Φιλοπατρία

Η Ρένα Μόλχο θεωρεί την αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου για τον Κώστα Πλεύρη ντροπιαστική για την Ελλάδα.

Δικαίωμά της. Και εμένα με ενοχλεί ότι δεν υπήρξε ποτέ η παραμικρή ενέργεια για την εφαρμογή των δεκάτων καταδικαστικών αποφάσεων του Ο.Η.Ε. εναντίον του Ισραήλ. Με ενοχλεί που το κράτος των δολοφόνων μικρών παιδιών έγινε δεκτό στην Ε.Ε. χωρίς εμείς να ερωτηθούμε ποτέ. Εκτός αν το «Ελλάδα» είναι κωδικός για κάτι άλλο, με αφήνει αδιάφορο. Η εν λόγω κυρία καταφέρεται εναντίον απόφασης της Ελληνικής δικαιοσύνης παρά το γεγονός ότι η ίδια εμφανίστηκε σαν κατήγορος στην παραπάνω δίκη. Καταλαβαίνω ότι πρέπει να ενοχλεί η απόφαση που εκδόθηκε για τον Κ. Πλεύρη αφού το δικαστήριο στέρησε την δυνατότητα στον οποιονδήποτε Εβραίο, προς το παρόν, να σέρνει σε δίκη οποιονδήποτε Έλληνα λέει την γνώμη του, ή προβάλει ιστορικά επιχειρήματα που ενοχλούν, με το αιτιολογικό ότι προσβάλει ή δυσφημεί τους Εβραίους έτσι γενικά και αόριστα.

Γιατί το λέτε αυτό;
Διότι δια πρώτην φοράν στην μεταπολεμικήν Ευρώπην ηττήθη δικαστικώς ο εβραιοσιωνισμός. Παντού νομικώς κάνουν ό,τι θέλουν. Εδώ όχι. Υπ’ αυτήν την έννοιαν, η απόφασις είναι ιστορική και εθνικής σημασίας, επειδή έχει αντίκτυπον στην Ελλάδα. Θα το ιδήτε.

Ο Μαζάουερ γράφει στο βιβλίο του για τη Θεσσαλονίκη ότι κατά τη διάρκεια της κατοχής δεν υπήρξε καμία αντίδραση στον διωγμό των Εβραίων της πόλης από επαγγελματικούς φορείς, οργανώσεις, καθηγητές, φοιτητές ή εκκλησιαστικούς φορείς.

Για μερικές απαντήσεις δείτε αυτό.

«Οχι μόνο δεν υπήρξε καμία αντίδραση αλλά πολύ μεγάλη μερίδα του ελληνικού πληθυσμού συνεργάστηκε με τον κατακτητή. Έχουμε περιπτώσεις όπως στη Ζάκυνθο που δεν χάθηκε ούτε ένας Εβραίος επειδή και ο μητροπολίτης Ζακύνθου και ο πρόεδρος αρνήθηκαν να δώσουν τις καταστάσεις και να καταδώσουν Εβραίους. Το ίδιο και στην Χαλκίδα. Και έχουμε περιπτώσεις σαν τα Γιάννινα και τη Θεσσαλονίκη με ποσοστό απώλειας, 98% και 96% αντίστοιχα. …

Πόσο μεγάλη είναι η πολύ μεγάλη μερίδα του πληθυσμού; Και κυρίως γιατί η αφηνιασμένη κα Μόλχο δεν μας λέει τίποτε για τους έξη Εβραίους μέσα από την εβραϊκή κοινότητα που ετοίμαζαν τους καταλόγους των προς εκτοπισμό Εβραίων μέσα από την ίδια κοινότητα; Μήπως αυτό έχει σχέση με την δρομολογημένη υπόσχεση της δημιουργίας του κράτους των απανταχού εβραίων όπως ομολόγησε στην συνέχεια ο πρόεδρος Μπεν Γκουριόν; (Δείτε και το βίντεο ντοκουμέντο με αγγλικούς υποτίτλους εδώ. Η δρομολόγηση αρχίζει να φαίνεται από το 28ο λεπτό (28’) και μετά).
Γιατί δεν μας λέει τίποτε για τις εντολές που είχαν δοθεί για προτεραιότητα για φυγάδευση των Εβραίων τόσο από κυβερνητική πλευρά όσο και από πλευράς αντίστασης; Προσφατα και ο Χαριτόπουλος στον “Άρη” αναφέρει περιστατικά.

Στη Θεσσαλονίκη οι χριστιανοί περίμεναν από πριν, από τον μεσοπόλεμο, από τη μεγάλη πυρκαγιά του ‘17, πώς και πώς να φύγουν οι Εβραίοι. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Θεσσαλονίκη μετατράπηκε σε πρωτεύουσα προσφύγων. Αυτοί μεταξύ άλλων ζούσαν σε συναγωγές, πήγαιναν και σε εβραϊκά σχολεία που επιτάχθηκαν γι’ αυτόν τον σκοπό. Ξέρετε ότι η Θεσσαλονίκη είχε περίπου 100 συναγωγές. Τώρα έχει 2,5….

Το ότι οι άνθρωποι περίμεναν πως και πως δεν λέει τίποτε. Και αυτό επειδή αποκρύπτει κάποια πράγματα. Όπως το ότι π.χ. ότι πριν το 1912 οι Εβραίοι ήθελαν να κάνουν την Μακεδονία (αυτή που διεκδικούν οι Σκοπιανοί σήμερα) ανεξάρτητο Εβραϊκό κράτος. Δεν λέει κουβέντα για την ανοιχτή εχθρότητα των εβραίων απέναντι στον Ελλ. Πληθυσμό όσο η περιοχή βρισκόταν υπό Τουρκική κατοχή ούτε ότι υπήρξαν πιστοί σύμμαχοι των Τούρκων χρηματοδοτώντας τις στρατιές του Αττατούρκ ενώ ο Τρότσκυ που βρισκόταν την περίοδο των Βαλκανικών στην Θεσσαλονίκη έπλεκε εγκώμια στον Αττατούρκ. Με άλλα λόγια παρά το γεγονός ότι είχαν να κάνουν με εσωτερικό εχθρό οι Έλληνες δεν έδειξαν εκδικητική διάθεση και επιπλέον ο Βενιζέλος έκανε τις συναγωγές ΝΠΔΔ με δικαίωμα είσπραξης φόρων.

Τι γίνεται στο κράτος των απανταχού Εβραίων από αυτή την άποψη;

Οι Εβραίοι της Μακεδονίας εγκαθίστανται στην περιοχή μετά την εκδίωξή τους από την Ισπανία (όσοι δηλ. δεν έγιναν Μαρράνος). Μερικοί από αυτούς μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης φεύγουν για άλλα μέρη όπως Τουρκία, Γαλλία Αμερική. Δεν έχετε να δείτε προσωπικές σελίδες εβραίων στο Ιντερνετ και δείτε όλες αυτές τις περιπλανήσεις να καταγράφονται.

Ενώ στη Θεσσαλονίκη δεν υπήρχε γκέτο και οι Εβραίοι ζούσαν παντού στην πόλη, ωστόσο ο Βενιζέλος υιοθέτησε και εισήγαγε για πρώτη φορά το γκέτο το εκλογικό. Φυσικά δεν πήγε κανείς να ψηφίσει, γιατί οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης ήταν πολιτικοποιημένοι πάντα, γι’ αυτό και ίδρυσαν και τη σοσιαλιστική Federation, ωστόσο αυτό (το γκέτο) έγινε. Από κει και πέρα αρχίζει ο διαχωρισμός». …

Το πολιτικοποιημένοι είναι επίσης κωδικός για το κομμουνιστές. Η ιστορία έχει δείξει ότι σχεδόν πάντα η εγκατάσταση των εβραίων αρχίζει με την δημιουργία του γκέττο ως κράτος εν κράτει. Δείτε επίσης την καρατόμηση του Γάλλου δημοσιογράφου Menargues που έγραψε ότι η δημιουργία του γκέττο είναι ο χωρισμός του ακάθαρτου (Γκογίμ) από το καθαρό (Εβραίοι). Το γκέττο είναι η περιχαράκωση των Εβραίων ώστε να διαχωριστούν από τους γκογίμ. Δεν έχει να κάνει με κάτι άλλο αλλά αφορά την προσπάθεια των Εβραίων να μην αφομοιωθούν. Ας αφήσουμε τα παραμύθια.

Τόσους κατοίκους είχε η Θεσσαλονίκη τότε. Το 1/3 των χριστιανών συνεργάστηκε. Και χώρια από αυτό, εν γένει ο πόλεμος της Γερμανίας κατά κύριο λόγο είχε στόχο τη λεηλασία. Κατεβαίνοντας στην Αθήνα κι επειδή οι Γερμανοί είχαν κάνει μπλόκο στη Θήβα, ο πατέρας μου πήγε στα χωράφια κι εκεί τον έπιασε ένας χωρικός το πρωί, ο οποίος αμέσως τον κατάλαβε από την προφορά του ότι ήταν Εβραίος* και του είπε: “Εγώ είμαι κομμουνιστής κι εσύ είσαι Εβραίος. Κακομοίρη μου, είσαι μουγκός! Έτσι και μιλήσεις τη βάψαμε και οι δύο!”. Η μητέρα μου σώθηκε στη Θεσσαλία, από χριστιανούς και Εβραίους Θεσσαλούς, ο πεθερός μου, ο Σόλων Μόλχο, βιβλιοπώλης, με 13 μέλη της οικογένειάς του σώθηκε στη Σκόπελο, με τη συμπαράσταση του δημάρχου της Γλώσσας. Στη Γλώσσα πρέπει να ήταν και 3.000 άτομα. Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο ο δήμαρχος Σκοπέλου βοήθησε τον πεθερό μου, αλλά ότι συνέπραξαν 3.000 άτομα για να μην προδώσουν αυτούς τους 13 Εβραίους σε μια γερμανοκρατούμενη Σκόπελο. Ένας να βρισκόταν και να κατέδιδε, έφτανε…».

Αστήρικτες κατηγορίες. Δεν μας λέει η καλή κυρία πως ανάμεσα σε 3000 Σκοπελίτες δεν βρέθηκε ούτε ένας να καταδώσει ενώ αλλού σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της οι 1000 θα ήσαν καταδότες. Πως εξηγεί την τόσο μεγάλη απόκλιση; Μήπως, λέω μήπως, κάτι δεν κολλάει;

Ούτε λέει κουβέντα για το γεγονός ότι για τις χαμένες περιουσίες των Εβραίων το Ελληνικό κράτος αποζημίωσε ενώ δεν είχε ευθύνη το ίδιο αλλά ούτε οτι το κράτος του Ισραήλ δεν υπήρχε πριν τον πόλεμο, με άλλα λόγια η Ελλάδα αποζημίωσε τρίτη χώρα με την οποία δεν είχε αντιδικία για υποτιθέμενους αλλόθρησκους «Έλληνες» πολίτες. Τους Έλληνες πολίτες που έχασαν την ζωή ή την περιουσία τους δεν τους αποζημίωσε κανείς και ακόμη και μετά από 65 χρόνια η Γερμανία δεν θέλει να δώσει τις νόμιμες αποζημιώσεις. Μόνο τον χειμώνα του 1942 πέθαναν από την πείνα 200.000 Έλληνες. Προφανώς η ζωή τους είχε λιγώτερη αξία από τους συμπατριώτες της κας Μόλχο.

Οι οποίοι Εβραίοι ζωντανοί και νεκροί εξ ίσου στην συνέχεια αποζημιώθηκαν πολλές φορές από την Γερμανία μέχρι ακόμη και από την Ελβετία όπου υποτίθεται ότι φυλάγονταν οι καταθέσεις τους. Ενώ από τους 500.000 χιλιάδες Έλληνες που χάθηκαν σε αυτό τον πόλεμο δεν έχουν ούτε τάφο δικό τους αλλά ούτε καν δικό τους μνημείο σε αντίθεση με τους Εβραίους που έχουν όχι ένα αλλά περισσότερα μνημεία αλλά όχι ως Έλληνες.

Πηγή

Δείτε και άλλη μία από τα ίδια της κυρίας Κόλχο που έλεγε και ο άλλος κάπου αλλού και εδω.
* Παρεμπιπτόντως, τι σόϊ Έλληνας ήταν και δεν μπορούσε να μιλήσει σωστά Ελληνικά; Από πού είχε έρθει και πολιτογραφήθηκε Έλληνας;