προδότης:
Μιλά με εκφράσεις γνωστές στα θύματά του, και φορά τα πρόσωπά τους και τα ενδύματά τους, απευθύνεται στη μικροψυχία που βρίσκεται βαθιά στις ψυχές όλων των ανθρώπων.
Σαπίζει τη ψυχή ενός έθνους, εργάζεται κρυφά και άγνωστος στη νύχτα για να υπονομεύσει τους στυλοβάτες της πόλης μολύνει το πολιτικό σώμα έτσι ώστε να μην μπορεί πλέον να αντισταθεί. Ο δολοφόνος πρέπει να είναι λιγώτερο τρομακτικός.

—Κικέρωνας


Bookmark and Share

Λευτεριά στον Δ. Παπαγεωργίου



Κατά προπαγάνδας! (Απο το http://xilapetres.blogspot.com)


Η "πλήρης υπευθυνότητα για τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, βρίσκεται αντικρυστά στους ώμους των διεθνών εβραίων τραπεζιτών. Είναι υπεύθυνοι για τα εκατομμύρια των νεκρών και του θανάτου ". -- Αμερικανικό Κογκρέσο – U.S. Congress - Record 67th Congress, 4. Sitting, Senate Document nr. 346)


"Η μπολσεβικική επανάσταση στη Ρωσία ήταν η εργασία του εβραϊκού προγραμματισμού και της εβραϊκής δυσαρέσκειας. Το σχέδιό μας είναι να έχουμε μια νέα παγκόσμια τάξη. Ότι ελειτούργησε τόσο θαυμάσια στη Ρωσία, πρόκειται να γίνει πραγματικότητα για ολόκληρο τον κόσμο." -- Το περιοδικό Αμερικανός Εβραίος, 10, Σεπτέμβριου 1920


"Με τη χρησιμοποίηση της νέας πολιτικής εξόριστων άθεων [ οι Σιωνιστές] προκάλεσαν και αύξησαν τον αντισημιτισμό στην Ευρώπη που οδήγησε στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Το παγκόσμιο μποϊκοτάρισμα ενάντια στη Γερμανία το 1933 και η υστερότερη γενικευμένη δήλωση πολέμου ενάντια στη Γερμανία, που άρχισε από τους σιωνιστές ηγέτες και το παγκόσμιο εβραϊκό συνέδριο. . ."-- ραβίνος Schwartz, New York Times, 30 Σεπτεμβρίου 1997


Τυχαίο ιστοσημείωμα
σ’ αυτό το ιστολόγιο






Εγγραφείτε στην
Φιλοπατρία



Site Meter



"Πρέπει να καταλάβετε, οι κορυφαίοι μπολσεβίκοι που ανέλαβαν την Ρωσία δεν ήταν Ρώσσοι. Μισούσαν τους Ρώσους. Μισούσαν τους χριστιανούς. Καθοδηγούμενοι από εθνοτικό μίσος βασάνισαν και έσφαξαν εκατομμύρια Ρώσους χωρίς ίχνος ανθρώπινης μεταμέλειας. Δεν μπορεί να υπερεκτιμηθεί. Ο Μπολσεβικισμός διέπραξε την μεγαλύτερη ανθρώπινη σφαγή όλων των εποχών. Το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου είναι αδαείς και αδιάφορο για αυτό το τεράστιο έγκλημα είναι η απόδειξη ότι τα παγκόσμια μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι στα χέρια των δραστών. "-

Σολζενίτσιν


GreekBloggers.com

del.icio.us

RSS Ροές

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

Twitter Updates

  • RT @pandou: Αστυνομικός στις 🇺🇸#ΗΠΑ και η ελευθερία κινήσεων για την αυτοάμυνά του,καθώς του επιτίθεται #Αντιφα. Συγκρίνετέ αυτό το περιστα… 8 months ago
  • RT @LavrentisBeria4: Ο αλλος συντροφος μας λεει οτι εχουν χαθει οι αξιες γιατι οι μικροαστοι ενδιαφερονται μονο για τα λεφτα από τις δουλιτ… 8 months ago



drop feedjit τοο
drop_feedjit_τοο



"Share this blog" Facebook Twitter More...
Αρέσει σε %d bloggers: